(و ما محمد إلاّ رسولٌ قد خلت من قبله الرسّل أفأن مات او قتل انقلبتم على أعقابكم و من ينقلب على عقبيه فلن يضر ا

(و ما محمد إلاّ رسولٌ قد خلت من قبله الرسّل أفأن مات او قتل انقلبتم على أعقابكم و من ينقلب على عقبيه فلن يضر الله شيئاً و سيجزي الله الشاكرين; و محمّد، جز فرستاده اى كه پيش از او ]هم [پيامبرانى ]آمده و [گذشتند، نيست. آيا اگر او بميرد يا كشته شود، از عقيده خود بر مى گرديد؟ و هر كس از عقيده خود باز گردد، هر گز هيچ زيانى به خدا نمى رساند و به زودى خداوند سپاسگزاردن را پاداش مى دهد)( ) اين آيه شريفه در صدد تصحيح تفكر غلطى است كه رابطه را فقط با شخص پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) مى داند نه با راه و روش رسالت ايشان. لطفاً اين مطلب را توضيح دهيد؟

آيه مذكور تأكيد مى كند كه پيروى از يك پيامبر نبايد به خاطر خصوصيات فردى و ذاتى او باشد; بلكه به خاطر تفكر و رسالتى است كه ديگران را به آن فرا مى خواند، چرا كه خود فرد مى ميرد ولى تفكر و انديشه ى او هميشه باقى است. از اين رو ارزش وجايگاه پيامبرى حضرت محّمد(صلى الله عليه وآله وسلم) به رسالتى است كه از جانب خدا مبلّغ آن است و به همين خاطر است كه مردم بعد از پيامبر نيز راه او را ادامه مى دهند. اين آيه مردم را از پيروى و محو شدن در ذات يك شخص باز مى دارد.