خطبه جمعه، 17 دی ماه 1400

مطالب مهم خطبه اول: سالروز رحلت حضرت زهرا(س) / عابدترین مردم / همسایه داری / فایده دعا برای دیگران / ارادت به حضرت زهرا(س).

مطالب مهم خطبه دوم: در عمق رنج / بحران با کشورهای خلیج فارس / خطر سویه جهش یافته کرونا / شکم خالی پیروز می‌شود.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

4 جمادی الثانی 1443 برابر با 17 دی 1400 و 07/01/2022 م

حضرت زهرا(س) و درس عبادت و همسایه داری

 

مطالب مهم خطبه اول: سالروز رحلت حضرت زهرا(س) / عابدترین مردم / همسایه داری / فایده دعا برای دیگران / ارادت به حضرت زهرا(س).

مطالب مهم خطبه دوم: در عمق رنج / بحران با کشورهای خلیج فارس / خطر سویه جهش یافته کرونا / شکم خالی پیروز می‌شود.

 

خطبه دینی:

خداوند سبحانه و تعالى می‌فرماید: «إِنَّمَا يُرِيدُ اللهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً» [الأحزاب:33] صدق الله العظيم.

 

سالروز رحلت حضرت زهرا(س)

سوم ماه جمادی الثانی سالروز رحلت حضرت فاطمه زهرا(س) سرور زنان جهان بود. آن هم بر اساس روایتی که وفات آن حضرت از این دنیا به سوی رحمت پروردگارش را نود و پنج روز پس از رحلت رسول خدا(ص) می‌داند.

این رفتن، درد و اندوه و اندوه فراوانی در دل امیرالمؤمنین(ع) به جای گذاشت که آن را هنگام ایستادن کنار جنازه مطهر آن حضرت چنین ابراز داشت: «قَدْ عَزَّ عَلَيَّ مُفَارَقَتُكِ وَ تَفَقُّدُكِ إِلَّا أَنَّهُ أَمْرٌ لَا بُدَّ مِنْهُ وَ اللَّهِ جَدِّدْتِ عَلَيَّ مُصِيبَةَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ قَدْ عَظُمَتْ وَفَاتُكِ وَ فَقْدُكِ فَإِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‏ مِنْ مُصِيبَةٍ مَا أَفْجَعَهَا وَ آلَمَهَا وَ أَمَضَّهَا وَ أَحْزَنَهَا هَذِهِ وَ اللَّهِ مُصِيبَةٌ لَا عَزَاءَ لَهَا وَ رَزِيَّةٌ لَا خَلَفَ لَهَا؛ جدايى و فقدان تو براى من بسيار سخت است؛ ولى چه بايد كرد كه چاره‏اى براى مرگ نيست. سوگند به خدا! مصيبت رسول خدا براى من تازه شد و وفات و فقدان تو، [براى من] بسيار بزرگ [و دشوار] است. پس إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُون از مصيبتى كه بسيار دل‌خراش، دردناك، دشوار و اندوه‌آور است. به خدا قسم! اين مصيبتى است كه تسليت [و آرامش] ندارد و حادثه جان‌سوزی است كه جبران‏ناپذير است.» [1]

در این مناسبت دردناک، با هدف درس آموزی و عبرت گیری می‌خواهیم به تعدادی از آموزه‌های فراوان آن حضرت بپردازیم تا توشه‌مان در این زندگی باشند.

