چگونه جوانان و نسلى قرآنى به وجود آوريم؟

چگونه جوانان و نسلى قرآنى به وجود آوريم؟

هنگامى كه شما كلمه «نسل قرآنى» و «جوانان قرآنى» را به كار مى بريد در حقيقت از قرآنى سخن به ميان مى آوريد كه جوانان بايستى آن را تجسم بخشند; چه در زمينه اعتقادات يا مفاهيم عبادى و اخلاقى و چه در زمينه هاى حركتى و جنبشى. به همين دليل ما به انديشهورزى آگاهانه جوانان در امور قرآنى ـ به نحوى پويا و بيدار، نه به شكل سنتى و ايستا ـ نياز وافر داريم.

جوانان ما كه گام در مسير اسلام و دعوت به سوى خداوند نهاده اند، توانايى اين را دارند كه از نو تجربه جوانان مؤمن صدر اسلام و زمان نزول قرآن را تكرار كنند; جوانانى كه تحت تأثير قرآن ـ به عنوان عنصرى الهى و حركتى ـ در راه مفاهيم آن گام برداشتند و فداكارى كردند. مسأله اين است كه نسل معاصر، قرآن را در عمق احساسات خودآگاهانه، تحرك و در عرصه واقعيت عملى دريابد; تا پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) را الگوى خود قرار دهد، چنانچه اخلاق پيامبر برآمده از اعماق قرآن بود. همسران ايشان اخلاق وى را چنين توصيف مى كردند: «كان خلقه القرآن; او رفتار قرآنى داشت». پس بايد رفتار خود را قرآنى كنيم; بگونه اى كه مردم رفتار و كردار ما را تجسم عملى فرمايشات قرآن بدانند.