خطبه جمعه، 13 اردیبهشت‌ماه 1398

مطالب مهم خطبه اول: فضیلت ماه رمضان / فرصتی برای خودسازی / تربیت معنوی / ماه بخشندگی / دو پدیده مردود.

مطالب مهم خطبه دوم: کدام راه حل برای کمبود بودجه؟! / کنترل قیمت‌ها / حوادث و فتنه‌ها / دوشنبه اول ماه رمضان است.

 

بسم‌الله الرحمن الرحیم

28 شعبان 1440 هـ برابر با 13 اردیبهشت 1398 هـ و ٣/٥/٢٠١٩ م

 

مطالب مهم خطبه اول: فضیلت ماه رمضان / فرصتی برای خودسازی / تربیت معنوی / ماه بخشندگی / دو پدیده مردود.

مطالب مهم خطبه دوم: کدام راه حل برای کمبود بودجه؟! / کنترل قیمت‌ها / حوادث و فتنه‌ها / دوشنبه اول ماه رمضان است.

 

خطبه اول:

خداوند متعال در کتاب عزیز خود می‌فرماید: «شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ» صدق الله العظيم.

چند روز دیگر ماه رمضان در میان ما بار سفر می‌اندازد. ماهی که بی‌صبرانه منتظرش بودیم. یک سال بود که به درگاه خداوند دعا می‌کردیم که ما را به ماه رمضان برساند. از این رو شادمان برای پیشوازش آماده می‌شویم؛ مانند کسی که مدت‌هاست منتظر عزیزی است و برایش دیدنش اشتیاق بسیار دارد تا روح و روان ما را آکنده از پاکی کند، جان تازه‌ای به ما ببخشد، گوهر جان را جلا دهد و بر پاکی و خلوص آن بیفزاید.

 

فضیلت ماه رمضان

رمضان ماهی است که خداوند فضیلتش را بیان داشته است. فرمود: «أَيُّهَا النَّاسُ! إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللهِ بِالْبَرَكَةِ وَالرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ. شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ، وَأَيَّامُهُ أَفْضَلُ الأَيَّامِ، وَلَيَالِيهِ أَفْضَلُ اللَّيَالِي، وَسَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ. هُوَ شَهْرٌ دُعِيتُمْ فِيهِ إِلَى ضِيَافَةِ اللهِ، وَجُعِلْتُمْ فِيهِ مِنْ أَهْلِ كَرَامَةِ اللَّهِ ... فَإِنَّ الشَّقِيَّ مَنْ حُرِمَ غُفْرَانَ اللَّهِ فِي هَذَا الشَّهْرِ الْعَظِيمِ؛ ای مردم ماه‏ خدا با بركت‏ و رحمت و آمرزش‏ به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شب‌هایش بهترين شب‌ها و ساعاتش بهترين ساعات آن ماهى است كه در آن به مهمانى خدا دعوت شديد و اهل كرامت خدایید... بدبخت آن کسی كه از آمرزش خدا در اين ماه‏ محروم گردد.»

امام صادق(ع) هنگام حلول ماه رمضان به فرزندان خود چنین توصیه می‌نمود: «فاجهدوا أنفسَكم، فإنَّ فيه تُقسَّم الأرزاق، وتُكتَب الآجال، وفيه يُكتَب وفدُ الله الّذين يَفِدون إليه، وفيه ليلةٌ العملُ فيها خيرٌ من العمل في ألف شهر؛ جان‌های خود را به تلاش و کوشش وا دارید؛ زیرا در این ماه روزی‌ها قسمت و اجل‌ها نوشته می‏‌شود و در آن نام‏های میهمانان خدا که بر او وارد می‏‌شوند، نوشته می‏‌گردد. در این ماه شبی هست که عمل در آن از عمل هزار ماه بهتر است.»

