قرآن كريم در برخورد مؤمنين با پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) نوعى شيوه اخلاقى تعيين ك

قرآن كريم در برخورد مؤمنين با پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) نوعى شيوه اخلاقى تعيين كرده، مى فرمايد:( يا ايها الذين آمنوا لا تقدّموا بين يدي الله ورسوله واتقّو الله إن الله سميع عليم * يا أيها الذين آمنوا لا ترفعوا أصواتكم فوق صوت النبيولا تجهروا له بالقول كجهر بعضكم لبعض أن تحبط اعمالكم وانتم لا تشعرون; اى كسانى كه ايمان آورده ايد، در برابر خدا وپيامبرش ] در هيچ كارى[ پيشى مجوييد و از خدا پروا داريد كه خدا شنواى داناست، اى كسانى كه ايمان آورده ايد، صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر مكنيد، و همچنانكه بعضى از شما با بعضى ديگر بلند سخن مى گوييد با او به صداى بلند سخن مگوييد، مبادا بى آنكه بدانيد كرده هايتان تباه شود)( ) شما اين شيوه را چگونه شرح مى دهيد؟

شايد اساس اين كار براى تنظيم نوعى منش اجتماعى در رفتار مسلمانان با پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) بوده; به شكلى كه وقت پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)را هدر نداده، مقام ايشان را نيز مراعات كنند و در عين حال گشاده رويى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) نسبت به مردم ـ كه طبيعت شيوه انسانى ايشان بود ـ حفظ شود تا تلاش و وقت رسول اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) هدر نرود وبه خاطر برداشتن همه حدود در روابط ايشان با پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)باعث گستاخى وسوء ادب به مقام ايشان نگردد و نقطه اى منفى در حركت رسالت به وجود نيايد.