خطبه جمعه، 10 آذر ماه 1402

مطالب مهم خطبه اول: اهمیت توکل به خدا / گمان نیک به خدا / توکل همراه عمل / تحکیم ارزش توکل.

مطالب مهم خطبه دوم: از سرگیری جنگ غزه! / مسئولیت آزادگان جهان / لبنان؛ خطر خلأ / تقویت استواری مردم جنوب.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

18 جمادی الاول 1445 برابر با 10 آذر 1402 و 01/12/2023 م

اهمیت توکل بر خدا در رویارویی با بحران‌ها و چالش‌ها

 

مطالب مهم خطبه اول: اهمیت توکل به خدا / گمان نیک به خدا / توکل همراه عمل / تحکیم ارزش توکل.

مطالب مهم خطبه دوم: از سرگیری جنگ غزه! / مسئولیت آزادگان جهان / لبنان؛ خطر خلأ / تقویت استواری مردم جنوب.

 

خطبه اول:

خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود می‌فرماید: «قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ»، «مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً» صدق الله العظيم.

 

اهمیت توکل به خدا

توكل به خداوند متعال و اعتماد بر او، اساس ساختار شخصيت مؤمن و يكی از مظاهر و نشانه‌های ایمان اوست. خداوند متعال به اين امر اشاره كرده و ندا داده است: «وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» و خداوند توکل را راهی برای رسیدن به بهشت تلقی کرده و فرموده است: «فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ».

در حدیث آمده است: «اَلْإيْمَانُ لَهُ أَرْكَانٌ أَرْبَعَةٌ: اَلتَّوَكُّلُ عَلَي اللهِ وَ تَفْوِيضُ الْأَمْرِ إِلَي اللهِ وَ الرِّضَا بِقَضَاءِ اللهِ وَ التَّسْلِيمُ لِأَمْرِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ؛ ايمان چهار ركن دارد: توكل بر خدا، واگذاري كار به خدا، راضي بودن به قضاي خدا و تسليم بودن در برابر فرمان خداوند عزيز و جليل.» و این به اعتقاد مؤمن به این حقیقت برمی‌گردد که تنها خدا آفریدگار این جهان هستی است و هیچ کس با او شریک نیست: «لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» و همه کارها به سوی او بازمی‌گردد.

این همان چیزی است که خداوند متعال در قرآن کریم می‌خواهد آن را برای بندگانش بیان کند، آنگاه که می‌فرماید: «اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ» و در آیه دیگری می‌فرماید: «قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».

و فرمود: «إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» و فرمود: «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ».

مؤمن جز خدا را تکیه‌گاه و پشتیبان و یاور و روزی دهنده و یاور نمی‌بیند و اوست که به او کمک می‌کند تا غم و اندوهش را رفع کند و نیازهایش را برآورده نماید و در امور دنیا و آخرت خود از او یاری جوید. چون دیگران، هر اندازه که مقام و منزلتشان عالی باشد، کارشان در دست اوست و جز به وسیله او برای خود سود و ضرری نمی‌توانند کسب کنند. این همان چیزی است که طبق فرمایش خداوند متعال: «قُلْ لَا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَلَا ضَرّاً إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ» پیامبر خدا(ص) در مورد آن سخن گفته است.

