خطبه جمعه، 5 اردیبهشت ماه 1399

متن زیر جهت ایراد خطبه جمعه مورخ 1 رمضان المبارک 1441، برابر با 5 اردیبهشت ماه 1399 آماده گشته بود که متأسفانه به علت شیوع بیماری کرونا و جلوگیری از انتقال بیماری، نماز جمعه در این تاریخ برگزار نگردید...

بدین جهت متن خطبه جهت استفاده علاقه مندان منتشر می گردد:

 

بسم الله الرحمن الرحیم

مسئولیت ما در ماه رمضان

۱ رمضان ۱۴۴۱ هـ برابر با ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ هـ و ۲۴/۴/٢٠٢٠م

 

متن زیر جهت ایراد خطبه جمعه مورخ 1 رمضان المبارک 1441، برابر با 5 اردیبهشت ماه 1399 آماده گشته بود که متأسفانه به علت شیوع بیماری کرونا و جلوگیری از انتقال بیماری، نماز جمعه در این تاریخ برگزار نگردید...

بدین جهت متن خطبه جهت استفاده علاقه مندان منتشر می گردد:

 

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ الله إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ» صدق الله العظيم.

یکی از نعمت‌هایی که خداوند به ما داده است و ما باید به خاطر آن خداوند را شکر کنیم، این است که خداوند ما را به ماه رمضان رسانده است تا از خیرات، برکات و عطایای این ماه بهره‌مند شویم. پیامبر خدا(ص) نیز در اشاره به این خیرات و برکات می‌فرماید: «شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَیامُهُ أَفْضَلُ الْأَیامِ وَ لَیالِیهِ أَفْضَلُ اللَّیالِی وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ وَ هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُکمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکمْ فِیهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُکمْ فِیهِ مَقْبُولٌ وَ دُعَاؤُکمْ فِیهِ مُسْتَجَابٌ؛ ماهی که نزد خدا بهترین ماه‌ها، روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است. ماهی که در آن به ضیافت خدا خوانده و از اهل کرامت خدا قرار داده شده‌اید. نفس‌های شما در آن ثواب تسبیح دارد و خواب شما در آن عبادت و عمل شما در آن مقبول و دعای شما در آن مستجاب است.» در این ماه درهای بهشت باز و درهای دوزخ بسته می‌شوند و شیطان‌ها در غل و زنجیر هستند. در این ماه، شبی است که از هزار ماه بهتر است. محروم واقعی کسی است که از خیرات و برکات این ماه محروم شود.

«أَيُّها الناسُ! قد أَظَلَّكم شهرٌ عظيمٌ، شهرٌ مبارَكٌ ... هو شهرٌ أولُهُ رحمةٌ، وأوسطُه مغفرةٌ، وآخِرُهُ عِتْقٌ من النارِ؛ ای مردم! ماه بزرگی بر شما سایه افکند است، ماه مبارکی است ... ماهی است که اول آن رحمت و وسط آن مغفرت و آخرت آن رهایی از آتش دوزخ است.»

از این رو به رغم همه رنج‌ها و دشواری‌هایی که در این شرایط با آن روبرو هستیم، ما مانند افراد شاد و خوشحال، مشتاق و آماده به این ماه وارد خواهیم شد؛ مانند کسانی که مهیای انجام مسئولیت‌های خود در این ماه هستند تا با زاد و توشه فراوان از این ماه بیرون شوند.

 

معنای واقعی روزه

عزیزان! آن گونه خیلی‌ها تصور می‌کنند، مسئولیت ما فقط روزه گرفتن نیست. آن‌ها گمان می‌کنند با پرهیز از خوردن، آشامیدن و شهوات، به وظیفه خود عمل کرده‌اند. البته این‌ها نیز مهم هستند، اما مسئولیت‌های انسان در ماه رمضان فراتر از این‌هاست. از جمله مسئولیت‌هایی که در داستان پیامبر خدا(ص) به آن‌ها اشاره شده است. در ماه رمضان شنید زنی که روزه داشت، به کنیزک خود دشنام می‌دهد. پیامبر خدا(ص) غذا خواست و به این زن گفت: بخور. زن گفت: روزه‌ هستم. پیامبر فرمود: «كَيْفَ تَكُونِينَ صَائِمَةً وَ قَدْ سَبَبْتِ جَارِيَتَكِ إِنَّ اَلصَّوْمَ لَيْسَ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ اَلشَّرَابِ فَقَطْ؛ چگونه روزه‌ هستی و به کنیزک خود دشنام می‌دهی؟ روزه فقط پرهیز از خوردن و آشامیدن نیست.» بلکه خداوند روزه را مانعی برای همه رفتارها و گفتارهای زشت قرار داده است و چقدر روزه‌دار کم است و گرسنه بسیار.