خداوند سبحانه و تعالی خواسته است که این ماه فرصتی سالانه باشد تا از برکات این ماه بهره‌مند گردیم. این نیز میسر نمی‌گردد مگر این که بدانیم چه توشه‌ای باید از این ماه برگیریم. هر چند که دشوار است به همه مفاهیم، معانی، فلسفه و آثار این ماه مبارک تسلط یابیم و همچنان نسبت به احاطه کامل این ماه نیز ناتوان هستیم. از این رو در هر موسم جدید و در تمام طول عمر، بخشی از معانی، برکات تازه و حیات آفرین برای ما آشکار می‌شود.

اما می‌خواهیم به سه اثر از نتایج و پیامدهای این فریضه اگر به درستی از آن استفاده ببریم، بپردازیم:

 

فرصتی برای خودسازی

در عرصه فردی، ماه رمضان ماه ساختن آزادی است که اختیار نفس خود را داشته باشد. برای خود تصمیم بگیرد، بر سرنوشت خود حاکم باشد و برای نفس خود تعیین کند که کی بخورد، کی بیاشامد و کی به لذات خود برسد، به کجا برود و چگونه برود؟ این خلاف نظریه تربیتی است که بر جامعه ما حاکم است. این نظریه معتقد است که انسان باید تسلیم غرایز خود باشد و آزاد باشد که شهوات خود را هر طور خواست برآورده سازد؛ اما وقتی انسان را به مهار نفس دعوت می‌کند، در واقع آزادی او را محدود می‌نماید. آزادی این نیست که انسان برای تأمین تمایلات و لذات خود بکوشد یا این که اسیر شهوات خود باشد و غرایز او را به هر جا خواست بکشاند. بلکه آزادی این است که از اسارت لذات و شهوات خود رها شود، بر خواسته‌های خود مسلط شود، بر آنها حاکم باشد و آنها را کنترل نماید.

اما متأسفانه ما در زمانه‌ای بسر می‌بریم که دویدن به دنبال غرایز و شهوات سرعت بی‌سابقه‌ای به خود گرفته است و این چیزی نیست جز نتیجه بندگی غرایز و شهوات کردن که پرستشی از نوع دیگر است: «أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ».

روزه‌داری در ماه رمضان موجب آزادی، رها شدن انسان از اسارت شهوات، مهار لذات و انجام ندادن محرمات می‌شود. این که انسان از اراده خود صیانت کند، اختیار خود را به دست بگیرد و در بهترین دوره آموزشی که برای باقی روزهای سال دوام دارد، شهوات و غرایز خود را مهار کند. خداوند در اشاره به این موضوع می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ».

 

تربیت معنوی

در برابر اهتمام به غرایز و تربیت جسم، تأکید ماه رمضان بر روح است. در اینجا وارد عرصه دوم می‌شویم که همان تربیت معنوی باشد.

خداوند می‌خواهد که ماه رمضان برای ساختن روح انسان باشد. از این رو ماه رمضان ماه عبادت، تلاوت قرآن، دعا، ذکر، استغفار و شب زنده داری است. خداوند خواسته است که رمضان ماه عبادت باشد به هر صورتی که انسان تکان بخورد. از این رو نفس‌ها را تسبیح و خواب را نیز عبادت حساب کرده است.