امام زین‌العابدین(ع) نیز در دعای خود درباره آن چنین سخن گفته است: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَخْلَصْتُ بِانْقِطَاعِي إِلَيْكَ، وَأَقْبَلْتُ بِكُلِّي عَلَيْكَ، وَصَرَفْتُ وَجْهِي عَمَّنْ يَحْتَاجُ إِلَى رِفْدِكَ، وَقَلَبْتُ مَسْأَلَتِي عَمَّنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ فَضْلِكَ، وَرَأَيْتُ أَنَّ طَلَبَ الْمُحْتَاجِ إِلَى الْمُحْتَاجِ سَفَهٌ مِنْ رَأْيِهِ، وَضَلَّةٌ مِنْ عَقْلِهِ. فَأَنْتَ يَا مَوْلَايَ دُونَ كُلِّ مَسْؤولٍ مَوْضِعُ مَسْأَلَتِي، وَدُونَ كُلِّ مَطْلُوبٍ إِلَيْهِ وَلِيُّ حَاجَتِي، أَنْتَ الْمَخْصُوصُ قَبْلَ كُلِّ مَدْعُوٍّ بِدَعْوَتِي؛ خدایا! بر بریدنم از غیر و پیوستنم به تو، خود را خالص و پاک کردم؛ و با تمام وجودم به حضرتت روی آوردم؛ و از کسی که نیازمند عطای توست قطع امید کردم؛ و درخواستم را از آن‌که از احسان تو بی‌نیاز نیست، برگرداندم؛ و دیدم که حاجت خواستن نیازمند از نیازمند، نتیجۀ سبکی رأی و گمراهی عقل اوست. ای خدای من! چه بسیار انسان‌ها دیدم که با تکیه به غیر تو، عزت خواستند ولی خوار شدند؛ و از غیر تو درخواست ثروت کردند، اما به تهی‌دستی نشستند؛ و آهنگ بلندی کردند، ولی پست شدند. پس دوراندیشی دوراندیش با دیدن امثال این سبک‌مغزان ‌که بنا گذاشت به غیر تو تکیه نکند درست است؛ و عبرت‌آموزی از اینان، او را موفّق کرد؛ و انتخاب درستش، او را به راه راست رهنمون شد. پس ای مولای من! تو جایگاه درخواست منی، نه غیر تو؛ و تو روا کنندۀ حاجت منی، نه غیر تو؛ و تو پیش از هر موجودی که بخوانندش، مخصوص به خواندن منی».

از این رو می‌بینیم امام صادق(ع) مردی را نکوهش می‌کند که می‌گفت: «لَولا فُلانٌ لَهَلَكتُ، ولَولا فُلانٌ لَأَصَبتُ كَذا وكَذا، ولَولا فُلانٌ لَضاعَ عِيالي، أَلا تَرى أَنَّهُ قَد جَعَلَ للّهِ شَريكا في مُلكِهِ يَرزُقُهُ ويَدفَعُ عَنهُ؟! قالَ قُلتُ: فَيَقولُ: لَولا أَنَّ اللّهَ مَنَّ عَلَيَّ بِفُلانٍ لَهَلَكتُ؟ قالَ: نَعَم، لا بَأسَ بِهذا؛ اگر فلانى نبود، من از بين می‌رفتم و اگر فلانى نبود، چنين و چنان می‌شدم و اگر فلانى نبود، خانواده‌ام نابود می‌شد؛ مگر نمی‌بینی كه او با اين حرف‌ها در مُلك خدا، برايش شريكى قائل شده كه روزيش می‌دهد و از او دفاع و دفع گرفتارى می‌کند؟ عرض كردم: پس بگويد: اگر خداوند به واسطه فلانى بر من منّت ننهاده بود از بين می‌رفتم؟ فرمود: آرى، اشكالى ندارد.» زیرا این خداست که تسهیل می‌کند و تدبیر می‌نماید.

این بدان معنا نیست که انسان برای تأمین نیازها، تسهیل امور و رسیدن به اهداف خود از افراد یا نهادها کمک نگیرد؛ زیرا این امری است که باید اتفاق بیفتد، بلکه به این معناست که وقتی به آن‌ها مراجعه می‌کند، هم بر اساس خواست و تحت هدایت خداوند متعال باشد و هنگامی که خواسته‌اش حاصل شد، کسانی را که به او کمک کردند، عامل واقعی تسهیل کننده امور و رفع نیازهای خود نداند، بلکه بداند خداوند متعال است که خواسته‌های او را به دست آن‌ها تحقق بخشیده است و هنگامی که چنین شد، انسان را از بندگی و تسلیم شدن در برابر مردم رها می‌کند.

 

گمان نیک به خدا

خداوند متعال به توکل کنندگان وعده داده است که به گمان نیکشان نزدیک است و اگر در توکلشان صداقت ببیند، پشتیبان و یاریگر و یاور و روزی دهنده آن‌ها خواهد بود: «مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً».

در حدیثی آمده است: «مَن تَوَكَّلَ علَى اللَّهِ ذَلَّت لَهُ الصِّعابُ، وتَسهَّلَت علَيهِ الأسبابُ؛ هر كس به خدا توكل كند، دشواری‌ها براى او آسان می‌شود و اسباب برايش فراهم می‌گردد.»

