خطبه جمعه، 1 آذر ماه 1398

مطالب مهم خطبه اول: تجسس چیست؟ / تجسس مطلوب / نهی اسلام / چاره در افزایش آگاهی است.

مطالب مهم خطبه دوم: نه جدید برای بحران لبنان / مسئولیت جریان‌های سیاسی / رسانه‌ها باید آزادی باشند، ولی... / درد و رنج فلسطینیان ادامه دارد / روز استقلال را تبریک می‌گوییم.

 

بسم ‌الله الرحمن الرحیم

25 ربیع الاول 1441 هـ برابر با 1 آذر 1398 هـ و 22/11/٢٠١٩ م

 

مطالب مهم خطبه اول: تجسس چیست؟ / تجسس مطلوب / نهی اسلام / چاره در افزایش آگاهی است.

مطالب مهم خطبه دوم: نه جدید برای بحران لبنان / مسئولیت جریان‌های سیاسی / رسانه‌ها باید آزادی باشند، ولی... / درد و رنج فلسطینیان ادامه دارد / روز استقلال را تبریک می‌گوییم.

 

خطبه اول:

خداوند سبحانه و تعالی می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کثِيراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُکم بَعْضاً» صدق الله العظيم.

خداوند سبحانه و تعالی از مردم می‌خواهد به مسائل خصوصی همدیگر احترام بگذارند و این مسائل را حریم‌هایی بدانند که ورود، نفوذ و افشای بدون اجازه آن‌ها جایز نیست. از این رو به انسان اجازه نداده است که عیوب دیگران را تعقیب و پیگیری نماید و به دنبال خطاهای دیگران باشد. فرقی ندارد که این دیگران چه کسانی باشند، نزدیک باشند یا دور و به هر وسیله‌ای که می‌خواهد باشد. خداوند از مردم می‌خواهند که برای حفظ کرامت مردم و جلوگیری از هتک حقوق معنوی‌شان، عیوب همدیگر را بپوشانند و آن‌ها را در میان مردم افشا و منتشر ننمایند. چون نشر عیوب مردم باعث بروز تنش و کینه‌هایی می‌شود که جامعه را پراکنده می‌کند و روابط اجتماعی را به هم می‌ریزد.

بر این اساس استراق سمع، سرک کشیدن به نامه‌ها، تلفن‌ها، اسناد و ثبت و ضبط حرف‌ها و مکالمات خصوصی جایز نیست. آیه کریمه «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کثِيراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا» نیز به همین امر اشاره دارد.

 

تجسس چیست؟

تجسس به معنای جستجوی عیوب پنهان مردم است و در برابر تحسس قرار دارد که خداوند در گفتگوی حضرت یعقوب(ع) با فرزندانش بدان اشاره نموده است: «يَا بَنِيَّ اذْهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ» و تحسس در اینجا به معنای پیگیری خبرهای خوب دیگران است. آیات قرآنی و احادیث شریف به کسانی که در پی مسائل پنهان مردم هستند، بیم مجازات اخروی و دنیوی داده و فرموده است: «وَيْلٌ لِّکلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ» منظور از هماز لماز در اینجا کسی است که با کرامت و آبروی مردم بازی می‌کند و در حضور یا غیاب، از عیوبشان سخن می‌گوید. خداوند متعال در بیان نوع عذاب این دسته از مردم می‌فرماید: «کلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ * وَمَا أَدْرَاک مَا الْحُطَمَةُ * نَارُ اللهِ الْمُوقَدَةُ * الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ * آن‌ها عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ * فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ». در حدیثی از پیامبر خدا(ص) نیز آمده است: «يا مَعشَرَ مَن آمَن بلسانِهِ ولم يدخُلِ الإيمانُ قلبَهُ، لا تغتابوا المُسلِمِينَ، ولا تتَّبِعوا عَوْراتِهم؛ فإنَّه مَن اتَّبَع عَوْراتِهم يتَّبِعِ اللهُ عَوْرتَهُ، ومَن يتَّبِعِ اللهُ عَوْرتَهُ يفضَحْهُ في بيتِهِ؛ ای کسانی که به زبان آورده‌اند ولی ایمان وارد قلبشان نشده است. غیبت مسلمانان را نکنید و دنبال مسائل مخفی‌شان نباشید. چون کسی که به دنبال مسائل پنهان مردم باشد، خداوند در تعقیب مسائل مخفی او می‌افتد و کسی که خداوند در پی مسائل مخفی او باشد، او را در درون خانه‌اش رسوا می‌نماید.» کسی که در پی مسائل پنهان مردم است گمان نکند که رسوا نمی‌شود. خداوند او را رسوا خواهد کرد، حتی اگر در درون خانه‌اش باشد و کسی که خداوند رسوایش نماید، نمی‌تواند جلوی رسوایی‌اش را بگیرد.