بنابراین روزه، پرهیز از محارم الهی است. در حدیث آمده است: «مَا يَصْنَعُ اَلصَّائِمُ بِصِيَامِهِ إِذَا لَمْ يَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوَارِحَهُ؛ اگر روزه‌دار زبان و گوش و چشم و اندام خود را نگه ندارد، روزه به چه كارش مي‌آيد؟»

 

ماه خیر و عطا

از این رو وقتی پیامبر خدا(ص) برای روشن کردن وظایف اساسی روزه‌دار در ماه رمضان، در سخنرانی آخرین جمعه ماه شعبان درباره این ماه سخن می‌گوید، از روزه‌داران می‌خواهد که ماه رمضان، ماه نیکی و صدقه دادن به فقرا و نیازمندان و تکریم و مهربانی به ایتام، ماه احترام به بزرگ‌ترها و مهربانی به کوچک‌ترها، ماه رسیدگی به ارحام، همسایگان و مؤمنان، ماه خوب کردن اخلاق، ماه حفظ زبان از دروغ، غیبت، سخن چینی و حرف زشت، چشم پوشیدن از تمام چیزهایی که خداوند حرام کرده است، پرهیز از گوش دادن به تمام چیزهایی که خداوند از آن‌ها نهی کرده است و ماه آسان گرفتن بر کارگران و مردم ضعیف باشد، ماهی که در آن مؤمنان با یاد خداوند و انجام واجبات و مستحبات، محبت خود را به خداوند نشان می‌دهند و با یاد پیامبر خدا(ص) و اهل بیت(ع) او، الگو گرفتن از آن‌ها و درود فرستادن به آن بزرگواران، عشق و محبت خود را به آن‌ها ابراز می‌کنند.