در حدیث آمده است: «من أحبَّ أن يكون أقوى النَّاس، فليتوكَّل على الله؛ کسی که دوست دارد قوی‌ترین مردم باشد، بر خدا توکل کند».

در حدیثی آمده است: «التوكّل على الله نجاة من كلِّ سوء، وحرز من كلّ عدوّ؛ توکل بر خدا مایه نجات از هر بدی و حفظ از هر دشمنی است.»

در حدیث آمده است: «لو أنَّكم تتوكَّلون على الله حقَّ توكُّله؛ لرزقكم كما يرزق الطَّيرَ؛ تغدوا خماصاً، وتروح بطاناً؛ اگر شما، چنان كه بايد، به خدا توكّل كنيد، خداوند همان گونه كه پرنده را روزى می‌دهد؛ با شكم خالى می‌رود و با شكم پر برمی‌گردد، شما را نيز روزى می‌دهد.»

خداوند سبحانه و تعالی در اشاره به آثار و پیامدهای توکل که یکی از یاران رسول الله(ص) بیان داشته است، چنین فرموده است: «الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَاناً وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ * فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ».

در حالى كه روايات شريف از توكل بر غير خدا برحذر می‌دارند، حديث می‌فرماید: «لا تتَّكل إلى غير الله فيكلك إليه؛ به غير خدا توكل نكن كه خدا تو را به او می‌سپرد.»

 

توکل همراه عمل

عزیزان، توکل به معنای واگذاری کار به خدا و سپردن امر به دست او نیست، بلکه توکل باید همراه با عمل باشد و این همان چیزی است که رسول خدا(ص) به اصحاب خود فرمود. چنانکه در سیره آمده است که برخی از اصحاب رسول خدا(ص) هنگامی که آیه نازل شد: «وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ»، آن‌ها درها را بستند و شروع به عبادت کردند و گفتند: همین عبادت ما را بس است. خبر این کار به پیامبر(ص) رسید، آن حضرت به دنبال آن‌ها فرستاد و فرمود: چه چیزی شما را واداشت که چنین کردید؟ گفتند: ای رسول خدا، خداوند روزی ما را تضمین کرده است، پس به عبادت مشغول شدیم. فرمود: هر که چنین کند [دعایش] اجابت نمی‌شود، باید خودتان در جستجوی طلب روزی برآیید.

مردی که شتری همراه داشت و از پیامبر سؤال کرد: آیا شتر را ببندد و سپس بر خدا توکل کند یا این که شتر را رها کرده و بر خدا توکل کند. پیامبر(ص) در پاسخ به او فرمود: «اِعقلها وتوكّل؛ آن را ببند و توکل کن.»

از این رو می‌گویند که متوکلان واقعی کشاورزانی هستند که به گفتن: «خداوند زراعت ما را آسان کن» بسنده نمی‌کنند؛ طوری که در خانه‌های خود بنشینند و منتظر باشند تا محصول کشتشان به دستشان برسد، بلکه کسانی هستند که زمین را شخم می‌زنند و می‌کارند و آبیاری می‌کنند و برای مبارزه با بیماری‌ها و آفات از همه داروها استفاده می‌کنند و سپس آبیاری می‌کنند و مراقب کشت خود هستند و پس از آن می‌گویند: بر خدا توکل کرده‌ایم تا از امور احتمالی یا چیزهایی که باید مراقبشان باشند، در امان بمانند؛ زیرا توكل آن است كه انسان هر كارى را از دستت برمی‌آید، انجام دهد، سپس بر خدا توكّل كند و خداوند متعال در اشاره به اين امر فرموده است: «وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ».

 

تحکیم ارزش توکل

عزیزان، ما نیاز مبرمی داریم که ارزش توکل را در زندگی خود تقویت کنیم تا خداوند متعال آن را برخاسته از اعماق قلبمان ببیند و هر زمان که در مورد موضوعی یا کاری یا هر قدمی نگران هستیم، باید به زبان بسنده نکنیم. در این صورت آنگاه خدا را در کنار خود خواهیم یافت و او ما را به حال خود رها نمی‌کند و زندگی را تنگ و محدود به توانایی‌های خود و دیگران نخواهیم دید و دچار اضطراب، تنش، ترس، یأس و ناامیدی نخواهیم شد.

