تا چه اندازه مى توان براى تربيت كودك از تنبيه بدنى استفاده كرد؟ افراط در تنبيه بدنى كودك براى پدر و مادر چه حكمى دارد؟

تا چه اندازه مى توان براى تربيت كودك از تنبيه بدنى استفاده كرد؟ افراط در تنبيه بدنى كودك براى پدر و مادر چه حكمى دارد؟

اسلام به كودك همانند امانتى در نزد والدين خود مى نگرد. هنگامى كه خداوند سرپرستى كودك را به پدر واگذار مى فرمايد، اين مسأله به معناى حكم فرمايى مطلق پدر بر فرزند نيست; به طورى كه پدر در برخورد با امور و مسائل فرزند بر طبق ميل خود آزادى كامل داشته باشد، بلكه رفتار پدر با كودك بايد بر اساس مصلحت فرزند باشد; و پدر نبايد به گونه اى رفتار كند كه باعث ايجاد خللى در زندگى فرزند خود شود.

بر اين اساس بايد تمام روش هايى را كه باعث مى شود كودك انسانى مؤمن، متدين، صالح و نيكوكار تربيت شود به كار برد; و تا هنگامى كه شيوه هاى مناسب ديگر وجود دارند نبايد براى رسيدن به اهداف تربيتى از زور و تنبيه بدنى استفاده نمود.

اما اگر تنها تنبيه بدنى مؤثر باشد، مى بايست او را طورى تنبيه كرد كه به مصلحت تربيت فرزند منتهى شود; به عبارتى ديگر اين تنبيه بدنى هدفى براى تربيت باشد. و ليكن نبايد در تنبيه بدنى خشونت زياد اعمال كرد و زياده روى نمود. چرا كه دين اسلام براى تنبيه بدنى حدى معين كرده است كه بر اساس آن حكمى بر والدين وارد نمى شود. و حد اين حكم آن است كه به سرخى پوست نرسد و پوست كبود نشود; ولى اگر تنبيه كودك از اين حد تجاوز كند گناه محسوب مى شود و والدين مجبور به پرداخت ديه هستند.

اما در صورتى كه تنبيه بدنى بيش از حد ذكر شده باشد به نيازى ضرورى كه كودك را از خطرهاى بزرگ مصون مى دارد تبديل شود و از نظر شرعى جايز خواهد بود. ولى اين نكته بسيار مهم است كه والدين بايد در شناخت اين شرايط كمال دقت و احتياط را به كار گيرند تا شرايطى را كه لازمه ى چنين تنبيهى باشد بشناسند و در شناخت اين شرايط اشتباه نورزند. چرا كه اگر اشتباه كنند با وجود اين كه خود صلاح فرزند خويش را خواسته اند گام به بيراهه خواهند گذاشت، با وجود اين كه خواستار انجام عمل حلال بوده اند مرتكب عمل حرامى خواهند گرديد.