من يك دختر پاى بند و متعهدى هستم; كه يك مرد جوان متدين و خوش اخلاق به خواستگارى من آمده است. ام

من يك دختر پاى بند و متعهدى هستم; كه يك مرد جوان متدين و خوش اخلاق به خواستگارى من آمده است. اما او بسيار فقير است و توانايى مالى لازم را براى اداره ى منزلى كه بتوان در آن يك زندگى زناشويى را انجام داد ندارد. من اكنون مرددم كه به او پاسخ منفى بدهم يا خير; زيرا او اخلاق و رفتارى متمايزتر از ديگر جوانان دارد. لطفاً مرا در اين زمينه راه نمايى كنيد، و بفرماييد آيا فقر منشأ مشكلات است؟

فقر منشأ مشكلات نيست. بر شما نيز لازم است كه قضيه را به صورتى واقع بينانه و عينى بررسى كنيد. چون يك دختر در خارج از خانه ى همسر و پيش از تجربه ى ازدواج چه بسا امور را در شكل يك رؤياى صورتى زيبا مشاهده مى كند. اما هنگامى كه تجربه ى زندگى زناشويى را پشت سر گذارد، آن گاه نيازهاى او رخ نشان مى دهد، و اوضاعى پيش مى آيد كه پيش از آن هرگز تصورشان را نمى كرده است. در اين جاست كه مشكلات ميان او و شوهر ظاهر مى شود. چون مى بيند كه شوهر توانايى پاسخ گفتن به نيازهاى زيستى، معيشتى و غيره را ندارد.

در چنين وضعيتى دختران بايستى وضعيت خود را به طور دقيق بررسى نمايند; تا هنگامى كه انتخاب خود را انجام مى دهند، با خودآگاهى پا به راه ازدواج بگذارند. با وجود اين، خداوند متعال مى فرمايد: «وانكحوا الايامي منكم والصالحين من عبادكم ان يكونوا فقراء يغنهم الله من فضله والله واسعٌ عليم»«و بى همسران خويش و بردگان و كنيزكان صالح خويش را به همسرى ديگران دهيد; و اگر تهيدست باشند خداوند از بخشش خويش آنان را توانگر مى گرداند، و خداوند گشايشگر داناست.»( )

بنابراين، فقر، خود خاستگاه و اساس مشكل نيست. چه بسيار انسان هاى فقير وجود دارند كه خداوند آنان را توانگر ساخته است. سؤال در اين جاست كه آيا شما بر فقر مى توانيد صبر به خرج دهيد؟ زيرا انسانى كه از بيرون به قضيه اى نگاه مى كند، آن گاه كه با حقيقت آن روبه رو شود به ديدگاه ها و باورهاى ديگرى خواهد رسيد. بسيارى از پسرها و دخترهاى جوان پيش از ازدواج به زمين فرود مى آيند; و با تمامى مشكلات، سختى ها و پيچيدگى هاى زندگى زمينى مواجه مى شوند; در آن موقع است كه امور را به صورت حقيقى آن مى بينند.

نصيحت هميشگى من به دختران و پسران جوانى كه تصميم به ازدواج و آغاز يك زندگى زناشويى مى گيرند آن است كه امور را به شكلى واقعى، عينى و عميق و نه به صورتى مادى، بررسى نمايند. از خود بپرسند كه آيا آمادگى آن را دارند كه در برابر دشوارى هاى زندگى صبر پيشه كنند؟ اگر اين آمادگى را در خود ديدند، بايستى به خداوند توكل كنند و آستين همت بالا زنند; كه خداوند متعال نيز علاوه بر ثواب معنوى، موفقيت و كاميابى نصيب آنان خواهد ساخت; و به ميزان باورها و اعتقادشان به آنان روزى خواهد بخشيد در حديث شريفى آمده است: «اذا جاءكم من ترضون خُلقُه و دينه فزّوجوه والاّ تفعلوا تكن فتنةٌ في الارض و فسادٌ كبير»«اگر فردى به نزدتان آمد كه از اخلاق و ديانت وى راضى بوديد به وى همسر بدهيد; كه اگر چنين نكنيد، آن گاه فتنه اى و فسادى عظيم در زمين خواهد بود.»( )