خطبه جمعه، 17 خردادماه 1398

مطالب مهم خطبه اول: تلاش‌های بیهوده / ورشکستگان نزد خداوند / چگونه اعمال خود را حفظ کنیم؟ / همه ما امتحان می‌شویم.

مطالب مهم خطبه دوم: آیا تروریسم برگشته است؟ / بودجه علیه فقراست / موضوع دانشگاه لبنان / خطر بروز جنگ در سودان / پرهیز از مجادلات.

 

بسم‌الله الرحمن الرحیم

4 شوال 1440 هـ برابر با 17 خرداد 1398 هـ و ٧/٦/٢٠١٩ م

 

مطالب مهم خطبه اول: تلاش‌های بیهوده / ورشکستگان نزد خداوند / چگونه اعمال خود را حفظ کنیم؟ / همه ما امتحان می‌شویم.

مطالب مهم خطبه دوم: آیا تروریسم برگشته است؟ / بودجه علیه فقراست / موضوع دانشگاه لبنان / خطر بروز جنگ در سودان / پرهیز از مجادلات.

 

خطبه اول:

خداوند متعال در کتاب عزیز خود می‌فرماید: «وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثًا تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبَىٰ مِنْ أُمَّةٍ إِنَّمَا يَبْلُوكُمُ اللهُ بِهِ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ» صدق الله العظيم.

 

تلاش‌های بیهوده

این آیه از قرآن کریم به زنی از قریش در زمان جاهلیت اشاره دارد. او به همراه کارگران خود از صبح تا نیمروز نخ می‌ریسیدند. بعد از این که کارشان تمام می‌شد بدون این که علتی وجود داشته باشد به آنان دستور می‌داد که رشته‌هایشان را باز کنند.

قرآن کریم اشاره می‌دارد که بسیاری از مردم نیز کار عجیب و غریب این زن را انجام می‌دهند. قرآن کریم کار آنان را مورد انتقاد قرار می‌دهد و احمقانه و غیرعاقلانه توصیف می‌نماید.

عین این مثال را می‌توان در مورد کسانی به کار برد که وقت می‌گذارند و تلاش می‌کنند، ولی به خاطر عملکرد بدشان، تمام اعمالشان به هدر می‌رود. کسانی که برای رسیدن به مال رنج و زحمت می‌کشند. ولی با تبذیر، عملکرد بد و بی‌تدبیری تمام دستاورد خود را به هدر می‌دهند. کسانی که به خاطر رفتارهای واکنشی، حرف‌های حساب نشده و اقدامات ناشایست تمام جایگاه و موقعیتی را که نزد مردم یافته‌اند، از دست می‌دهند. ولی خطرناک‌ترین مورد آن کسانی هستند که واجبات دینی و مسئولیت‌های خود را انجام می‌دهند. نماز می‌خوانند، روزه می‌گیرند، حج به جای می‌آورند و زکات می‌دهند، شاید هم از کسانی باشند که شب زنده داری دارند و مستحبات را انجام می‌دهند، ولی می‌بینیم که با ارتکاب گناه و معصیت، بداخلاقی و ظلم رفتاری و گفتاری به مردم همه آن‌ها را نابود می‌کنند. از این رو وقتی در برابر خداوند قرار می‌گیرند تا از آن چه نزد او اندوخته‌اند بهره ببرند، تعجب زده می‌شوند و چیزی را که انتظار دارند نمی‌یابند. فرصتی نیز برای جبران وجود ندارد. خداوند متعال درباره‌شان چنین می‌فرماید: «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُم بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا».

آیه‌ای که در ابتدای خطبه تلاوت کردیم، نسبت به این مسئله هشدار می‌دهد: «وَلَا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثً» و فرمایش الهی نیز آمده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ».