پیامبر خدا(ص) ما را تشویق می‌کند که این درها را بکوبیم و این مسئولیت‌ها را انجام دهیم و خیرات و برکاتی را که این کارها نزد خداوند متعال برای ما به ارمغان می‌آورند، بیان می‌دارد: «أَيُّها النَّاسُ مَنْ فَطَّرَ مِنكُمْ صائِماً مُؤمِناً فِي هَذَا الشَّهرِ كَانَ لَهُ بِذَلِكَ عِندَ اللهِ عِتقُ نَسَمَةٍ وَمَغفِرَةٌ لِـمَا مَضَـى مِنْ ذُنُوبِهِ ... أَيُّها النَّاسُ: مَنْ حَسَّنَ مِنكُمْ فِي هَذا الشَّهرِ خُلُقَهُ كَانَ لَهُ جَوَازٌ عَلَى الصِّـرَاطِ يَومَ تَزِلُّ فِيهِ الأَقدَامُ، وَمَنْ خَفَّفَ فِيهِ مِنكُمْ عَمَّا مَلَكَتْ يَمِينُهُ خَفَّفَ اللهُ عَلَيهِ حِسَابَهُ وَمَنْ وَصَلَ فِيهِ رَحِمَهُ وَصَلَهُ اللهُ بِرَحمَتِهِ يَومَ يَلقَاهُ، وَمَنْ تَطَوَّعَ فِيهِ بِصَلَاةٍ كَتَبَ اللهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ، وَمَنْ أَدَّى فَرضاً كَانَ [ثَوابِهِ] كَثَوابِ مَنْ أَدَّى سَبعِينَ فَرِيضَةً فِيمَا سِوَاهُ مِنَ الشُّهُورِ، وَمَنْ أَكثَرَ فِيهِ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَيَّ ثَقَّلَ اللهُ مِيزَانَهُ يَومَ تَخِفُّ المَوازِينَ، وَمَنْ تَلَا فِيهِ آيَةً مِنَ القُرآنِ كانَ لَهُ مِثلُ أَجرِ مَنْ خَتَمَ القُرآنَ فِي غَيرِهِ مِنَ الشُّهُورِ؛ ای مردم! هر که از شما روزه‌دار مؤمنی را در این ماه افطار دهد، نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته‌اش را خواهد داشت ... ای مردم! هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روزی که قدم‌ها، بر آن بلغزد و هر کس در  این ماه کارهای غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند و هر کس در این ماه از آزار رساندن به مردم خودداری کند، حق تعالی، روز قیامت، خشم خود را از او بازدارد و هر کس در این ماه یتیمی را گرامی‌ بدارد، خدا او را در قیامت عزیز گرداند و  هر کس در این ماه صله رحم کند و با خویشان بپیوندد، خدا او را در قیامت به رحمت خود واصل گرداند و هرکس در این ماه رابطه‌اش را با خویشان خود قطع کند، خداوند در قیامت رحمت خود را از او دریغ نماید و هرکس در این ماه نماز مستحبی بخواند، خداوند او را از آتش جهنم برهاند و کسی که نماز واجبی بجا آورد، خداوند  ثواب هفتاد نماز واجب در ماه‌های دیگر را به او عطا کند و هر کس در این ماه بسیار بر من صلوات فرستد، خداوند کفه سبک اعمال او را سنگین گرداند و هر کس که در این ماه یک آیه از قرآن تلاوت کند، ثواب کسی را دارد که در ماه‌های دیگر قرآن را ختم کرده باشد.»

 

تدوین برنامه معنوی

از این رو لازم است برنامه‌ای فراهم کنیم که تمام نیازهای معنوی، ایمانی، فرهنگی و علمی ما را در برگیرد. تا همان گونه که امیرالمؤمنین(ع) فرموده است: «انْظُرْ أَنْ لَا تَكُونَ بِاللَّيْلِ نَائِماً وَ بِالنَّهَارِ غَافِلًا فَيَنْقَضِيَ شَهْرُكَ وَ قَدْ بَقِيَ عَلَيْكَ وِزْرُكَ فَتَكُونَ عِنْدَ اسْتِيفَاءِ الصَّائِمِينَ أُجُورَهُمْ مِنَ الْخَاسِرِينَ؛ بنگر تا مبادا شب در خواب باشى و روز در غفلت؛ پس اين ماه بر تو بگذرد و بار گناهت همچنان بر دوشت مانده باشد؛ پس آنگاه كه روزه‌داران پاداش‌های خود را می‌گیرند، تو از زيانكاران باشى.» این ماه نیز به مانند ماه‌های دیگر نگذرد. باید از همین الآن برنامه حساب شده‌ای فراهم کنیم، برنامه‌ای که بر حسب شرایطمان باشد. برنامه‌ای عبادی و معنوی که در آن به نماز اول وقت، دعا، ذکر خدا، نماز و ادای نوافل توجه داشته باشیم و بر خواندن قرآن تأکید کنیم. چون این ماه، ماه قرآن و بهار قرآن، ماه رمضان است، در این ماه باید اندیشه و رفتار خود را پالایش کنیم و با حق، ایمان و دین هماهنگ باشیم. باید برنامه‌ای برای ارتباطات خود آماده کنیم، ارتباط با بستگان، همسایگان و مردم پیرامون خود و با توجه به وجود ابزارهای ارتباطی جدید، این کار فراهم است. باید برنامه‌ای برای کمک به فقرا، مستمندان، ایتام و همه کسانی که نیازمند مراقبت ما هستند، داشته باشیم. باید به صورت مستقیم یا توسط کسانی که دست اندرکاران کمک هستند، به آنان مساعدت کنیم.