این همان چیزی است که خداوند فضیلت آن را بیان داشته است. فرموده است: «مَنْ تَطَوَّعَ فِیهِ بِصَلَاةٍ کتَبَ اللَّهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ مَنْ أَدَّی فِیهِ فَرْضاً کانَ لَهُ ثَوَابُ مَنْ أَدَّی سَبْعِینَ فَرِیضَةً فِیمَا سِوَاهُ مِنَ الشُّهُورِ وَ مَنْ أَکثَرَ فِیهِ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَی ثَقَّلَ اللَّهُ مِیزَانَهُ یوْمَ تَخِفُّ الْمَوَازِینُ وَ مَنْ تَلَا فِیهِ آیةً مِنَ الْقُرْآنِ کانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ فِی غَیرِهِ مِنَ الشُّهُورِ؛ هر کس در این ماه نماز مستحبی به جای آورد، برای او برائت از آتش نوشته می‌شود؛ و کسی که نماز واجب به جای آورد، مثل کسی است که در ماه‌های دیگر هفتاد نماز واجب به جا آورد کسی که در این ماه بسیار بر من صلوات بفرستد، خدا در روزی که میزان‌ها سبک باشد، ترازوی عمل او را سنگین می‌فرماید و هر کس در این ماه آیه‌ای از قرآن را تلاوت کند، ثواب ختم قرآن در ماه‌های دیگر را دارد.» ماه رمضان ماهی است که خداوند به جبرئیل ندا می‌دهد: «يا جبريل! اهبط إلى الأرض فغلّ مردة الشياطين كي لا يفسدوا على عبادي صومهم وقيامهم؛ ای جبرئیل به زمین فرود آی و شیطان‌های نافرمان را به بند بکش تا روزه و نماز بندگانم را فاسد نکنند.» بنابراین ماه مشخصاً ماه عبادت و تربیت روح است.

عزیزان! ماه رمضان فرصتی برای ماست که ارتباط خود را با خداوند تقویت کنیم، این رابطه را نو کنیم و بدان سرزندگی و پویایی دوباره ببخشیم. طوری نماز بخوانیم که گویا آخرین نمازی است که در برابر خداوند می‌خوانیم. طوری روزه بگیریم که گویا آخرین روزه‌ای است که می‌گیریم. قرآن را با تدبر و آگاهی بخوانیم. باید با دل‌های خود خداوند را یاد کنیم نه فقط با زبان‌های خود. باید به درگاه خداوند توبه کنیم که بعد از آن توبه‌ای نباشد؛ یعنی سراسر پاکی، پاکیزگی و تزکیه. آن هم والاترین و بهترین نوع پاکیزگی، توشه برداری، تزکیه و آمادگی برای دیدار خداوند.

 

ماه بخشندگی

به سومین و آخرین سطح می‌رسیم و آن سطح اجتماعی است. چون ماه رمضان ماه فقرا و ایتام است. ماه زکات و صله رحم. ماه خوش اخلاقی و شاد کردن دل‌های کوچک‌ها و بزرگ‌سالان و آن‌هایی که در قبرها جای دارند.

پیامبر خدا با برشمردن ثواب رسیدگی به فقرا، ما را به این کار ترغیب و تشویق کرده است: «مَنْ فَطَّرَ مِنْکُمْ صَائِماً مُؤْمِناً فِی هَذَا الشَّهْرِ کَانَ لَهُ بِذَلِکَ عِنْدَ اللَّهِ عِتْقُ نَسَمَةٍ وَ مَغْفِرَةٌ لِمَا مَضَی مِنْ ذُنُوبِهِ... مَنْ حَسَّنَ مِنْکُمْ فِی هَذَا الشَّهْرِ خُلُقَهُ کَانَ لَهُ جَوَازاً عَلَی الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَامُ وَ مَنْ خَفَّفَ فِی هَذَا الشَّهْرِ عَمَّا مَلَکَتْ یَمِینُهُ خَفَّفَ اللَّهُ عَلَیْهِ حِسَابَهُ وَ مَنْ کَفَّ فِیهِ شَرَّهُ کَفَّ اللَّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ وَ مَنْ أَکْرَمَ فِیهِ یَتِیماً أَکْرَمَهُ اللَّهُ یَوْمَ یَلْقَاهُ؛ هر که از شما روزه‌دار مؤمنی را در این ماه افطار دهد، نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته‌اش را خواهد داشت... هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روز که قدم‌ها، بر آن بلغزد. هرکس در این ماه کارهای غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند و هر کس در این ماه از آزار رساندن به مردم خودداری کند، حق تعالی، روز قیامت، خشم خود را از او بازدارد.»

