خداوند در قرآن پيامبرش را از عجله نهى مى كند و مى فرمايد: (لا تحرّك

خداوند در قرآن پيامبرش را از عجله نهى مى كند و مى فرمايد: (لا تحرّك به لسانك لتعجل به إن علينا جمعه و قرآنه فإذا قرأناه فاتبع قرآنه; زبانت را در هنگام وحى زود به حركت در نياور تا در خواندن ]قرآن[ شتاب زدگى به خرج دهى. در حقيقت گردآوردن و خواندن آن بر ]عهده[ ماست. پس چون آن را برخوانديم ]همان گونه[ خواندن آن را دنبال كن.)( ) منظور از شتابزدگى در اين آيه چيست؟

منظور از شتابزدگى، هم چنان كه در شأن نزول آيه آمده است خواندن پى در پى قرآن به خاطر از دست نرفتن نزول آن است با چشم پوشى از صحيح يا ناصحيح بودن روايت و عموميت داشتن آن، بايد توجه داشت فضايى كه بر آيات قبل و بعد از اين آيه حكم فرماست، نشان از حالت نفسانى پيامبر هنگام نزول قرآن دارد; به گونه اى كه وقتى جبرئيل قرآن مى خواند، پيامبر نيز با او آيات را تكرار و بلافاصله بعد از او تلاوت مى كرد تا هيچ كلمه اى جا نيفتد; زيرا مسؤوليت وى هوشيارى كامل راجع به قرآن بود تا بتواند با كمال دقت آن را به مردم برساند.

شايد سخن بر سر عجله اى كه از پيامبر سر زده نباشد; بلكه آيه به طور كنايى اشاره به آن دارد كه خداوند حفاظت قرآن را به عهده گرفته است و نيازى به سرعت در تكرار تلاوت و عجله در شنيدن آن نيست و شايد اين مطلب به ذهن نزديك تر باشد; و الله العالم بحقائق آياته.