در حدیثی به نقل از فرزندش امام حسن(ع) آمده است: «رَأَيْتُ أُمِّی فَاطِمَةَ ع قَامَتْ فِی مِحْرَابِهَا لَيْلَةَ جُمُعَتِهَا فَلَمْ تَزَلْ رَاكِعَةً سَاجِدَةً حَتَّى اتَّضَحَ عَمُودُ الصُّبْحِ وَ سَمِعْتُهَا تَدْعُو لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ تُسَمِّيهِمْ وَ تُكْثِرُ الدُّعَاءَ لَهُمْ وَ لَا تَدْعُو لِنَفْسِهَا بِشَيْ‏ءٍ فَقُلْتُ لَهَا يَا أُمَّاهْ لِمَ لَا تَدْعِينَ لِنَفْسِكِ كَمَا تَدْعِينَ لِغَيْرِكِ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ الْجَارَ ثُمَّ الدَّارَ؛ مادرم فاطمه را در شب جمعه‌ای دیدم كه در محرابش ایستاده بود و پیوسته در حال ركوع و سجده بود تا اینكه روشنایی صبح نمایان شد و از او شنیدم كه برای مردان و زنان مؤمن دعا می‌کرد و با اسم آنان را نام می‌برد و برایشان زیاد دعا می‌کرد ولی برای خویش چیزی نمی‌خواست پس به او گفتم: مادرم چرا آن‌گونه كه برای دیگران دعا می‌کنی برای خود دعا نمی‌کنی؟ و او گفت پسرم اول همسایه بعد خانه.» [2]

 

عابدترین مردم

اين حديث اولاً به درجه‌ای كه حضرت زهرا(س) در عبادت خدای تعالی رسيد، دلالت دارد. او شب تا سحر را به عبادت می‌گذراند و در حديثی از امام حسن(ع) آمده است: «مَا كَانَ فِی هَذِهِ الْأُمَّةِ أَعْبَدُ مِنْ أمِّي فَاطِمَةَ كَانَتْ تَقُومُ حَتَّى تَوَرَّمَ قَدَمَاهَا؛ در بین این مردم كسی عابدتر از مادرم فاطمه نیست. آن قدر به نماز می‌ایستاد كه پاهایش ورم می‌كرد.»

 

همسایه داری

دوم: توجه ایشان به نیکی به همسایگان است. آن حضرت آن قدر به این قضیه اهتمام داشت که به فرزندش امام حسن(ع) فرمود: «يَا بُنَيَّ الْجَارَ ثُمَّ الدَّارَ» و این همان چیزی است که علی(ع) در اشاره به آن فرمود: «اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ [3] مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ [4]؛ خدا را خدا را در رابطه با همسايگآن‌که مورد سفارش پيامبر شمايند؛ پيوسته به آنان سفارش داشت تا جايى كه گمان برديم ميراث برشان خواهد ساخت.»

از رسول خدا(ص) در مورد حقوق همسایه نقل شده است:‌«إنِ اسْتَغاثَكَ أغَثْتَهُ و إنِ اسْتَقْرَضَكَ أقْرَضْتَهُ و إنِ افْتَقَر عُدْتَ علَيهِ و إنْ أصابَتْهُ مُصيبَةٌ عَزَّيْتَهُ و إنْ أصابَهُ خَيرٌ هَنّأتَهُ و إنْ مَرِضَ عُدْتَهُ و إنْ ماتَ اتَّبَعتَ جَنازَتَهُ و لا تَسْتَطِلْ علَيهِ بالبِناءِ فتَحْجُبَ عَنهُ الرِّيحَ إلاّ بإذنِهِ و إذا اشْتَرَيتَ فاكِهَةً فأهْدِ لَهُ فإنْ لَم تَفْعلْ فأدْخِلْها سِرّا و لا تُخْرِجْ بها وُلْدَكَ تَغيظُ بها وُلْدَهُ و لا تُؤْذِهِ برِيحِ قِدْرِكَ إلاّ أنْ تَغرِفَ لَهُ مِنها؛ اگر از تو كمک خواست كمكش كنى، اگر از تو قرض خواست به او قرض دهى، اگر نيازمند شد نيازش را برطرف سازى، اگر مصيبتى ديد او را دلدارى دهى، اگر خير و خوبى به او رسيد به وى تبريك گويى، اگر بيمار شد به عيادتش روى، وقتى مُرد در تشييع جنازه‌اش شركت كنى، خانه‌ات را بلندتر از خانه او نسازى تا جلوى جريان هوا را بر او بگيرى مگر آن‌که خودش اجازه دهد، هرگاه میوه‌ای خريدى براى او تعارف بفرستى و اگر اين كار را نكردى مخفيانه ميوه را به خانه‌ات ببر، فرزندت را همراه ميوه بيرون مياور كه بچه او با ديدن ميوه در دست او ناراحت شود، با بوى و دود ديگت او را ناراحت نكن مگر آن‌که مقدارى از غذاى آن را براى او بفرستى.» [5]