چون در این ماه، فقرا، مستمندان و ایتام بیش از ماه‌های دیگر از بخشش، عطا و توجه دیگران برخوردار هستند. روحیه توجه و رسیدگی به بستگان افزایش می‌یابد. ارزش‌های محبت و مهربانی نسبت به خردسالان و احترام به بزرگان تقویت می‌شود. چیزی که پیامبر خدا نسبت به آن اهتمام فراوان داشت: «وَاذْكُرُوا بِجُوعِكُمْ وَعَطَشِكُمْ فِيهِ جُوعَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَعَطَشَهُ، وَتَصَدَّقُوا عَلَى فُقَرَائِكُمْ وَمَسَاكِينِكُمْ، وَوَقِّرُوا كِبَارَكُمْ، وَارْحَمُوا صِغَارَكُمْ، وَصِلُوا أَرْحَامَكُمْ، وَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ، وَغُضُّوا عَمَّا لا يَحِلُّ النَّظَرُ إِلَيْهِ أَبْصَارَكُمْ، وَعَمَّا لا يَحِلُّ الإسْتِمَاعُ إِلَيْهِ أَسْمَاعَكُمْ، وَتَحَنَّنُوا عَلَى أَيْتَامِ النَّاسِ يُتَحَنَّنْ عَلَى أَيْتَامِكُمْ؛ و با گرسنگى و تشنگی‌تان در اين ماه گرسنگى و تشنگى قيامت را به ياد آوريد و به فقیران و مساكين خود صدقه بدهيد و بزرگان خود را احترام كنيد، به كودكان خود مهربانى كنيد و با خويشان خود ارتباط برقرار كنيد و زبان‌هایتان را حفظ كنيد و گوش‌های خود را از آنچه شنیدن آن حلال نيست ببنديد، به یتیم‌های مردم مهربانى كنيد تا بر یتیم‌های شما مهربانى كنند.»

این فرمایش‌ها برنامه پیامبر خدا برای مسلمانان در استقبال از ماه رمضان بود. ما نیز هر سال این خطبه را مورد بازخوانی قرار می‌دهیم تا به برنامه تربیتی و اجتماعی تبدیل شود. در این برنامه عملی از خودخواهی‌ها و خودمحوری‌های خود رها شویم و روح و روانمان به سرچشمه بخشش، عطا، صفا، مدارا و والایی انسانی تبدیل شوند.

 

دو پدیده مردود

برادران و خواهران گرامی! این ماه برنامه تربیتی کاملی برای فرد و جامعه است. اسلام برنامه تربیتی ماه رمضان را طراحی کرده است تا هر سال برای آماده‌سازی، خودسازی، ترمیم روابط و صیانت از جامعه تکرار شود. این از حیث مبدأ بود؛ اما در میدان واقعیت و عرصه عمل، اجازه بدهید که به دو پدیده اشاره نمایم که متأسفانه فضای این با فضیلت را آشفته می‌گرداند.

سؤال من است: چه چیزی باعث شده است ماه رمضان، ماه راهنمایی، تربیت و سازندگی به ماه تن‌آسایی، تنبلی و رخوت تبدیل شود؟ می‌دانیم که رسانه‌ها در تهیه و تولید برنامه خاص ماه رمضان از همدیگر سبقت می‌گیرند. در این ماه عموم روزه‌داران به اهدافی برای تحریکات شبکه‌هایی تبدیل می‌شوند که سعی دارند سود بیشتری از این ماه کسب کنند. حرف ما این است که مانعی برای آسایش و تفریح حلال وجود ندارد. ولی تعادل باید رعایت شود. نباید فرصت سازندگی معنوی و ایمانی که این روزها شدیداً به آن نیاز داریم و چیزی هم برای جبران آن وجود ندارد، از دست برود.