عزیزان، صحبت از توکل یک حرف اخلاقی یا احساس قدرت خیالی نیست، بلکه یک واقعیت محسوس است و وعده خداوند متعال است که نتیجه آن را در همه عرصه‌های زندگی احساس می‌کنیم. آن را در زندگی مردم پیشین دیدیم و در تاریخ کنونی خود نیز می‌بینیم و در زندگی آیندگان خواهیم دید. لقمان این را به پسرش چنین گفت: «يا بنيّ، توكَّل على الله ثم سل في النَّاس، من ذا الذي توكَّل على الله فلم يكفه؛ فرزندم! به خدا توكّل كن و سپس از مردم بپرس: كيست كه به خدا توكّل كرده و خداوند كفايتش نكرده باشد؟!»

عزیزان، در مرحله سختی که به سر می‌بریم و بحران‌ها که به ما چشم دوخته‌اند، هر چقدر هم که بحران‌ها برای ما پیش بیاید و چالش‌های بزرگ و عظیم باشد، نباید در برابر آن از پا بیفتیم؛ ما می‌توانیم با کار و انجام مسئولیت و با اتکا به خدا با این چالش‌ها مقابله کنیم و همه ما مطمئن هستیم که خدا ما را رها نمی‌کند، ناامید نمی‌گرداند و نمی‌گذارد که به تنهایی به مصاف چالش‌ها برویم.

«أَللَّهُمَّ مَنْ كانَ أَمْسى وَأَصْبَحَ، وَلَهُ ثِقَةٌ أَوْ رَجاءٌ غَيْرُكَ، فَأَنْتَ ثِقَتي وَسُؤْلي وَرَجائي... فَاقْضِ لِي بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً، وَنَجِّنِي مِنْ مَضَلَّاتِ الْفِتَنِ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين».

 

خطبه دوم:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا، شما و خودم را به همان چیزی توصیه می‌کنم که رسول خدا(ص) به یکی از اصحابش سفارش کرد و به او فرمود: «اُعبُدِ اللّهَ كأنّكَ تَراهُ و اعدُدْ نَفسَكَ في المَوتى و اذكُرِ اللّهَ عِندَ كُلِّ حَجَرٍ و عِندَ كُلِّ شَجَرٍ و إذا عَمِلتَ سَيّئةً فاعمَلْ بجَنبِها حَسَنةً؛ السِّرّ بِالسِّرِّ و العَلانِيَة بِالعَلانِيَةِ؛ خدا را چنان عبادت كن كه انگار او را می‌بینی و خودت را از مردگان بشمار و نزد هر سنگ و درختى خدا را يادآور شو و هرگاه گناهى كردى، در كنار آن كار نيكى انجام ده؛ [نيكى] پنهانى در برابر [گناه] پنهانى و [نيكى] آشكار در قبال [گناه] آشكار.»

عزیزان، باید به نصایح رسول خدا(ص) عمل کنیم تا به مسئولیت خود نسبت به پروردگارمان و خودمان و مردم عمل کنیم و در مواجهه با چالش‌ها تواناتر باشیم.

 

از سرگیری جنگ غزه!

از نوار غزه شروع می‌کنیم، جایی که تمام تلاش‌های میانجی‌های محلی در توقف این جنگ جنون‌آمیز به نتیجه نرسید که متأسفانه شاهد فجایع و بلایای آن بودیم و هنوز هم هستیم که سنگ‌، چوب و مردم و تأسیسات حیاتی آن را هدف قرار داده و می‌دهد و دشمن صهیونیستی برای دستیابی به اهداف اعلام شده خود یعنی بازگرداندن اسرا  و از بین بردن مقاومت مردم فلسطین و اعلام نشده که آواره کردن مردم فلسطین از نوار غزه از طریق غیرقابل زیست کردن آن باشد، جنگ را از سر گرفت و در این تجاوز از زرادخانه نظامی و دولت‌های حامی خود بهره می‌برد، علیرغم برخی ملاحظاتی که مطرح کرد و ما آن را در خیال و آرزو می‌دانیم که هیچ واقعیت و مصداق عینی نخواهد داشت. دشمن هنوز هم از گذشته و حال درس و عبرت نگرفته و با توجه به استواری و صبر مردم فلسطین و آمادگی‌شان به فداکاری‌های بزرگ در مقابله با قلدری این رژیم، آنچه به دنبال آن است، دست نیافتنی است. این عامل پیش از این نیز مانع دستیابی رژیم صهیونیستی به اهداف و بازیابی حیثیتی شد که پس از تحقیر توسط مقاومت، به ویژه در عملیات طوفان الاقصی، از دست داد.

