خداوند متعال مى فرمايد: «و انسان شتابكار است.»«وكان الانسان عجولاً»(اسراء/11) اما اين سؤال مطرح است كه آيا عجله سرشت ثابتى در رفتار انسان است؟

خداوند متعال مى فرمايد: «و انسان شتابكار است.»«وكان الانسان عجولاً»(اسراء/11) اما اين سؤال مطرح است كه آيا عجله سرشت ثابتى در رفتار انسان است؟

اين آيه نيز بدان معناست كه عجله جزئى از سرشت انسان و منشأ بسيارى از خطاها، كج روى ها و مشكلات اوست. اما اين بدان معنا نيست كه سرشتى ثابت و مرتبط با تكوين و آفرينش ذاتى اوست; به گونه اى كه رهايى از آن به معناى ترك كردن بخشى از ذات وى باشد. بلكه در واقع سرشتى سيّال و نشأت گرفته از ارتباط وى با جهان حسّى او در خلال مسير زندگى است. بنابراين «عجله» نيز مى تواند درنگ كند و در خود تجديد نظر كند; و اين در صورتى رخ مى دهد كه انسان عجله را از طريق قواعد و قوانينى كه خداوند متعال در جهان هستى حاكم نموده است ارزيابى كند; چرا كه گاه بايستى براى تحقق يك امر به مدت يك سال و گاه به مدت چند سال انتظا كشيد; هم چنان كه گاه ضرورت مى افتد كه يك عمر تمام صبر پيشه كرد تا نتايج و سرانجام يك حيات را به چشم ديد.

از اين رو، انسان ناگزير از تحمل رنج و انتظار است، تا بتواند بدان ها شخصيت متعقّل، روشن بين و تأمل آميزى را كه در دشوارى ها به آن نياز مى يابد به دست آورد.