در حدیث دیگری آمده است: «أَبْعَدُ مَا يَکونُ اَلْعَبْدُ مِنَ اَللَّهِ أَنْ يَکونَ اَلرَّجُلُ يُوَاخِيَ اَلرَّجُلَ وَ هُوَ يَحْفَظُ عَلَيْهِ زَلاَّتِهِ لِيُعَيِّرَهُ بِهَا يَوْماً مَا؛ دورترين زمانِ بنده از خدا، زمانى است که انسان با کسى برادرى [و دوستى] کند، ولى لغزش‌هاى وى را به ياد بسپارد تا روزى، با [بر شمردن‌] آن‌ها او را سرزنش کند.» و در حدیث دیگری آمده است: «إنَّ أقرَبَ‌ ما يَکونُ‌ العَبدُ إلَى‌ الکفرِ أن يُؤاخِيَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ عَلَى الدّينِ فَيُحصِيَ عَلَيهِ عَثَراتِهِ و زَلّاتِهِ لِيُعَنِّفَهُ بِها يَوماً ما؛ نزديک‌ترين زمانِ بنده به کفر، زمانى است که شخصى با شخصى بر اساس دينش برادرى [و دوستى] کند و آنگاه، آمار لغزش‌ها و اشتباهات وى را بگيرد تا روزى با آن‌ها به او سرکوفت بزند.» متأسفانه این همان چیزی است که ما امروز در جامعه خود می‌بینیم. هستند کسانی که خطاها و عیوب کسانی را که با آن‌ها اختلاف دارند، می‌شمارند و برای بهره‌برداری در زمان مناسب ثبت و ضبط می‌کنند. همین را در مشکلاتی که میان زوجین روی می‌دهند نیز می‌بینیم. با بروز هر مشکلی، شوهر تمام کارهای زن خود را از آغاز زندگی زناشویی می‌شمرد و زن نیز همین کار را می‌کند.

نیز در حدیث آمده است: «تتبّع العيوب من أقبح العيوب؛ عیب‌جویی از زشت‌ترین عیوب است.»

باز در حدیث دیگری آمده است: «من رَوی عَلی مُؤْمنٍ رِوایةً یریدُ بِها شَینهُ وَهَدْمَ مُروُئَتهِ لِیَسْقُطَ مِنْ اَعْینُ النّاسِ اَخْرَجَهُ اللهُ مِنْ وَلایته اِلی وَلایَة الشّیطانِ فلا یَقْبَلُه الشیطان؛ هر کس بر ضرر مؤمن حکایتی نقل کند و مقصودش این باشد که او را چرکین کند و آبروی او را بریزد تا از چشم مردم بیافتد؛ خدا او را از بستگی خود براند و به بستگی با شیطان بکشاند و شیطان نیز او را نپذیرد.»

 

تجسس مطلوب

ولی این حکم، یعنی پیگیری اخبار دیگران به مانند همه احکام دیگر، استثناهایی هم دارد. چون حکمت اقتضا می‌کند که دولت یا دستگاه‌های امنیتی اقدام به پیگرد کسانی نماید که گمان می‌رود برای امنیت کشور خطرناک باشند یا وقتی که قوه مقننه بر کار قوه مجریه نظارت می‌کند تا مسئولیت‌های خود را درست انجام دهد و روند اجرایی خود را اصلاح نماید یا زمانی که نهادها از دستگاه‌های نظارتی می‌خواهند بر درستی و حسن عملکرد کارمندان نظارت کنند یا زمانی که خانواده یا دیگران به وظیفه امر به معروف و نهی از منکر اقدام می‌کنند، مانند وقتی که پدر یا مربی یا عالم برای پیشگیری از گرفتار شدن کسانی که عهده‌دار امر تعلیم و تربیتشان هستند در دام منکرات، انحراف و ر‌‌ذایل به امر به معروف و نهی از منکر مبادرت می‌ورزند. ولی این پیگیری نیز باید حد و مرزهای خود را داشته باشد و نباید اخبار و اطلاعات به خاطر مسائل شخصی یا تنگ نظری‌ها افشا شوند.