این ماه فرصت مناسبی است تا بر اساس ایمان، نور و پاکی شخصیت خود را بازسازی کنیم. چون رمضان ماه پاکی از کفر که نمی‌دانیم از کجا به درون ما نفوذ می‌کنند، نفاق و انحراف است. از این رو باید برنامه ویژه‌ای فراهم کنیم تا مدت‌های طولانی با خودمان خلوت کنیم تا خودمان را محاسبه و غربال کنیم و در نیات و چشم اندازهایش دقت کنیم تا آن را از شائبه‌ها، عیوب و گناهان پاک کنیم و به رستگاری در دنیا و آخرت برسیم. چون رستگار کسی است که نفس خود را تزکیه و مسیر آن را اصلاح کند. نباید بگذاریم کسی ما را به سوی برنامه‌های بکشاند که دیگران تحت عنوان آسایش و تفریح روزه‌داران برای ما فراهم کرده‌اند.

البته ما مانعی نمی‌بینیم که روزه‌دار زمانی را به استراحت اختصاص دهد، ولی این برنامه‌ها نباید به معنویت، اهداف و مفاهیم روزه‌داری آسیب بزند.

عزیزان! ما باید روزها، شب‌ها، ساعات، دقایق و ثانیه‌های این ماه را پربها، گران‌سنگ و عزیز بشماریم؛ زیرا بعد از این ماه، دیگر از این نعمت‌ها برخوردار نخواهیم شد؛ بنابراین اگر از این اوقات استفاده لازم را نبریم، خیرات و توفیقات زندگی خود را از دست خواهیم داد.

عزیزان! وقتی در برابر خداوند برای نماز می‌ایستیم، باید این طور رو به خدا بایستیم که آخرین نماز ماست. گویا بعد از این نماز به دیدار خدای خود خواهیم رفت. عین این حالت برای ماه رمضان نیز باید وجود داشته باشد. چون نمی‌دانیم که از امسال تا سال دیگر چه چیزی در تقدیر و سرنوشت ما نوشته‌اند.

بنابراین باید این ماه را از عبادت، مناجات، نیکی به بستگان، فقرا و مردم پیرامون خود، مدارا، محبت و الفتی که از دل‌ها می‌جوشد و بر چهره‌ها نمود می‌یابد، آکنده کنیم؛ زیرا این ماه، ماه خدا نمی‌شود، مگر این که بشارت شادی، نیکی و بخشش در آن وجود داشته باشد. پس خوشا به حال روزه‌داران، شب زنده داران، تلاوت کنندگان کتاب خدا و کسانی که نیکوکاری بر زبان، دل و دستانشان جاری است.

باید با دل‌های پاک و نیات صادق از خداوند بخواهیم که توفیق چنین کارهایی را به ما عنایت فرماید: «فإنَّ الشَّقيَّ من حُرم غفران الله في هذا الشَّهر؛ چون بدبخت کسی است که از غفران الهی در این ماه محروم شده باشد.»

«اللّٰهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنا بِالْأَمْنِ وَالْإِيمانِ وَالسَّلامَةِ وَالْإِسْلامِ وَالْعافِيَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَدِفاعِ الْأَسْقامِ وَالْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَالصِّيامِ وَالْقِيامِ وَتِلاوَةِ الْقُرْآنِ. اللّٰهُمَّ سَلِّمْنا لِشَهْرِ رَمَضانَ، وَتَسَلَّمْهُ مِنّا، وَسَلِّمْنا فِيهِ حَتَّىٰ يَنْقَضِىَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضانَ وَقَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَغَفَرْتَ لَنا وَرَحِمْتَنا؛ خدایا! این ماه را به ایمنی و ایمان و سلامت و اسلام و عافیت بزرگ و دفاع در برابر بیماری‌ها و یاری بر نماز و روزه و شب زنده‌داری و تلاوت قرآن بر ما نو کن. خدایا! ما را برای ماه رمضان سالم گردان و ماه رمضان را از ما سالم دریافت کن و ما را در آن تا از ما بگذرد، به سلامت دار درحالی‌که از گناهان ما درگذشته و ما را مورد آمرزش و رحمت خویش قرار داده باشی.»