ما توانایی‌ها و توانمندی‌های دشمن و چراغ سبز غرب به آن را دست کم نمی‌گیریم که ممکن است به دشمن فرصت پیشروی در میدان نبرد را بدهد، اما مطمئن هستیم که دشمن نمی‌تواند اراده این مردم را با همه دردهایی و زخم‌هایی که ممکن است به آن برسد، در هم بشکند و به اهداف خود دست یابد. بلکه تداوم تجاوز بر تنگناهای دشمن خواهد افزود و چهره آن را در جهان بیشتر مخدوش خواهد کرد.

 

مسئولیت آزادگان جهان

در خاتمه، ما امیدوار نیستیم که پس از سیل محکومیت‌ها، خود دشمن از ادامه کشتارها منصرف شود؛ زیرا چنین رویکردی در ذات آن است و بنا بر عادت باور دارد که زبان خشونت، کشتار و قتل‌عام، تنها وسیله برای رسیدن به اهداف آن است؛ اما امروز ما خطاب به دنیایی که هنوز هم از این رژیم حمایت می‌کند و همه ابزارهای قدرت را در اختیارش قرار می‌دهد، می‌خواهیم حتی برای یک‌بار هم که شده به رنج و حقارتی که این مردم در معرض آن هستند و به دلایلی که آن‌ها را به دست گرفتن اسلحه و ایستادگی در برابر این رژیم، آن هم به این شکلی که رخ داده، گوش دهد؛ زیرا مردم فلسطین به جهت میل به جنگ یا دوست داشتن کشتار یا اسیر گرفتن، به این کار مبادرت نورزیده‌اند. بلکه از آن روی به این اقدام دست زدند که تلاششان برای رهایی اسیران و رفع محاصره ‌از خود به نتیجه نرسید و در معرض کشتار و اسارت روزانه قرار گرفتند.

مایه تأسف است که این مردم به عنوان تروریست و داعش توصیف می‌شوند، در حالی که جهان شاهد بوده است که اینان با زندانیان خود در هنگام تقسیم غذا و نوشیدنی چه رفتاری می‌کنند و به آن‌ها احساس امنیت و آرامش می‌دهند، حتی اگر آن‌ها از جمله کسانی باشند که خانواده‌ها و اقوامشان را به قتل رسانده‌اند، خانه‌هایشان را ویران کرده‌اند و هر چند که در زندان‌های رژیم صهیونیستی زجر کشیدند ولی اصلاً انتقام نگرفتند بلکه بر اساس انسانیت و ایمان خود با زندانیان برخورد کردند که از آن‌ها می‌خواهد اسیر را نکشند و با اسیر خود رفتاری خوبی داشته باشند که آیه به آن اشاره می‌کند: «إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُوراً» و حتی حتی با دشمنان خود، اخلاق خود را فراموش نکنند.

ما در برابر اتفاقات جاری، مجدداً از ملل عربی و اسلامی و آزادگان جهان و همه کسانی که به ارزش‌های دینی و اخلاقی و شعور انسانی پایبند هستند، دعوت می‌کنیم که صدای اعتراض خود را بلند کنند و از همه ابزارهای فشار بر این رژیم و کشورهای حامی آن برای جلوگیری از کشتار مجدد مردم و ادامه تجاوزات استفاده کنند. شما این توانایی را دارید و همان‌طور که قبلاً توانستید، پس از استقامت فوق‌العاده‌ مقاومت که دشمن در میدان تجربه کرد و خسارات سنگینی که متحمل شد، با فعالیت‌های خود این رژیم را به پذیرفتن آتش‌بس و مذاکره مجبور کردید، اکنون نیز می‌توانید این خونریزی را متوقف کنید.