 

نهی اسلام

اسلام به نهی از این رفتار و بیان معایب و پیامدهای آن در سطح افراد و جامعه بسنده نمی‌نماید بلکه برای درمان آن نیز تلاش می‌نماید. اسلام از انسان می‌خواهد به استثنای مواردی که پیش از این ذکر کردیم، اول به عیوب خود بپردازد. چون در حدیث آمده است: «ثَلاَثٌ مَنْ کنَّ فِيهِ أَوْ وَاحِدَةٌ مِنْهَا کانَ فِي ظِلِّ عَرْشِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ رَجُلٌ أَعْطَى اَلنَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ بِمَا هُوَ سَائِلُهُمْ لَهَا وَ رَجُلٌ لَمْ يُقَدِّمْ رِجْلا وَ لَمْ يُؤَخِّرْ أُخْرَى حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ ذَلِک لِلَّهِ فِيهِ رِضى أَوْ سَخَطٌ وَ رَجُلٌ لَمْ يَعِبْ أَخَاهُ اَلْمُسْلِمَ بِعَيْبٍ حَتَّى يَنْفِيَ ذَلِک مِنْ نَفْسِهِ فَإِنَّهُ لاَ يَنْفِي مِنْهَا عَيْبا إِلاَّ بَدَا لَهُ عَيْبٌ وَ کفَى بِالْمَرْءِ شُغُلا بِنَفْسِهِ عَنِ اَلنَّاسِ؛ سه خصلت است که اگر همۀ آن‌ها يا يکى از آن‌ها در کسى باشد، در روز قيامت که هيچ سایه‌ای جز سايۀ خدا نخواهد بود او در سايۀ عرش خداست: مردى که آنچه را خود می‌خواهد به مردم ببخشد و مردى که گامى پس و پيش نگذارد مگر آنکه بداند خدا به آن راضى است يا ناخشنود و مردى که از برادر مسلمانش عيبى نگيرد مگر اينکه آن عيب را از خود بزدايد، زيرا عيبى از خود نزدايد مگر آنکه عيبى ديگر برايش پديدار گردد و انسان را همين بس که به خود مشغول باشد نه به مردم.»

در حدیث آمده است: «طوبى لمن شغله عيبه عن عيوب النّاس؛ خوشا به حال کسی که پرداختن به عیوب خود، او را از پرداختن به عیوب دیگران بازدارد.»

در حدیث دیگری آمده است: «أَعْقَلُ‏ النَّاسِ‏ مَنْ‏ کانَ‏ بِعَيْبِهِ‏ بَصِيراً وَ عَنْ‏ عَيْبِ‏ غَيْرِهِ‏ ضَرِيرا؛ خردمندترين مردم کسى است که بيناى عيب خود و کور عيب ديگران باشد.»

دوم این که از انسان می‌خواهد به جای معایب، به خوبی‌های دیگران بپردازد. در حدیث آمده است: «کونُوا فِي النّاسِ کالنّحْلَةِ فِي الطَّيْرِ؛ در میان مردم، چون زنبور عسل در میان پرندگان باشید.» یعنی ویژگی‌های زنبور عسل را داشته باشید که جز بر گل‌ها نمی‌نشیند. در این باره وارد شده است که روزی حضرت عیسی(ع) از کنار مرداری گذشت. یکی از اصحاب گفت: چقدر بدبوست. عیسای پیامبر در پاسخش فرمود: «چه دندان‌های سفیدی دارد.»

سوم این که انسان باید بداند همان طور که او توانایی عیب‌جویی دیگران را دارد، دیگران نیز می‌توانند به دنبال عیوب دیگران باشند. چون همه زبان و ابزارهایی برای بیان عیوب او در اختیار دارند. در این باره شاعر سروده است:

لسانک لا تذکر به عورة امرئ فکلّک عورات وللناس ألسن

وعينک إن أبدت إليک معايباً فدعها وقل يا عين للنّاس أعين

زبان تو نباید رازهای مخفی دیگران را بیان دارد. چون تو نیز مسائل پنهانی داری و مردم نیز زبان دارند. چشم تو اگر معایبی را برای تو بنمایاند، چشم فروبند و بگو: ای چشم! مردم نیز چشمانی دارند.