 

فایده دعا برای دیگران

سوم: دعای او برای همسایگان در غیابشان؛ حضرت زهرا(س) دعایی را که خداوند به واسطه آن بر بندگانش منت نهاد و آن را راه ارتباط با خود و نیل به حاجات و خواسته‌هایشان قرار داد، به خود، فرزندان و بستگانش محدود نکرد؛ بلکه آن را به ابزاری برای رفع حاجت همسایگان و نیازمندان تبدیل کرد. هرگاه صدای دردمند، غم‌زده، بیمار، گرسنه، گرسنه، گمشده یا مظلومی را می‌شنید، بدون اینکه از او بخواهند و بدانند که چنین چیزی در حال وقوع است، در پشت سرشان، یعنی بین خود و خدا برایشان دعا می‌کرد.

این دعا زمانی اهمیت پیدا می‌کند که از جانب زهرا(س) پاره تن رسول خدا(ص) و سرور زنان اهل بهشت باشد. اهمیت چنین دعایی به خاطر در پشت سر بودن است که آیات الهی و احادیث شریف به آن اشاره داشته‌اند.

این دعا اول برای کسی که دعا می‌کند، فایده دارد. درباره فرمایش خداوند متعال «وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ» [الشورى: 26] آمده است: وقتی مؤمن نیکوکار در پشت سر برای برادرش دعا می‌کند، فرشته آمین می‌گوید و خداوند عزیز جبار می‌فرماید: «دو برابر آنچه [براى برادرت] درخواست كردى، براى تو است و آنچه [نيز براى او] درخواست كردى، به خاطر این‌که او را دوست داشتى، به تو داده شد.»

يكى از اصحاب امام زين العابدين(ع) می‌گوید: شنيدم كه امام(ع) می‌فرماید: «إِنَّ الْمـَلَائِكـَةَ إِذَا سـَمِعُوا الْمُؤْمِنَ يَدْعُو لِأَخِيهِ الْمُؤْمِنِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ أَوْ يَذْكُرُهُ بِخَيْرٍ قَالُوا نـِعـْمَ الْأَخُ أَنـْتَ لِأَخِيكَ تَدْعُو لَهُ بِالْخَيْرِ وَ هُوَ غَائِبٌ عَنْكَ وَ تَذْكُرُهُ بِخَيْرٍ قَدْ أَعْطَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِثْلَيْ مَا سَأَلْتَ لَهُ وَ أَثْنَى عَلَيْكَ مِثْلَيْ مَا أَثْنَيْتَ عَلَيْهِ وَ لَكَ الْفَضْلُ عَلَيْهِ؛‌ چون فرشتگان بشنوند كه مؤمن براى برادر مؤمنش پشت سـر او دعـا می‌کند يا به نیکی او را ياد می‌کند، گويند: توجه نيكو برادرى هستى براى برادرت كه درباره او دعاى خير می‌کنی با اينكه او از نظر تو پنهان است و او را به نيكى ياد می‌کنی، هر آينه خداى عزوجل دو برابر آنچه براى او خواستى به تو داد و دوچندان آنچه تو او را به نيكى ياد كردى بر تو ثنا گويد و تو بر او برترى دارى.» [6]