 

بسم الله الرحمن الرحیم

موضع سیاسی

علامه سید علی فضل الله در سخن جمعه خود، از مفهوم تقوا سخن گفت که خداوند خواسته است انسان در این ماه به آن برسد. البته تقوا به این معناست که انسان اظهار نظری نکند، موضعی نگیرد یا گامی برندارد، مگر این اطمینان پیدا کند در راستای رضایت الهی بوده و زندگی را به عرصه امنیت و صلح برای همه مردم تبدیل می کند.

 

تداوم پیشگیری

به رغم کمی مبتلایان، شایسته است که مخاطرات ویروس کرونا همچنان مورد توجه باشد. چون این نگرانی وجود دارد که هر گونه سهل انگاری شهروندان در اقدامات مراقبتی و بهداشتی، تمام تلاش‌هایی را که تاکنون صورت گرفته‌اند، به هدر دهد؛ بنابراین باید صبر پیشه کنیم تا از این بیماری نجات پیدا کنیم و با کمترین زیان از آن بیرون شویم.

ایشان درخواست کردند که دستورالعمل های بهداشتی باید در همه مناطق و اراضی لبنان رعایت شوند؛ چون روشن شده است که هر گونه اختلال در این زمینه روی باقی مناطق نیز تأثیر خواهد گذاشت. چون همه ما در یک کشتی سوار هستیم و هر گونه خرابکاری در آن باعث غرق شدن همه خواهد شد.

 

درد و رنج شهروندان

علامه سید علی فضل الله در ادامه سخنان خود به درد و رنج معیشتی شهروندان اشاره کردند. آن هم در شرایطی که نرخ دلار در برابر لیره لبنانی به صورت بی‌سابقه‌ای افزایش یافته و از چهار هزار لیره لبنانی نیز فراتر رفته است. به نظر می‌رسد که این افزایش در این حد باقی نخواهد ماند و اگر جلوی سفته‌بازان و دلالان بازار دلار گرفته نشود، از این قیمت‌ها نیز فراتر خواهد رفت.

ایشان افزودند: طبیعی است که بالا رفتن نرخ دلار روی قیمت کالاها و مواد غذایی و قدرت خرید مردم تأثیر منفی داشته باشد و در کشوری که همه چیز دلاری شده است، حقوقشان بی‌ارزش شود. ایشان از دولت و همه دستگاه‌های مسئول خواستند که کاری کنند و برای متوقف کردن این روند فرسایشی، به وظایف خود عمل کنند. چون نباید چشم خود را به روی این فروپاشی ببندند یا در برابر در معرض خطر قرار گرفتن قوت روزانه مردم دست روی دست بگذارند. چون این کار سیما و هیبت دولت را مورد تهدید قرار دهد، آن هم در حالی اگر دولت شجاعت داشته باشد، در تحقق این خواسته‌ها ناتوان نیست.

 

بازخواست محتکران

ایشان دولت را تشویق کردند با محتکران و تاجران طماعی برخورد کنند که با قوت روزانه مردم بازی می‌کنند. ایشان با رد ادعای دولت مبنی تعداد کم ناظران، اظهار داشتند: تا زمانی که لشکری از کارمندان بیکار وجود دارد، می‌شود از وجود آنان برای امر نظارت استفاده کرد.

ایشان از تصویب نشدن طرح شبکه امنیت اجتماعی در پارلمان اظهار تأسف کردند، در حالی که 1200 میلیارد لیره لبنانی نیاز بخش بزرگی از شهروندان را برطرف می‌کند؛ اما به دلیل مسائل صوری یا رقابت‌های سیاسی، بدون در نظر داشت منافع شهروندان که از همه طوایف و گروه‌های سیاسی هستند، این طرح با موانعی روبرو شده است.

 

جلسه‌ای برخلاف توقعات

ایشان اظهار داشتند: جلسه اخیر پارلمان برای مقابله با چالش‌هایی که برای سلامت، معیشت و زندگی مردم پیش آمده، بازگرداندن اموال غارت شده مردم، تحویل دادن پول‌ها بدون این که به دست مردم برسد یا تصویب قوانینی که حمایت‌ها را از فاسدان، غارت گران بیت المال یا وزرا و نمایندگان فاسد بردارند، در حد و اندازه توقعات لبنانی‌ها نبود. چون قوانینی طرح نشد که از سپرده‌های مردم در بانک‌ها حمایت کند و تا زمانی که درباره منبع پول‌ها تردیدی وجود ندارد، جلوی مصادره بخشی از آن‌ها گرفته شود.