انسان باید همیشه به یاد داشته باشد که وقتی در برابر خداوند قرار گرفت، او را به خاطر عیوب و گناهان دیگران بازخواست نمی‌کنند، بلکه او به خاطر عیوب، خطاها و گناهان خود مورد بازخواست قرار خواهد گرفت: «وَکلَّ إِنسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ کتَاباً يَلْقَاهُ مَنشُوراً اقْرَأْ کتَابَک کفَى بِنَفْسِک الْيَوْمَ عَلَيْک حَسِيباً».

 

چاره در افزایش آگاهی است

عزیزان! ما شدیداً نیاز داریم که این اصل را در وجود خودمان و جامعه نهادینه نماییم. چون وقتی عیب‌جویی و نشر عیوب رشد کرد، به افراد محدود نخواهد ماند و جریان‌های اجتماعی، سیاسی و دینی را در نیز شامل خواهد شد و به یکی از مهم‌ترین ابزارهای درگیری در جامعه تبدیل خواهد گردید. چون هر جریانی با استفاده از تمام ابزارها و امکانات خواهد کوشید که با آشکار ساختن عیوب و برجسته کردن خطاها، رقیبان خود را از میان بردارند. کار به جایی خواهد رسید که خطاها و عیوب نداشته‌شان را نیز وارد خواهند کرد. اگر مزایایی هم داشته باشند، سعی می‌کنند که آن‌ها را مخدوش و تحریف نمایند.

آن چه بر حساسیت و خطرناکی قضیه می‌افزاید، فراهم بودن ابزارهای رسانه‌ای و ارتباطی در دست مردم است. همه می‌توانند بدون این که نظارت و محاسبه‌ای در کار باشد، درباره دیگران حرف بزنند و درباره‌شان قلم‌فرسایی کنند. چون رسانه‌هایی وجود دارند که کارکردشان عیب‌جویی از دیگران است. تا جایی که انسان نسبت به خود نیز ایمن نیست که در معرض بدخواهان قرار نگیرد.

درمانی برای این قضیه وجود ندارد، مگر این که نسبت به خطرات این رویکرد و پیامدهای آن آگاه‌تر شویم. ولی اساس این است که انسان نظارت الهی را بیشتر احساس کند و درک کند که در شب و روز و نهان و آشکار خداوند با ماست. خداوند در این باره می‌فرماید: «وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ * إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيدٌ * مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ».

باید همیشه این سخن پیامبر خدا را به یاد داشته باشیم که به یاران خود فرمود: «آيا می‌دانید مفلس کيست؟». گفتند: از نظرِ ما مفلس کسی است که درهم و کالایی ندارد. پس رسول الله فرمود: «إِنَّ الْمُفْلِسَ مِنْ أُمَّتِي مَنْ يَأْتِي يَوْمَ الْقيامةِ بِصَلاةٍ وَصِيَامٍ وزَکاةٍ، ويأْتِي وقَدْ شَتَمَ هذا، وقذَف هذَا وَأَکلَ مالَ هَذَا، وسفَک دَم هذَا، وَضَرَبَ هذا، فيُعْطَى هذَا مِنْ حسَنَاتِه، وهَذا مِن حسَنَاتِه، فَإِنْ فَنِيَتْ حسناتُهُ قَبْلَ أَنْ يُقْضِيَ مَا عَلَيْه، أُخِذَ مِنْ خَطَايَاهُمْ فَطُرِحَتْ علَيْه، ثُمَّ طُرِح في النَّارِ؛ مفلس در امت من کسی است که روز قيامت با انبوهی از نماز و روزه و زکات حاضر می‌شود؛ ولی فلانی را دشنام داده و به آن يکی تهمت زده و مالِ اين را خورده و خونِ آن يکی را ريخته و فلانی را زده است. لذا از نیکی‌هایش به هريک از این‌ها داده می‌شود و اگر نیکی‌هایش پيش از ادای بدهی‌هایش تمام شد، از بدی‌های آنان کسر می‌گردد و به حسابِ او منظور می‌شود و سپس او را در آتشِ دوزخ می‌اندازند.»

از خداوند می‌خواهیم ما را از کسانی قرار دهد که عیوب مردم را می‌پوشانند و به عیوب خودشان می‌پردازند. و آخر دعوانا أن الحمد لله ربِّ العالمين.