در اینجا باید از همه دولت‌ها و مللی که ایستادگی در کنار این مردم را فریاد زدند و از آن‌ها حمایت و پشتیبانی کردند، چه با حرف، چه با موضع‌گیری، چه پول، چه دیپلماسی و چه حمایت نظامی و چه با اعمال فشارهای مختلف برای وادار کردن دشمن برای توقف جنگ نابودگرانه قدردانی کنیم.

همان‌طور که ما با مسئولیت‌پذیری به آنچه در غزه اتفاق می‌افتد، نگاه می‌کنیم، باید به آنچه در کرانه باختری رخ می‌دهد نیز نگاهی بیندازیم، جایی که دشمن به اقدامات جنایت‌کارانه خود در کشتار، دستگیری و تخریب ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها ادامه می‌دهد و این روند متوقف نشده است و ما شاهد تصاویر هولناک آن بوده‌ایم که با خونسردی و در مقابل رسانه‌ها، کودکان را هدف قرار می‌دهد، اما همه این‌ها این مردم را از ادامه مقاومت و عملیات علیه دشمن منصرف نمی‌کند.

 

لبنان؛ خطر خلأ

به لبنان می‌رسیم که به دلیل تداوم خلأ در سطح ریاست جمهوری و ترس از عدم دستیابی به راه‌حلی برای خلأی که ممکن است در سطح فرماندهی ارتش به وجود بیاید و نیز تداوم تهدیدات دشمن علیه لبنان، همچنان از بروز رخوت در نهادهای قانونی و امنیتی خود رنج می‌برد.

در این راستا، بار دیگر از نیروهای سیاسی می‌خواهیم که به مسئولیت خود عمل کنند و روند رسیدن به اجماع را برای یافتن فرمولی که تضمین کننده دستیابی به راه‌حلی برای همه این انتخابات، به ویژه در سطح رهبری ارتش باشد، تسریع کنند و منتظر راه‌حل از بیرون یا برآمدن جنگ جاری در غزه نباشند. در عین حال که خواستار اتخاذ موضعی واحد در برخورد با درخواست از لبنانی‌ها برای اجرای قطعنامه 1701 هستیم، باید از جهانی که از لبنانی‌ها می‌خواهند این کار را انجام دهند، بخواهیم که با دو چشم خود به اجرای قطعنامه‌های بین‌المللی نگاه کنند و تنها از چشم اسرائيل به آنان ننگرند؛ زیرا وقتی از دید رژیم صهیونیستی به این قضیه نگاه شود، بازگرداندن تمامی اراضی اشغالی لبنانی به لبنان و پافشاری دشمن به تجاوزات هوايی مستمر ناديده گرفته می‌شود و نفوذ دائمی به نوار اشغالی با بولدوزرها و خودروهای خود حتی قبل از آنچه اخیراً در غزه و کرانه باختری رخ می‌دهد، ادامه می‌یابد؛ بنابراین مسئولان باید همه این‌ها به یاد داشته باشند، علاوه بر این که همه طرف‌های لبنانی مسئول حفظ وحدت داخلی در مقابله با دشمن و در هر چیزی است که منجر به بی‌ثباتی وحدت داخلی می‌شود.

 

تقویت استواری مردم جنوب

در خاتمه، باید به وضعیت جنوب لبنان بپردازیم که به دلیل اقدامات دشمن، شاهد درد و رنج مردم نوار مرزی بر زندگی، خانه‌ها و دارایی‌هایشان بوده و ممکن است شاهد تداوم آن باشد و بیم داریم که دوباره آن را انجام دهد. در اینجا دست مردم خود را می‌فشاریم و صبر، ثبات و موضع‌گیری‌های عزتمندانه‌شان را می‌ستاییم و از تمام تلاش‌هایی که برای کمک به این مردم برای تقویت این پایداری انجام می‌شود، چه از طرف مقاومت، چه از طرف دولت و چه توسط خیرین قدردانی می‌کنیم و در عین حال از بلند شدن صداهایی که خواستار مانع‌تراشی در روند کمک‌رسانی و یاری مردمی که در اثر تجاوزات اخیر رژیم صهیونیستی آسیب‌های جدی دیده‌اند، ابراز تأسف می‌کنیم.