 

ورشکستگان نزد خداوند

پیامبر خدا(ص) در احادیث بسیاری به نمونه‌هایی از این افراد اشاره نموده است. می‌فرماید: «لَأَعْلَمَنَّ أَقْوَامًا مِنْ أُمَّتِي يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِحَسَنَاتٍ أَمْثَالِ جِبَالِ تِهَامَةَ بِيضًا، فَيَجْعَلُهَا اللهُ عَزَّ وَجَلَّ هَبَاءً مَنْثُورًا؛ در روز قیامت گروه‌هایی از امت من می‌آیند که اعمالی به اندازه کوه‌های تهامه دارند که خداوند به آن‌ها هیچ اهمیتی نمی‌دهد و بسان گرد و خاک آن‌ها را در هوا پراکنده می‌کند». عرض شد: يا رسول الله! آنان را برای ما توصیف فرمایید. فرمود: «أَمَا إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ، وَمِنْ جِلْدَتِكُمْ، وَيَأْخُذُونَ مِنْ اللَّيْلِ كَمَا تَأْخُذُونَ، وَلَكِنَّهُمْ أَقْوَامٌ إِذَا خَلَوْا بِمَحَارِمِ اللهِ انْتَهَكُوهَا؛ آن‌ها برادران شما و گوشت و پوست شما هستند که همانند شما نماز شب دارند اما وقتی با حرام‌های خدا خلوت می‌کنند، حرمت شکنی می‌نمایند».

در حدیث دیگری آمده است: «أَتَدْرُونَ مَنِ الْمُفْلِسُ مِنْ أُمَّتِي؟ آیا می‌دانید ورشکستگان امت من چه کسانی هستند؟» عرض کردند: ورشکسته در میان ما کسی است که درهم و دینار ندارد. پیامبر خدا(ص) فرمود: «الْمُفْلِسُ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلَاتِهِ وَصِيَامِهِ، وَيَأْتِي قَدْ شَتَمَ هَذَا، وَقَذَفَ هَذَا، وَأَكَلَ مَالَ هَذَا، وَسَفَكَ دَمَ هَذَا، وَضَرَبَ هَذَا، فَيُقْتَصُّ لِهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، وَلِهَذَا مِنْ حَسَنَاتِهِ، فَإِذَا فَنِيَتْ حَسَنَاتُهُ قَبْلَ أَنْ يَقْضِيَ مَا عَلَيْهِ، أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ، فَطُرِحَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ طُرِحَ فِي النَّارِ؛ به راستی ورشکسته کسی است که در روز قیامت با نماز و روزه و زکات می‌آید در حالی که به یکی توهین کرده و به یکی تهمت زده و مال دیگری را خورده و خون شخصی را ریخته و دیگری را زده، تمام این‌ها از حسناتش گرفته می‌شود؛ اگر حسناتش تمام شود قبل از اینکه خطاهایش قضا شود، از خطاهای آن‌ها گرفته می‌شود و به او منتقل می‌شود و در آتش افکنده می‌شود.»

در حدیث دیگری آمده است: «يُؤتَى بأحدكم يوم القيامة، فيوقف بين يدي الله تعالى، ويدفع إليه كتابه، فلا يرى حسناته، فيقول: إلهي هذا كتابي، فإني لا أرى فيه طاعتي، فيقول له: إنّ ربّك لا يضلّ ولا ينسى، ذهب عملك باغتياب الناس، ثم يؤتى بآخر ويدفع إليه كتابه، فيرى فيها طاعات كثيرة، فيقول: إلهِي، ما هذا كتابي، فإني ما عملت هذه الطّاعات، فيقول: إنّ فلاناً اغتابك فدفعت حسناته إليك؛ شخصی را روز قیامت به پیشگاه الهی می‌آورند و نامه عملش را به او می‌دهند. متوجه می‌شود از کارهای خوب او در نامه عملش خبری نیست. می‌گوید: خدایا! این نامه عمل من نیست. من در آن عبادت‌هایم را نمی‌بینم به او گفته می‌شود: خداوند هیچ‌گاه کار کسی را فراموش و عوض نمی‌کند. اعمال تو با غیبت کردن از بین رفته است، دیگری را می‌آورند و نامه عملش را به او می‌دهند. می‌بیند که خوبی‌های بسیاری در آن وجود دارد. می‌گوید: خدایا! من چنین طاعاتی را انجام نداده‌ام. به او گفته می‌شود: فلانی از تو غیبت کرد؛ در نتیجه حسنات او به تو رسید.»

