مصاحبه علامه سید علی فضل الله با روزنامه کویتی "الرأی"

علامه سید علی فضل الله بر این عقیده هستند هر کسی که به یکی از همسران پیامبر (ص) اهانت می کند، در حقیقت به قرآن کریم و پیامبر اسلام (ص) اهانت کرده است.

ایشان با اشاره به فتوای مرجع راحل آیت الله العظمی سید محمد حسین فضل الله در حرمت دشنام دادن به یاران پیامبر یا اهانت به مادران مؤمنین تحت هر عنوانی که می خواهد باشد، تأکید داشتند که همگان باید به این موضع دینی ملتزم باشند.<o:p></o:p>

ایشان نسبت به پیوستن به فتنه افروزی در دنیای اسلام و دنیای عرب، از طریق اهانت به یاران و همسران پیامبر(ص) هشدار دادند و تأکید داشتند که این افراد با این کار خود به شیعه و سنی اهانت روا می دارند. ایشان از مراجع اسلامی شیعی خواستند که برای حفظ وحدت مسلمین و جلوگیری از تحقق اهداف دشمنان و فتنه افروزی داخلی در جاهای گوناگون، با این گونه افراد مقابله کنند.<o:p></o:p>

این ها بخشی از مطالبی بود که در مصاحبه با معظم له مطرح گردید. اکنون متن کامل این مصاحبه تقدیم خوانندگان گرامی می شود:<o:p></o:p>

<o:p> </o:p>

           بار دیگر بعضی صداها – مانند آن چه اخیراً در کویت صورت گرفته است- اظهار نظرهایی را ابراز داشتند که به وحدت مسلمین آسیب می زنند. نظر شما در این باره چیست؟<o:p></o:p>

متأسفانه چنین اظهار نظرهایی در شرایطی صورت می گیرد که ما تلاشهای دامنه داری را در فتنه افروزی و ایجاد دسته بندی مشاهده می کنیم. بعضی افراد نیز تلاش می کنند که برای ایجاد فضای فتنه، زمینه سازی کنند. ما احساس می کنیم که اینان به صورت مستقیم و غیر مستقیم به کسانی کمک می کنند که بشارت فتنه را در لبنان و عراق و جاهای دیگر می دهند تا این که در نهایت مسلمانان قدرت و توانایی خود را از دست بدهند. ما در چنین فضایی فتوای علامه مرجع آیت الله العظمی سید محمد حسین فضل الله را یادآور می شویم که به حرمت دشنام دادن به یاران پیامبر یا مادران مؤمنین، فتوا داد. وقتی که به همسر پیامبر اهانت می شود، در حقیقت به پیامبر و قرآن کریم اهانت شده است. زیرا قرآن از همسران پیامبر به عنوان مادران مؤمنان یاد می نماید. بنابراین بیان چنین اظهارات منفی نسبت به یکی از آنان، مخالفت صریح با آن چیزی دارد که در قرآن کریم در باره زنان پیامبر آمده است. اگر بعضی ملاحظات در باره بعضی حوادث تاریخی وجود دارد، باید آنها به صورتی علمی و سالم بیان داریم. این اظهار نظرها باید تابع ارزیابیهای تاریخی باشد. حرمتی که علامه مرجع سید فضل الله در باره دشنام دادن به صحابه و مادران مؤمنان بیان داشته اند، حکم شرعی است که ما نیز آن را پذیرفته ایم و بدان عمل می کنیم.<o:p></o:p>

           با توجه به خطرات این امر، چرا بقیه مراجع شیعی به مانند مرجع راحل سید فضل الله موضع علنی اتخاذ نکرده و این گونه اظهار نظرها را محکوم نمی کنند؟<o:p></o:p>

           همه مراجع شیعه نسبت به وحدت اسلامی اهتمام دارند و در این چارچوب تلاش می کنند. انتظار ما از مراجع شیعه در باره این مسائل به صورت کلی اظهار نظر می کنند این است که در برابر این گونه افکار وارد جزئیات شوند و به روشنگری بپردازند. <o:p></o:p>

برای ریشه کنی فتنه ها این کار لازم است. در اینجا خوب است که اشاره نماییم علامه مرجع سید فضل الله برای مقابله با تلاشهای فتنه افروزانه، به بیان کلیات بسنده نمی کردند و به بیان جزئیات نیز می پرداختند و خطرات این حرفها و موضعگیریها را برای جامعه اسلامی و وحدت و قوّت آن روشن می کردند. این کار برای ریشه کنی فتنه هایی لازم است که ممکن است از سوی فتنه افروزان در جامعه اسلامی مورد سوء استفاده قرار گیرند. از این رو معظم له از کسانی سخن گفت که به صحابه و مادران مؤمنان دشنام می دادند و این کار را تحریم نمود. ایشان به صورتی علنی و صریح چنین حرفهایی را حرام شرعی دانستند. ما نیز از مراجع اسلامی شیعی و همه آن کسانی که خواهان تثبیت وحدت اسلامی هستند و وحدت مسلمانان برایشان اهمیت دارد می خواهیم که در این باره احساس مسؤولیت کنند و راه را بر سخنان و تلاشهایی قطع کنند که می خواهند فتنه افروزی کنند. نباید فقط به بیان حرفهای کلی بسنده کنند بلکه باید وارد جزئیات شوند و به بیان ابزارها و روشهای مقابله با ابزارهای مورد استفاده در فتنه افروزی بپردازند و از وحدت اسلامی حمایت کرده و اجازه ندهند کسانی که می خواهند به مسلمانان و وحدت آنها آسیب بزنند اهداف خود را تحقق ببخشند. از این رو این مسؤولیت بر عهده همه مراجع اسلامی شیعی و همه خیرخواهان دنیای اسلام و جهان عرب که توان مقابله با فتنه های داخلی را دارند، قرار دارد.<o:p></o:p>