نکته‌ دیگری وجود دارد که دوست دارم بدان بپردازم و مورد تأکید قرار دهم. همان طور که می‌دانید متأسفانه اسراف به یکی از ویژگی‌های این ماه تبدیل شده است. انسان با عبور از کنار زباله‌ها خجالت می‌کشد که این همه غذا دور انداخته شده است. اسراف در هر زمان نکوهیده است: «إنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ»(الإسراء: 27) چه رسد به ماه رمضان. بهانه‌شان هم روزه‌داری است. چگونه این کار انجام می‌گیرد در حالی که در حدیث آمده است: «لا يُطاع الله من حيث يُعصى؛ در جایی که نافرمانی باشد، خداوند اطاعت نمی‌شود.»

همیشه خاطر نشان کرده‌ایم که ماه رمضان ماه محدود کردن خوردن و آشامیدن است نه عکس آن. این ماه، ماه غنیمت شمردن فرصت است نه تباه کردن آن. رمضان ماه آرامش و آتش بس است نه تعصب و واکنش. رمضان ماه گشایش و شرح صدر است نه بسته بودن و تقابل.

خوشا به حال روزه‌دارانی که از خوردن و آشامیدن روزه می‌گیرند و همین طور از حرام‌ها پرهیز می‌دارند. خوشا به حال کسانی که ماه رمضان را ماه رسیدن به بالاترین درجات رضایت و محبت الهی قرار می‌دهند. خوشا به حال کسانی که از روز اول به این می‌اندیشند که چگونه از ماه رمضان بیرون می‌شوند. در حالی از ماه رمضان فارغ می‌شوند که برای دنیا و آخرت خود توشه برداشته‌اند.

برای سفر آماده شوید. روزهای اندکی به آغاز دعوت الهی مانده است. باید خود را آماده کنیم. مدارا، پایین آمدن، فداکاری، توصیه کردن متقابل، مهرورزی و مهربانی.

برای میهمانی الهی آماده شوید و شما چه می‌دانید که میهمانی الهی چیست؟ بخشندگی، مهربانی، عفو، بخشش، رضایت و هدایت.

باید همیشه این دعا را بخوانیم: «اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَینَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْعَافِیةِ الْمُجَلَّلَةِ وَ دِفَاعِ الْأَسْقَامِ {وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ}وَ الْعَوْنِ عَلَی الصَّلاةِ وَ الصِّیامِ وَ الْقِیامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ حَتَّی ینْقَضِی عَنَّا شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنَا وَ رَحِمْتَنَا؛ پروردگارا! این ماه را بر ما نو گردان به امن و امان و سلامتی و اسلام و تندرستی شایان تشکر و روزی فراخ و بر طرف ساختن دردها و ناملایمات، پروردگارا! روزه و قیام برای عبادت و تلاوت قرآن در این ماه را روزی ما بگردان. خداوندا! ماه رمضان را برای ما سالم و تمام گردان و او را از ما سالم بدار و ما را در این ماه سالم و تندرست فرما.» برحمتک يا أرحم الرّاحمين.

خداوند این ماه با کرامت را بر شما مبارک گرداند و اعمال همه ما و شما را قبول بفرماید.

 

خطبه دوم:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را به همان چیزی توصیه می‌نمایم که امام رضا(ع) در آخرین جمعه ماه شعبان به یکی از یاران خود توصیه کرد. به او فرمود: «ای اباصَّلْت! بیشتر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است، پس کوتاهی‌هایی را که در ایّام گذشته این ماه کردی، در آن چه از این ماه مانده است، جبران کن. بر تو باد به انجام آنچه به حال تو مفید است، دعا، استغفار و تلاوت قرآن را افزون کن و به سوی خدا از گناهان خود توبه کن تا وقتی ماه مبارک فرا رسید، خود را برای خدا خالص کرده باشی. امانتی بر گردن خود باقی مگذار مگر آنکه آن را ادا کنی و نیز در دلت کینه هیچ مؤمنی نباشد مگر اینکه آن را از دل بیرون کنی. تقوای الهی را پیشه کن و در پنهان و آشکار امور خود بر خدا توکل کن؛ زیرا هر که بر خدا توکّل کند خدا او را بس است؛ و بسیار بخوان در بقیّه این ماه این دعا را: اللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضی مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِیَ مِنْهُ؛ خدایا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده‌ای در آن قسمت که از این ماه مانده بیامرزمان. به درستی که حقّ تعالی در این ماه، بنده‌های بسیاری را از آتش جهنّم به حرمت ماه مبارک رمضان آزاد می‌گرداند.»