 

خطبه دوم:

بسم الله الرَّحمن الرَّحيم

ای بندگان خدا! شما و خودم را به آن چیزی توصیه می‌نمایم که خداوند نسبت به آن هشدار داده است. فرموده است: «وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلَا فَضْلُ اللهِ عَلَيْکمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلاً» صدق الله العظيم.

این آیه مؤمنان را به بصیرت و عجله نکردن در پذیرش و نشر اخبار، صداها، تصاویر و گفته‌ها، دقت به خرج دادن و مطمئن شدن از آن‌ها فرامی‌خواند. در این زمینه باید به کارشناسان و افراد خبره مراجعه کرد. اینان می‌توانند پوچ را از پر، درست را از نادرست و واقعی را از غیرواقعی تشخیص دهند. در این صورت به دام شایعه‌ها و خبرهای دروغ که هدفشان ایجاد رعب و وحشت، فتنه افروزی، تنش آفرینی و اتخاذ مواضعی که به نفعشان نیست، نمی‌افتند.

شایعات و خبرهای دروغ به یکی از مهم‌ترین ابزارهای جنگی و سیطره بر کشورها و موقعیت‌هایی که می‌خواهند به آن نفوذ کنند، تبدیل گردیده است؛ بنابراین باید پیش از این خبری را منتشر کنیم یا اطلاعاتی را به دیگران منتقل کنیم، زبان و دست خود را نگه داریم. در این صورت از بصیرت بیشتری برخوردار خواهیم گردید و هدف تیر بدخواهان قرار نخواهیم گرفت و از توان بیشتری برای مقابله با بحران‌ها برخوردار خواهیم گردید.

 

نه جدید برای بحران لبنان

از لبنان آغاز می‌کنیم که وضعیت اقتصادی و مالی و پولی آن به وضعیت بی‌سابقه‌ای رسیده است. وضعیتی که لبنانی‌ها در طول دوره‌های گذشته و سخت‌ترین زمان‌هایی که بر آن‌ها گذشته است آن را تجربه نکرده‌اند. این وضعیت به بحران‌های آب، برق، محیط زیست، بالا رفتن بهای دلار و کالاهای ضروری و کمیاب شدن برخی داروها و وسایل طبی که شهروندان بدان نیاز دارند، منحصر نمانده بلکه کار به بلوکه شدن پول‌های مردم در بانک‌ها نیز رسیده است. مردم به پول‌های خود دسترسی ندارند و اگر هم دسترسی پیدا کنند، کافی و به اندازه دلخواهشان نیست. در حالی که حقشان است آزادانه به دارایی‌های خود دسترسی داشته باشند. این امر مقدرات مردم و تأمین نیازها، کارها و طرح‌های مردم را تحت تأثیر قرار داده و خواهد داد.

در شرایطی گرفتار این وضعیت هستیم که وضعیت سیاسی نیز در حالت رکود قرار دارد و جریان‌های مهم سیاسی تا کنون نتوانسته‌اند به فرمولی برسند که به این وضعیت پایان دهد؛ یعنی دولتی تشکیل دهند که بتواند بحران‌های جاری کشور را حل نماید. اختلاف پیرامون تشکیل دولت و حواشی آن ادامه دارد. فشارهای خارجی که اهدافشان بر کسی پوشیدن نیست نیز ادامه دارد. وضعیت طوری شده است که گویا کشور اسیر بازی جویدن انگشتان شده است. هر گروهی منتظر است که گروه دیگر عقب‌نشینی نماید ولی توان تحمل پیامدهای موضع‌گیری‌های خود را ندارد. هیچ کدامشان گمان نمی‌کنند که نه انگشتان همدیگر بلکه انگشتان کشور را دارند می‌جوند.

 

مسئولیت جریان‌های سیاسی

در برابر این وضعیت بار دیگر از همه جریان‌های سیاسی می‌خواهیم که به مسئولیت خود در رهایی کشور از این وضعیت ناگوار عمل کنند. به آنان عرض می‌کنیم: شما مسئول وضعیت جاری کشور هستید و وظیفه دارید که کشور را از این وضعیت نجات دهید. اگر تصمیم بگیرید که از حساب‌های شخصی، مذهبی و طایفه‌ای خود دست بردارید، می‌توانید این کار را انجام دهید. شما آزاد هستید. پس منتظر ایما و اشاره فلان و فلان نباشید.

