تفسير اين آيه ى كريمه چيست:( كسانى كه پرهيزگارى كردند چون وسوسه اى از شيطان به آنان رسد (خداى را) ياد كنند، پس آن گاه بينايان باشند)

تفسير اين آيه ى كريمه چيست:( كسانى كه پرهيزگارى كردند چون وسوسه اى از شيطان به آنان رسد (خداى را) ياد كنند، پس آن گاه بينايان باشند)

ممكن است در برخى احيان آدمى در غفلت فرو رود; به طورى كه پروردگار و مسؤوليت هاى خويش را به فراموشى بسپارد. زيرا در چنين اوقاتى شيطان بر ذهن وى مسلط مى گردد و او را از ياد خداوند دور مى كند.

ولى اگر انسان زهد را پيشه خود قرار دهد و باتقوا باشد، اين تقوا مانند واكسنى عمل مى كند كه شخص را از خطر شيطان، در هنگامى كه سعى در نزديك شدن به وى و دور نمودن انسان از خداوند متعال را دارد، در امان نگاه مى دارد.

در چنين اوقاتى اگر آدمى زهد را مايه زندگى خود قرار نداده باشد شيطان دامن گير او مى شود. زيرا انسان باتقوايى كه از خداوند هراس داشته باشد، پرهيزكاريش به كمك او مى شتابد و بسيار زود از خواب غفلت بيدار مى شود و به خداوند متعال متوسل مى شود و از نيت هاى پليدى كه شيطان او را به انجام دادن آن تشويق مى كند عقب مى نشيند.

شيطان در انسان هاى بى تقوا رسوخ پيدا مى كند; همان گونه كه سعى مى كند انسان هاى با تقوا را نيز با بازى دادن احساسات و عواطف و طرز تفكرشان، به آن چه كه در صلاح ذات آدمى نيست بكشاند.

ليكن در هر حال تقوا انسان را آماده مى كند و او را مجهز مى نمايد تا شيطان نتواند با روش هاى مختلف خود راهى را براى انحراف او بيابد.