پیامبر خدا(ص) نیز درباره این رفتار هشدار داده، فرموده است: «مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اَللَّهِ غَرَسَ اَللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً فِي اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ غَرَسَ اَللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً فِي اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ غَرَسَ اَللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً فِي اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ قَالَ اَللَّهُ أَكْبَرُ غَرَسَ اَللَّهُ لَهُ شَجَرَةٌ فِي اَلْجَنَّةِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنَّ شَجَرَنَا فِي اَلْجَنَّةِ لَكَثِيرٌ قَالَ نَعَمْ وَ لَكِنْ إِيَّاكُمْ أَنْ تُرْسِلُوا عَلَيْهَا نِيرَاناً فَتُحْرِقُوهَا وَ ذَلِكَ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ: يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اَللّٰهَ وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ وَ لاٰ تُبْطِلُوا أَعْمٰالَكُمْ؛ هركس بگويد: «سبحان اللّه» خداوند در بهشت درختى براى او خواهد كاشت و هركس بگويد: «الحمد لله» خداوند در بهشت درختى براى او می‌کارد و هركس «لا اله الا اللّه» بگويد: خداوند در بهشت درختى براى او خواهد كاشت و هر كس «اللّه اكبر» بگويد، خداوند درختى براى او در بهشت مى‌كارد. شخصى از قريش پرسيد: اى پيامبر خدا! بدين ترتیب ما در بهشت درختان بسيارى خواهيم داشت. پيامبر فرمود: آرى. ولى مبادا آتشى به ‌سراغ درختان فرستيد كه آن‌ها را نابود مى‌سازيد. خداوند مى‌فرمايد: يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ‌ آمَنُوا أَطِيعُوا اَللّٰهَ‌ وَ أَطِيعُوا اَلرَّسُولَ‌ وَ لاٰ تُبْطِلُوا أَعْمٰالَكُمْ‌.»

 

چگونه اعمال خود را حفظ کنیم؟

عزیزان! از دست رفتن اعمال نیکو مصیبتی است که بالاتر از آن مصیبتی وجود ندارد. این که انسان در این دنیا با انجام انواع عبادات و مستحبات خود را به رنج و دشواری بیندازد، ولی فقط جنبه ظاهری و سنتی آن‌ها را بگیرد و این عبادات روی جنبه‌های دیگر زندگی او تأثیر نگذارند. او امید گرفتن جایزه پا به صحنه محشر می‌گذارد، اما می‌بیند که اعمال او همه به باد رفته‌اند. آن هم درست در زمانی که مجالی برای جبران وجود ندارد. مگر این که مورد رحمت و لطف الهی قرار گیرد.

این مسئله ایجاب می‌کند که خیلی پیگیر کار خودمان باشیم. باید به صورت مداوم مراقب نفس خودمان باشیم و آن را مورد محاسبه و ملامت قرار دهیم. باید مواظب چیزهایی که بر زبانمان جاری می‌شود، به گوشمان می‌رسد، دیده‌هایمان می‌بینند، اعضا و جوارحمان انجام می‌دهند و دستاورد نفس اماره‌مان هستند، باشیم تا این که روزنه نفوذ شیطان به زندگی خود را ببندیم و اعمال و طاعات ماه رمضان خود را تباه نکنیم. چون در این ماه خود را به رنج و دشواری انداختیم، گرسنگی و تشنگی کشیدیم، نفس خود را از مباحات بازداشتیم، شب‌ها را به عبادت و خواندن قرآن احیا کردیم، صدقه دادیم و نفس خود را حفظ نمودیم و از لطف و کرم الهی بهره بردیم و توشه بسیار برداشتیم. پس نباید اعمال خود را خراب کنیم.

باید همیشه هوشیار و مراقب باشیم تا اعمالمان از دست نرود. چون در این صورت مانند کسانی خواهیم شد که فقط در ماه رمضان نفس خود را از حرام بازمی‌دارند، اما وقتی ماه رمضان تمام شد، همان طور که شاعر گفته است، دوباره به سراغ گناه گذشته می‌روند:

رَمَضانُ ولَّى هاتِها يا ساقي***مُشتاقَة تَسعى إِلى مُشتاقِ

رمضان رفت، اي ساقي! شراب پر شوق بياور كه به مشتاق آن روي كند.