مسئولیت را به دوش مردمی که از شدت درد و رنج فریادشان بلند شده است، نیندازید. چون توپ در زمین مردم نیست. به صدای این مردم گوش دهید که شما را به مدیریت امور و حل مشکلات خود گمارده‌اند. باید راه را بر کسانی ببندید که شب و روز تلاش می‌کنند از درد و رنج این مردم برای حساب‌ها و منافع شخصی خود استفاده نمایند.

برهه‌ای که کشور در آن قرار دارد بر همگان و از جمله جریان‌های سیاسی حاضر در صحنه ایجاب می‌نماید که درباره راه حل‌های واقعی، مثبت اندیش باشند. چون کشور نه با منطق نه‌های این و آن و شرایط متضاد ساخته می‌شود و نه اسقف‌های عالی. نه با تعطیل کردن نهادها و مؤسسات و نه انداختن توپ به زمین دیگران، بلکه با منطق ارتباط و گفتگو برای رسیدن به مشترکات و بیرون رفتن از دالان تاریکی که کشور در آن قرار دارد تا این که کشور در مسیر تندباد دیگران قرار نگیرد و این ساختار روی سر همه خراب نشود.

روشن شده است که در این دنیا کسانی هستند که منتظرند کشور به پرتگاه فروپاشی برسد تا آنگاه بگویند: ما شما را از این فروپاشی نجات می‌دهیم به شرطی که از حساب خود و میهنتان دست بردارید. کشور به افرادی مثبت اندیش و فداکار نیاز دارد که به نفع کشور از حساب‌های شخصی خود دست بردارند و امیدواریم که در این برهه حساس چنین افرادی را شاهد باشیم.

 

رسانه‌ها باید آزادی باشند، ولی...

خطاب به رسانه‌ها که به قدرت بلامنازع ایجاد حوادث و حتی انقلاب‌ها تبدیل شده‌اند و در این باره از تمام قدرت‌های دیگر پیشی گرفته‌اند عرض می‌کنیم: از نقش شما در بزرگ کردن نقاط ضعف عملکردهای سیاسی و کمینگاه‌های حیف‌ومیل و فساد تقدیر و تشکر می‌کنیم. شما صدای شهروندان و بیانگر دردها و رنج‌هایشان هستید. ولی در عین حال از شما می‌خواهیم که احساس مسئولیت کنید و در انجام وظیفه خود حساسیت‌های طایفه‌ای و مذهبی و... را در نظر داشته باشید، آن هم در کشوری که این حساسیت‌ها در آن غوغا می‌کند. نسبت به تکیه بر عقلانیت، واقع‌گرایی، عدالت و امید نبستن به دیگران اهتمام داشته باشید. ما با آزادی رسانه‌ها موافق هستیم، ولی آزادی همراه با آگاهی، مسئولیت‌پذیری و رفتار حکیمانه به نفع میهن و نه خودشان.

 

درد و رنج فلسطینیان ادامه دارد

به فلسطین می‌رسیم که به خاطر دست‌اندازی اشغالگران صهیونیست به زمین، مقدسات، انسان و سنگ این کشور، درد و رنج فلسطینیان ادامه دارد. آن هم در شرایطی که حمایت آمریکا و توجیه تجاوزات صهیونیستی علیه مردم و سرزمین فلسطین ادامه دارد و قانونی دانستن شهرک‌های صهیونیست نشین در کرانه غربی و در نظر گرفتن این شهرک‌ها به عنوان حق رژیم صهیونیستی آخرین تعبیر برای حمایت‌های آمریکایی است.

در عین حال که خواستار ایستادگی در کنار مقاومت این مردم هستیم، درخواست می‌کنیم که با صدای بلند در برابر دولت آمریکا ایستادگی کنیم تا از قلدری و تجاوزات این رژیم حمایت نکند و این مسئولیت به عهده تمام ملل عربی و اسلامی قرار دارد.

 

روز استقلال را تبریک می‌گوییم

در پایان، روز استقلال کشور را به همه مردم لبنان تبریک و تهنیت عرض می‌کنیم. از مردم می‌خواهیم که نسبت به خون‌هایی که برای استقلال این کشور فدا شده‌اند، وفادار باشند و از این استقلال در برابر کسانی که با سوء استفاده از بحران‌های جاری و تنش‌های موجود میان فرزندان این کشور می‌خواهند استقلال کشور را از بین ببرند، حمایت کنند.