دختر يك شهيد هنگامى كه در شكم مادر خود بود پدر خود را از دست داد، و او اينك سه سال دارد. اكنون سؤالاتى درباره ى سرپرستى و حضانت او آغاز ش

دختر يك شهيد هنگامى كه در شكم مادر خود بود پدر خود را از دست داد، و او اينك سه سال دارد. اكنون سؤالاتى درباره ى سرپرستى و حضانت او آغاز شده است. گفته اند كه مادر وى تا سن معيّنى حق دارد حضانت دختر را داشته باشد، ولى سرپرستى دختر با پدربزرگ پدرى اوست. پدربزرگ دختر معتقد است كه حق دارد نوه اش شبى را نزد او بخوابد و شبى را نزد مادر خود. آيا اين ادعاى پدربزرگ صحيح است؟ اگر حضانت دختر از آن مادر است حد و مرزهاى اين حضانت كجاست؟

چنان چه پدر كودكى بميرد، مادر آن كودك - چه كودك پسر باشد و چه دختر - نسبت به حضانت وى از ديگران - از جمله پدر بزرگ پدرى وى - مستحق تر است; تا آن كه كودك به سن بلوغ برسد. اما بر مادر كودك نيز لازم است كه پدربزرگ پدرى وى را از ديدن كودك منع ننمايد. او مى تواند به طور تفاهم آميز با پدر بزرگ پدرى كودك به توافق برسد كه كودك شبى را نزد او و شبى را نزد مادر بگذارند. اين امر در واقع با مصالحه ى ميان مادر و پدر بزرگ قابل حل است... چنان چه فرض كنيم پدر براى كودك به خود وصيّى معين كرده باشد باز مادر نسبت به حضانت كودك مستحق تر است. اگر حضانت از ان مادر باشد نفقه ى كودك با پدربزرگ وى - چنان چه مستطيع باشد و كودك اين نفقه نيازمند باشد - خواهد بود. و بر او واجب است كه تمام نيازهاى نواه اش را تأمين نمايد... اين حكم (اولويت مادر نسبت به سرپرستى كودك پس از مرگ پدر) چه بسا مورد اتفاق تمامى فقهاست; اختلافى در اين خصوص ميان آنان وجود ندارد; حتى اگر زن ازدواج نمايد اين حق ساقط نخواهد شد.