در سيره پيامبر اكرم(صلى الله عليه

در سيره پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) نقل شده است كه هرگاه ايشان دستورى را صادر مى كردند، از ايشان پرسيده مى شد: «آيا اين وحى خداست يا نظر شخصى خودتان؟» آيا مسلمانان تصور مى كردند كه رسول گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) دو شخصيّتى هستند؟ در حالى كه قرآن كريم فرقى بين شخصيّت نبوى وشخصيت عمومى ايشان قائل نشده است؟

گويا مسلمانان تصور مى كردند كه نبى اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) در مورد امور دنيوى، يا اظهار نظرها، بر اساس ديدگاه شخصى شان سخن مى گويند و ممكن است مانند هر انسان ديگر درست بگويد يا اشتباه كند. بر اين مبنا دسته اى از مسلمانان معتقدند كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در امور دنيوى معصوم نيستند( ). بعضى از علماى ما مثل آيت الله خويى(رحمه الله) نيز نظرى نزديك به اين داشته، مى گويند كه عقل، سرزدن سهو از پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)در غير امور تبليغى( ) را نفى نمى كند. اما در زمينه شخصيت نبوى كه تبليغ و فرستادگى از جانب خداوند است، پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در آن معصوم هستند: (و ما ينطق عن الهوى إن هو إلا وحي يوحى; و از سر هوس سخن نمى گويد اين سخن بجز وحى ى كه وحى مى شود نيست.)( ) اما نظر ما اين است كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)در تبليغ و غير تبليغ - يعنى در همه امور - معصومند; چرا كه ايشان از هيچ چيز صحبت نمى كنند مگر با خبرگى دقيق وگسترده اى كه حق را با تمام روشنايى و وضوحش براى او نمايان مى سازد. علاوه بر اين بايد در نظر داشت همانگونه كه شخصيت انسان بخش پذير نيست، جايگاه نبوى ايشان نيز كه باعث مى شد در مسائل و امور مردم - بويژه در مورد جنگ - با خبرگى صحبت كنند بخش پذير نمى باشد. با علم به اين كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در طول زندگى عادى خود هيچگونه تجربه ى جنگى نداشتند. بويژه در غزوه بدر كه با عنايت مستقيم خداوند بود. خلاصه نظر ما اينكه نَفس نورانى نبوى موجود در عقل احساس و حركت تبليغى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) بايد جملگى - در دين، انسان، حركت و زندگى منبعث از نور الهى باشد; چرا كه رسالت ايشان اين است كه همه مردم را از ظلمات بسوى نور رهنمون سازد. پس بايد در همه امور در محيط نورانى( ) حركت نمايد... والله العالم.