ایشان این پرسش را مطرح کردند: چه دلایلی وجود دارد که در برداشتن مصونیت از سیاسیون دست دست می‌شود و قانونی برای محاکمه مسئولان دولتی اعم از وزرا و نمایندگان در دادگاه‌های عادی یا برداشته شدن مخفی بودن مسائل بانکی سیاسیون یا ایجاد هیئت مبارزه با فساد تصویب نمی‌شود؟ بهانه می‌آورند که تصویب این قوانین به بررسی بیشتر در کمیته‌هایی نیاز دارد که برای همه لبنانی‌ها روشن است، در این کشور گورستان طرح‌ها به شمار می‌آیند.

 

آیا اعتراضات برمی‌گردند؟

آن چه اتفاق افتاد امید شهروندان را به امکان موفقیت دولت در تصویب برنامه اصلاحی که کشور را از دست فساد نجات دهد، ناامید کرد. چون اگر خود مسئولان به پرسشگری، محاسبه و تطبیق قانون بر خودشان تن ندهند، چگونه می‌شود با فساد مبارزه کرد؟ این امر باعث می‌شود که سیاسیون در یک وادی و مردم در وادی دیگر قرار گیرند. این رویداد و سایر رویدادهای دیگری از این قبیل، مردم را وا‌می‌دارد بعد از این که نمایندگانشان غرق در تنگ نظری‌ها و منافع شخصی خود شوند و منافع کسانی را که آن‌ها را انتخاب کردند و در این مناصب قرار دادند، فراموش کنند، بار دیگر به خیابان‌ها بریزند، حقوق خود را مطالبه کنند و خودشان با مبارزه با فاسدان اقدام کنند.

ایشان اظهار داشتند که حرکت‌های مردم ضروری و مطلوب هستند. چون برای تحمیل اراده تغییر بر کسانی که در جایگاه مسئولیت قرار دارند اهمیت دارد؛ اما هشدار دادند که این مطالبات و حرکت‌ها باید به دور از هرگونه سیاست زدگی یا بهره‌برداری به نفع محاسبات سیاسی داخلی و خارجی باشند و هم چنان ناب و زلال برای بیان دردها و رنج‌های شهروندان باقی بمانند.

 

ائتلاف خطرناک صهیونیستی

در رابطه با تشکیل دولت جدید رژیم صهیونیستی، علامه سید علی فضل الله نسبت به خطرات ائتلاف حزب لیکود و حزب سفید-آبی هشدار دادند. چون این ائتلاف اجرای معامله قرن را در قالب ضمیمه کردن کرانه غربی و زمین‌های «غور الاردن» به رژیم صهیونیستی جزو اهداف خود قرار داده است. این هدف طرح جنگ در کل منطقه است. ایشان اظهار داشتند: لبنان نیز از پیامدهای این ائتلاف در امان نیست. از این رو لازم است در رابطه با برنامه‌ها و توطئه‌های این رژیم فریبکار هوشیار و بیدار بود، به ویژه بعد از حوادثی که در مرزهای لبنان – سوریه، داخل سوریه و مرزهای لبنان – فلسطین روی داده‌اند.

ایشان از ملت فلسطین خواستند در صفی واحد در برابر همه تصمیماتی که موجودیت آنان را هدف گرفته‌اند، بایستند. همین طور از ملل عربی و اسلامی نیز خواستند که در کنار مردم فلسطین در برابر معامله قرن بایستند که این دولت آمده است تا آن را اجرایی کند.

 

جنایت بعقلین

در رابطه با جنایتی که در بعقلین روی داده است، ایشان خواستار بررسی این جنایت با همه علل و آثار آن، تلاش برای جلوگیری از تکرار این گونه جنایت‌ها و برطرف کردن علل و ریشه‌های این جنایت با همه ابعاد آن شدند.