به گونه‌ای که غیبت کننده به غیبت خود، دروغ‌گو به دروغ خود، رشوه گیرنده به رشوه خود، سخن چین به سخنی چینی خود، متقلب به تقلب خود و ظالم به ظلم خود برمی‌گردد. گویا خداوند فقط در ماه رمضان وجود دارد و در غیر رمضان وجود ندارد.

حال آن که مؤمنی که ایمان واقعی دارد، در ماه رمضان همان چیزی را که خداوند خواسته است در وجود خود تحقق می‌بخشد و آن ساختن بنای تقواست. تقواست که باعث می‌شود انسان قدم از قدم برندارد، حرفی نزد، موضعی نگیرد تا این که بداند رضایت خداوند در آن است. ارزش رمضان در این است که عنصر تقوا را در وجود ما بکارد. تقوا همان چیزی است که باید در وجود و رفتار ما نهادینه شود تا در سایر ماه‌های سال نیز طاعت ما ادامه داشته باشد.

 

همه ما امتحان می‌شویم

عزیزان! خداوند با ما خیلی شفاف است. در سوره عنکبوت که در شب‌های قدر می‌خوانیم، می‌فرماید: «الم * أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ * وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ».

این سوره به امتحان بزرگی اشاره دارد. انسان در باید در تمام کارها و تعهدات خود در برابر امتحان الهی قرار گیرد. باید راستی و جدیت او در کارهایی که انجام می‌دهد روشن شود. کافی نیست که انسان بگوید روزه دارم تا این که در فهرست روزه‌داران نوشته شود و به آن چیزهایی که به روزه‌داران وعده داده شده است، برسد. بلکه باید امتحان شود تا جدیت او معلوم گردد.

قرآن کریم در اشاره به ماهیت این امتحان که باعث جدا شدن مؤمن واقعی از غیرواقعی می‌شود، می‌فرماید: «وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ». فتنه عبارت است از ذوب کردن طلای آمیخته با خاک به وسیله آتش. به این ترتیب طلا از خاک جدا می‌شود. همه ما امتحان خواهیم شد. هر کسی هم امتحان خود را دارد. یکی ممکن است با عاطفه خود امتحان شود، دیگری با مال خود، آن یکی با مقام و موقعیت خود، یکی با واکنش‌های خود، دیگری با تعصبات خود و آن دیگری با زبان خود امتحان می‌شود. با این امتحان معنای واقعی روزه‌داری و میزان تقوایی که در فرد ایجاد شده است معلوم می‌شود. مشخص می‌شود که این تقوا او را از حرام بازمی‌دارد یا نه.

پس عزیزان! باید توجه داشته باشیم که جزو برندگان باشیم و چه فوزی از این بالاتر که جزو کسانی نوشته شویم که گردن‌هایشان از آتش دوزخ آزاد شده است و شایستگی رسیدن به رضوان الهی را پیدا کرده‌اند. باید همیشه دعا کنیم: «اللَّهُمَّ ثَبِّتْنا عَلى دِينِكَ ما أَحْيَيْتَنِا؛ خدایا! تا زمانی که ما را زنده داشته‌ای، ما را بر دین خود استوار و پابرجا قرار ده.» و دل‌ها، دیده‌ها، گوش‌ها و همه اعضا و جوارح ما را گمراه نفرما «وَاجْعَلْنا مِنَ المَرْحُومِينَ وَلا تَجْعَلْنا مِنَ المَحْرُومِينَ؛ و ما از رحمت شدگان قرار ده نه محروم شدگان.»

 

خطبه دوم:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را توصیه می‌نمایم که حال و هوای معنوی و ایمانی و مراقبت از نفس خود در ماه رمضان را ادامه دهیم. نباید با پایان یافتن ماه رمضان همه چیز تمام شود؛ یعنی بعد از ماه رمضان قرآن، دعا، استغفار، حضور در مسجد، صله رحم، رسیدگی به همسایگان و مؤمنان، شب زنده داری با نماز شب و عبادت و اعمال نظارت شدید بر زبان، گوش، چشم و اعضا و جوارح خود را رها کنیم و فکر کنیم که این کارها مخصوص ماه رمضان هستند.

