خداوند مى فرمايد: (انه لقول رسول كريم ذى قوة عند ذى العرش مكي

خداوند مى فرمايد: (انه لقول رسول كريم ذى قوة عند ذى العرش مكين مطاع ثم امين وما صاحبكم بمجنون; كه قرآن سخن فرشته بزرگوارى است نيرومند كه نزد خداوند عرش، بلند پايگاه است، در آن جا هم مطاع و هم امين است و رفيق شما مجنون نيست.)( ) اگر مقصود از فرشته بزرگوار ]رسول كريم[ جبرئيل است، چه ملازمه اى بين صحبت از جبرئيل و سخن از متهم شدن پيامبر به ديوانگى است؟

آيه در برابر حمله و دشمنى مشركان بر ضد پيامبر است. اين حملات را پس از شكست نقشه هايى كه براى پراكندن مردم از اطراف پيامبر به كار بردند، آغاز كردند. آنان با بدنام كردن پيامبر و متهم كردن وى به ديوانگى وارد شدند و شايد آيات بالا از دو موضوع صحبت مى كند و لازم نيست كه حتما آن دو موضوع ملازم و مربوط به يكديگر باشند; و الله العالم.