عزیزان! باید این روزهای باقیمانده از ماه شعبان را غنیمت بشماریم و به چیزهایی که امام رضا(ع) ما را بدان فراخوانده است، پایبند باشیم تا برکاتی که در ماه رمضان به ودیعت نهاده شده است، از دستمان نرود و مانند کسانی وارد ماه رمضان شویم که دل‌های خود را با خدا و مردم صاف و خالص کرده‌اند. کسانی که سزاوار میهمانی خداوند در این ماه هستند و در برابر چالش‌ها از قدرت و توانایی بیشتری برخوردار هستند.

 

کدام راه حل برای کمبود بودجه؟!

از لبنان آغاز می‌کنیم که لبنانی‌ها هم چنان نسبت به آینده معیشتی خود نگران هستند. چون مناقشه‌های جاری در داخل دولت پیرامون بودجه سال 2019 از آنها پنهان نگاه داشته شده است. از این رو برایشان روشن شده است که دورنمایی برای رهایی از کسر بودجه وجود ندارد، مگر با اقدامات ریاضتی که البته به صورت مستقیم و غیرمستقیم طبقات فقیر و متوسط را تحت تأثیر قرار خواهد داد. آنان بر این باور هستند که تنها راه چاره بحران اقتصادی همین است. در حالی که راه‌های دیگری نیز پیش روی دولت وجود دارد؛ اما راحت‌ترین و سریع‌ترین راه همین اقدامات ریاضتی است.

در برابر این مسئله بار دیگر برای همه جریان‌های سیاسی که در دولت نماینده دارند این است که درباره این بحران بسیار واقع‌گرا باشند. چون نباید شهروندان مأیوس شوند. زیرا مأیوس شدن مردم ممکن است ناآرامی‌ها و پیامدهای اجتماعی در پی داشته باشد. چیزی که در برخی از مناطق اتفاق افتاده است یا این که ممکن است امنیت و ثبات کشور آسیب ببیند.

از این رو بار دیگر از دعوت می‌کنیم و دعوت خواهیم کرد که به دنبال روش‌های دیگری برای چاره اندیشی این بحران باشند. برای همه‌شان روشن است که بستن راه‌های فساد و هدر رفت منابع، کنترل قراردادها در همه بخش‌ها و مؤسسات، قانع کردن بانک‌ها به این که مسئولیت‌پذیر باشند، چون دولت از آنها برای تأمین منافع خود استفاده می‌نماید، جمع‌آوری درست مالیات و معاف نکردن شرکت‌های بزرگ و بانک‌ها از پرداخت مالیات از این جمله است.

ما از مسئولان می‌خواهیم که نسبت به نحوه درمان کسر بودجه در موضع‌گیری‌های خود شفاف و صریح باشند. باید همان چیزهایی را که در آشکار می‌گویند در نهان نیز بگویند. باید در ادعای خود مبنی بر استرداد حقوق دولت، حفظ حقوق مردم و حفظ منافع کشور در امر بودجه صادق باشند. نباید به حقوق مردم دست بزنند یا این که به جیب طبقات محروم دست درازی نمایند.

به همه جریان‌های سیاسی که علاقه‌مند امنیت و قدرت کشور هستند، عرض می‌کنیم که باید از همه توان خود برای تثبیت و تقویت وضعیت کشور در برابر چالش‌های آتی که بازتابی از جریانات منطقه هستند، بکوشند. این نیز میسر نمی‌شود مگر این مردم احساس انسانیت کنند، کرامتشان حفظ شود و نیازهایشان برآورده گردد.