           هر از گاهی این گونه موضعگیریها صورت می گیرد و بحث و جدالهایی نیز در باره آنها انجام می شود. این حرفها چقدر برای شیعیان پذیرفته است؟<o:p></o:p>

           من عقیده ندارم که که عموم شیعیان با این گونه اظهار نظرها موافق باشند. بلکه قضیه بر عکس است. عموم شیعیان سعی دارند با توجه به عملکرد امام علی (ع) حرکت کنند. زیرا ایشان الگو و مقتدای مسلمانان شیعه هستند. عموم شیعیان از نحوه تعامل امام علی (ع) با خلفا و نحوه برخورد آن حضرت با عایشه بعد از جنگ جمل الهام می گیرند. زیرا وقتی که شیعیان به الگوی خود نگاه می کنند باید با او التزام داشته باشند. شیعیان نمی توانند موضعی غیر از رابطه آن حضرت با یاران پیامبر خدا و خلفایی در که در امر خلافت بر او پیشی گرفته بودند و نحوه تعامل وی با عایشه، اتخاذ کنند. <o:p></o:p>

از این رو کسانی که چنین اموری را با این شیوه مطرح می کنند، نماینده عموم شیعیان نیستند و بیانگر سیمای امام علی (ع) و سیمای حرکت ایشان نیستند که فرموده است: "تا زمانی که امور مسلمانان به سامان است و در آن جز بر من بر کس دیگری ستمی نیست من نیز در صلح و سازش هستم." این حرفها نشان دهنده روح اسلامی اهل بیت (ع) در همه مراحل که روح پیوند و وحدت بود نیست. زیرا امام صادق (ع) می فرمود: "در مساجد ایشان – منظور اهل سنت است - نماز بخوانید و از بیمارانشان عیادت کنید و بر جنازه هایشان حاضر شوید." یعنی منزوی نباشید "مایه زینت ما باشید و مایه خجالت و سرافکندگی ما نباشید."<o:p></o:p>

از این رو وظیفه ما این است کاری نکنیم که به سلامت جامعه اسلامی آسیب وارد شود. امام زین العابدین (ع) در شرایطی برای مرزداران دعا می کرد که ارتش اسلامی در آن زمان تابع حکومت یزید بود. همان یزیدی که امام حسین (ع) و یاران او را به شهادت رسانده بود. اما امام زین العابدین (ع) برای همین ارتش دعا می کرد. زیرا می دید که مصلحت اسلامی در همین است. زیرا ارتش آن زمان نشان دهنده سیمای کلی اسلامی آن زمان بود. پیش از آن حضرت، امام علی (ع) نیز به خلفایی که بر او پیشی گرفته بودند، نصیحت می کرد. برای مثال وقتی که عمر بن خطاب در این که آیا در جنگ علیه ایران سپاهیان اسلام را همراهی کند یا نه از آن حضرت مشورت خواست، امام (ع) اشاره داشت که این کار را ننماید. به او فرمود: "چون محور باش و عرب را به گردش در آور." او نسبت به جایگاه خلافت و شخص خلیفه اهتمام داشت. زیرا او را نشان دهنده سیمای اسلام می دانست. این حقیقت الگویی است که اهل بیت آن را ارائه داده اند. این الگویی است که شیعیان باید بدان اقتدا کنند.<o:p></o:p>

از این رو نباید گفته های این فرد یا غیر او را جزئی از درگیری شیعه و سنی بدانیم. زیرا این فرد فقط به سنی اهانت نکرده است بلکه به شیعه و همه مسلمانان نیز اهانت کرده است. او از شیعیان نمایندگی نمی کند بلکه گفته هایش فقط از خود او نمایندگی می نماید.<o:p></o:p>

           در این مرحله که بعضیها سعی دارند به وحدت ملی ابین کشور آسیب بزنند، چه سخنی با مردم کویت دارید؟<o:p></o:p>

           سید فضل الله همواره از ملت کویت و رفتار حکمت آمیز و نفی کننده آن چیزهایی که به وحدت ملی این کشور آسیب می زند سخن می گفتند. زیرا این مردم همیشه نبست به وحدت خودشان اهتمام داشته اند و می توانند از این مشکل نیز عبور کنند و همان طور که از مشکلات مشابه گذشته عبور کردند می توانند از این مشکل نیز بگذرند. ما بر این عقیده هستیم ملت کویت در سطحی از اصالت و التزام به اسلام و قضایای اسلامی قرار دارد که به ما اطمینان می دهد که می تواند صداهایی را که به وحدت اسلامی و عربی و میهنی آن آسیب می زند در نطفه خفه نماید. این صداها در اقلیت قرار دارند و در اقلیت باقی خواهند ماند. ما نقش ارزشمند مردم کویت را در تحکیم پایه های وحدت اسلامی مورد تأکید قرار داده و پیش از دیگران از مسلمانان شیعه می خواهیم که اولین کسانی باشند که با چنین صداهایی مقابله می کنند. آنان باید فهم واقعی خود را از ماهیت روابط برادرانه استوار بین پیروان مذاهب اسلامی در چارچوب امت واحده اسلامی که جلوی هر گونه چند دستگی و فتنه افروزی را می گیرد، نشان دهند.<o:p></o:p>

روزنامه کویتی الرأی، 16/9/2010م<o:p></o:p>