ماه رمضان نباید مخصوص برهه‌ای از زمان باشد. بلکه باید در همه زمان‌ها حضور داشته باشد. باید سایه معنوی، ایمانی و تربیتی ماه رمضان بر کل زمان سایه افکنده باشد. باید به ماه رمضان وفادار باشیم. او با خیر و برکت به سراغ ما آمد. نفس‌هایمان در این ماه تسبیح و خوابمان عبادت و پاداش اعمالمان چند برابر بود. در عظمت این ماه همین بس که شب‌های قدر در آن بود. شب‌هایی که هر کدامشان از هزار ماه بهترند. اگر معانی و مفاهیم این ماه را درک کردیم، در روزهای آتی خود پاک‌تر و خالص‌تر خواهیم بود و از توانایی بیشتری برای مقابله با چالش‌ها برخوردار خواهیم گردید.

 

آیا تروریسم برگشته است؟

از لبنان آغاز می‌کنیم که لبنانی‌ها با عملیات تروریستی که در طرابلس صورت گرفت، شگفت‌زده شدند. این حادثه عیدشان را خراب کرد و جان تعدادی از نیروهای امنیتی و ارتش لبنان را گرفت و بار دیگر به نگرانی لبنانی‌ها از بابت بازگشت تروریسم به داخل لبنان بعد از سه سال آرامش نسبی دامن زد. سال‌های آرامشی که باعث گردیده بود سیاسیون لبنان را امن‌ترین کشور منطقه قلمداد کنند.

اگر چه نیروهای سیاسی سعی دارند این حادثه را کوچک و عملی فردی جلوه دهند و حتی برخی گفته‌اند که این حادثه توسط فردی صورت گرفته است که دچار اختلال عقلی بوده است، اما ما آن را برای این منطقه خطرناک می‌دانیم. این حادثه ایجاب می‌نماید که ناقوس‌های خطر به صدا درآید. چون احتمال دارد که این حادثه به معنای بازگشت تروریسم به لبنان باشد تا در شرایطی که درگیری‌ها در منطقه شدت گرفته است، لبنان را نیز متزلزل کنند. حتی اگر بپذیریم که این اقدام فردی بوده است، باز هم مهار اقدامات تروریستی فردی آسان نیست. بلکه شاید دشوارتر از مهار حالت‌های منظم باشد؛ اما اعتماد ما به نیروهای امنیتی و ارتش است. آن‌ها از آگاهی و توانایی لازم برای مقابله با چنین اقداماتی که از سوی همه لبنانی‌ها مردود است، برخوردارند.

از این رو بار دیگر به تقویت وحدت داخلی لبنان دعوت می‌کنیم. جز با وحدت و همبستگی جمعی نمی‌توان با تروریسم مقابله کرد. متأسفانه این عملیات، به رغم جراحت‌هایی که به جای گذاشت و خطراتی که بدان‌ها اشاره گردید، اما باعث نشد که جریان‌های سیاسی سهیم در دولت برای صیانت از وحدت داخلی، به مجادلات خود پایان دهند و احساس مسئولیت کنند. بلکه این حادثه خود به موضوعی دیگر برای متشنج کردن وضعیت داخلی کشور تبدیل گردید. ما ادامه یافتن این مجادلات را اهانت به خون‌های به زمین ریخته و جراحت‌های ایجاد شده می‌دانیم که زمینه را برای اقدامات گروه‌های تروریستی و تقویت حضور آن‌ها فراهم می‌نماید.

در برابر این وضعیت خطرناک، ما خواستار پرداخت جدی به علل رشد و شکل‌گیری فکری این پدیده‌ها، روش برخورد قضایی با آن‌ها و نحوه گفتمان‌های دینی و سیاسی و رسیدگی جدی به مناطق محروم هستیم. چون روشن شده است که تروریسم سعی دارد در مناطق محروم برای خود پناهگاه و مأوا پیدا کند.

در عین حال به تقویت همه جانبه نقش ارتش و نیروهای امنیتی دعوت می‌کنیم تا بتوانند به ایفای مطلوب نقش خود بپردازند. آن‌ها همان‌هایی هستند که در این راه فداکاری‌ها کرده‌اند، از این رو پذیرفته شده نیست به جای دریافت بی‌منت حقوق، برای گرفتن آن روانه خیابان‌ها شوند.