در مقابل از همه کسانی که خواستار حقوقشان هستند و برای بیان نظرات خود در خیابان‌ها تظاهرات می‌کنند می‌خواهیم که در روش‌های اعتراضی خود متمدنانه رفتار کنند. نباید با بستن راه‌های اصلی، برای منافع و حرکت مردم مشکل ایجاد نمایند. چون بستن راه‌های اصلی بر مشکلات مردم می‌افزاید. آن هم در شرایطی که ما شدیداً به کاستن از بار مشکلاتشان نیاز داریم. باید صدای مردم باشند نه علیه آنان.

 

کنترل قیمت‌ها

در موضوع داخلی مسئله‌ دیگری وجود دارد که دوست دارم بدان اشاره کنم. مسئله‌ای که هر ساله شاهد آن هستیم. ولی به خاطر شرایط ناگوار اقتصادی، امسال ممکن است دشوارتر باشد و آن مسئله بالا رفتن قیمت کالاهایی مصرفی در ماه رمضان است. احساس می‌کنیم که در برخی موارد بالا رفتن قیمت‌ها تصاعدی است. در حالی که از بازرگانان و مسئولان امور انتظار داریم در روزهای دشواری که در آن همه به تقویت مسئولیت اجتماعی نیاز داریم، مواظب وضعیت مردم باشند. همین طور از دولت می‌خواهیم که به وظیفه خود در باب نظارت بر قیمت‌ها عمل کند و نگذارد که از نیازهای مردم سوء استفاده شود و فشار بیشتری به آنان وارد گردد.

 

حوادث و فتنه‌ها

به منطقه عربی و اسلامی می‌رسیم که آکنده از فتنه‌ها و حوادث خون‌بار است. امیدواریم صدای عاقلانه‌ای برای متوقف کردن کشتار بی‌گناهان، غیرنظامیان و کودکان بلند شود. به همه عرض می‌کنیم: اگر به صدای عقل گوش نمی‌دهید، لااقل به صدای ماه رمضان گوش دهید. تا این که رمضان به ماه صلح تبدیل شود، صدای توپخانه‌ها ساکت شود، صدای تیراندازی شنیده نشود، حملات هوایی متوقف گردد و همه در برابر جان‌هایی که می‌میرند، احساس مسئولیت کنند و صلح و آرامش ماه رمضان باعث گفتگو، صلح، راه حل‌ها و پایان دادن به اختلافات شود.

از عرب‌ها و مسلمانان می‌خواهیم نسبت به چالش‌هایی که در انتظارشان است، احساس مسئولیت کنند. برای آنها دسیسه کرده‌اند که به جای تفرقه و چند دستگی کنونی، آتش جنگ داخلی را در میان کشورهای عربی روشن کنند. عزم دولت آمریکا برای وارد کردن جنبش اخوان المسلمین در فهرست گروه‌های تروریستی خارجی دولت آمریکا جای تأمل دارد. به نظر ما هدف قرار دادن آن دسته از جنبش‌های اسلامی که خاستگاه مردمی دارند و باعث دست به دست شدن حاکمیت می‌شود، به جای این که تروریسم را مهار کند، باعث تشدید تروریسم می‌گردد و احساس کینه و دشمنی علیه غرب را تقویت می‌نماید.

 

دوشنبه اول ماه رمضان است

در خاتمه اعلام می‌داریم که بنا به مبنای فقهی سید(ره) که محاسبات دقیق فلکی را می‌پذیرد، روز دوشنبه آغاز ماه مبارک رمضان است. از خداوند می‌خواهیم که این ماه را ماه خیر، برکت، وحدت، امنیت و صلح قرار دهد و در حالی که در بهترین حالت قرار داریم، آن را برایمان تکرار نماید.