مادرى هستم كه خداوند كودكى به من عنايت فرمود; ولى روزى براى انجام برخى وظايف خانه او را در رختخوابش رها كردم; پس از مدتى كه

مادرى هستم كه خداوند كودكى به من عنايت فرمود; ولى روزى براى انجام برخى وظايف خانه او را در رختخوابش رها كردم; پس از مدتى كه به سوى كودك كوچكم بازگشتم، ديدم او به صورت خود افتاده است، به نحوى كه تنفس او قطع شده و مرده است. سؤال اين است آيا در اين مسئله من گناهى كرده ام؟

اگر شما كودك را به گونه اى رها كرديد كه هيچ گونه خطرى براى او نداشت و در اين زمينه كوتاهى نكرده ايد، مسؤوليتى متوجه شما نيست و از موارد قضا و قدر شمرده مى شود و هيچ گونه كفاره يا ديه اى به عهده ى شما نيست.