 

بودجه علیه فقراست

از سوی دیگر در آستانه بررسی بودجه در پارلمان در اوایل هفته دیگر، ما از نمایندگان می‌خواهیم به مسئولیت‌های خود در قبال شهروندانی که آنان را به کرسی‌های پارلمانی رسانده‌اند، عمل کنند. باید امین منافع مردم باشند. باید صدای مردم باشند نه علیه مردم. چون روشن شده است که با تصویب این بودجه مردم ضرر خواهند کرد؛ زیرا به جای این که کسر بودجه از جیب ثروتمندان و اغنیا و بستن کانال‌های فساد، حیف و میل و رانت خواران پرداخت شود، از جیب فقرا و طبقات متوسط تأمین خواهد گردید.

 

موضوع دانشگاه لبنان

در موضوعی دیگر و نه چندان دور از موضوع بودجه، از سکوت مسئولان و بی‌توجهی آن‌ها به خواسته‌های اساتید دانشگاه لبنان و بیرون ماندن هزاران دانشجو از کلاس‌های درسی، تعجب می‌کنیم.

درخواست ما این است که سریعاً به این موضوع رسیدگی شود. این کار باعث تقویت دانشگاه، دانشگاهی که برای فقرا و مستمندان است، می‌گردد. این کار نیز صورت نمی‌گیرد مگر این که اساتید و بودجه این دانشگاه تقویت شود. نباید دانشگاه لبنان در حاشیه سایر دانشگاه‌های خاص قرار گیرد. چون روشن شده است که هر طایفه‌ای دانشگاه خاص خود را دارد.

 

خطر بروز جنگ در سودان

به سودان می‌رسیم که به خاطر بروز چنددستگی‌های خونین میان شورای نظامیان و فعالان مدنی، با وضعیت خطرناکی روبروست و ده‌ها نفر کشته و صدها مجروح به جای گذاشته است. نگرانی ما این است که این وضعیت به آغاز جنگ داخلی در این کشور منجر شود و کشوری غنی از نظر مردم و منابع طبیعی را در معرض تهدید قرار دهد. خیلی‌ها می‌خواهند در این کشور پایگاهی برای خود دست و پا کنند. چون در تجارب گذشته دیدیم که از چنددستگی‌ها داخلی در جهت تأمین منافع قدرت‌های بین‌ المللی و منطقه بهره‌برداری شد.

این وضعیت ایجاب می‌نماید که همه به مسئولیت‌های خود عمل کنند؛ زیرا سقوط این تجربه مردمی جدید، ممکن است در دنیای عرب، مردم را با بن‌بست روبرو نماید. این امر زمینه را برای بروز خشونت‌های تازه و چنددستگی‌های عمده که فقط دشمنان امت اسلامی از آن سود می‌برند، فراهم می‌نماید.

امید ما به آگاهی مردم و جریان‌های سیاسی سودان است تا به معادله‌ای برسند که ثبات این کشور را تضمین نماید و در سایه دولتی عدالت محور و دور از سلطه گری و سودجویی، زندگی شرافتمندانه‌ای را برای مردم سودان فراهم کند.

 

پرهیز از مجادلات

در خاتمه باید به مجادله‌ها پیرامون عید بپردازیم. نظر علامه مرجع سید فضل الله(ره) که بر اساس آن روز سه شنبه عید فطر اعلام شد، معتبر دانستن محاسبات دقیق فلکی است. محاسباتی که مقدار نور ماه را معلوم کند. به گونه‌ای که اگر کسی بخواهد آن را ببیند، امکان دیده شدن آن وجود داشته باشد. این امر در برخی مکانه‌ای غربی آمریکای شمالی و جنوبی که بخشی از شب را با آن‌ها اشتراک داریم، حاصل گردید.

از خداوند متعال می‌خواهیم که ما را به راه راست هدایت نماید و به خاطر تحمل مسئولیت ایمانی، شرعی و اخلاقی، همه روزهای ما را عید قرار دهد.