یکی دیگر از فواید این دعا این است که برای دعا شونده مفید است؛ زیرا در معرض اجابت قرار دارد؛ زیرا هیچ مانعی برای رسیدن این دعا به خدا و برآورده شدن نتایج مطلوب از آن وجود ندارد؛ چرا که [اگر خودش دعا کند] ممکن است موانعی بر سر راه استجابت دعا و تحقق اهداف آن وجود داشته باشد. در دعای کمیل می‌خوانیم: «اللَّهمَّ اغفر لي الذنوب التي تحبس الدّعاء؛ خدایا! گناهانی را بر من ببخش که باعث حبس دعا می‌شوند.» زیرا عواملی مانند ظلم، درآمد آلوده، زشتی زبان و ناپاکی قلب نمی‌گذارند که دعا به خدا برسد. در حالی که دعای در پشت سر در معرض استجابت قرار دارد. در حدیث آمده است: «أوشَكُ دَعوَةٍ وأسرَعُ إجابَةٍ دُعاءُ المَرءِ لِأَخيهِ بِظَهرِ الغَيبِ؛ دعائى كه بيشتر در معرض اجابت است و زودتر مستجاب مى‌شود، دعا كردن براى برادران دينى در غياب اوست.» [7]

در حديث آمده است: «أربَعةٌ لا تُرَدُّ لَهُم دَعوَةٌ: الإمامُ العادلُ لرعيَّتِهِ و الوالدُ البارُّ لولدِهِ و الولدُ البارُّ لوالدِهِ و المظلومُ يقولُ اللّه ُ عزّ اسمُهُ: و عِزَّتي و جَلالي لأنتصِرَنَّ لكَ و لو بَعدَ حِينٍ؛ دعاى چهار كس رد نمی‌شود: پيشواى دادگر در حقّ ملّتش و پدر صالح در حقّ فرزندش و فرزند صالح در حقّ پدرش و فرد ستمديده. خداوند عزّ اسمه می‌فرماید: به عزّت و جلالم سوگند كه حتى اگر زمانى هم بگذرد، سرانجام انتقام تو(ستمديده) را خواهم گرفت.» [8]

از این رو احادیث از کسانی که شدیداً به برآورده شدن حاجتشان نیاز دارند می‌خواهند که برای برادرانشان در پشت سرشان دعا کنند تا دعای خودشان مستجاب شود. در حدیث آمده است: «مَن قَدَّمَ اَربعینَ رَجُلاً مِن اخوانِهِ فَدَعا لَهُم ثُمَّ دَعا لِنَفسِهِ اُسُتجیبَ لَهُ فیهِم وَ فی نَفسِهِ؛ کسی که پیش از خود برای چهل نفر برادر مؤمن دعا کند دعای او هم درباره آنان و هم برای خودش مستجاب می‌گردد.» [9]

این را در قنوت رکعت وتر نماز شب می‌یابیم که در آن وارد شده است: قبل از اینکه شخص برای خود دعا کند، باید برای چهل زن و مرد مؤمن، زنده باشد یا مرده، دعا کند.

در سیره امام کاظم(ع) آمده است که یکی از اصحاب می‌گوید:‌ «عبداللّه بن جُندَب را [در روز عَرَفه] در وقوف عرفات ديدم. موقفی به اين زيبايى نديده بودم. دستانش را به سوى آسمان بلند کرده بود و اشک‌هایش بر گونه‌هایش سرازير می‌شد و به زمين می‌رسید. چون مردم به راه افتادند، به او گفتم: اى ابامحمّد! وقوفی به زيبايى وقوف تو ندیدم. گفت: به خدا سوگند! جز براى برادرانم دعا نمی‌کردم؛ چون امام كاظم(ع) مرا آگاه ساخت كه هر كه در غيابِ برادرش براى او دعا كند، از عرش به او ندا می‌دهند: براى تو صد هزار برابر آن است. لذا خوش نداشتم كه صد هزار دعاى مستجاب را براى يک دعا كه نمی‌دانم مستجاب می‌شود يا نه واگذارم.» [10]

 

ارادت به حضرت زهرا(س)

در این مناسبت دردناک، نیاز داریم که از عبادت و همسایه داری حضرت زهرا(س) الهام بگیریم و با پول، علم، رفع ظلم، تبسم، سخن خوب و آشتی دادن مردم به آن‌ها نیکی کنیم و با دعا برای همسایه‌ها درهای آسمان را بکوبیم؛ زیرا با این دعا، آرزوها تحقق می‌یابند، حاجات برآورده می‌شوند، بلاها دفع می‌شوند و مظلومان به پیروزی می‌رسند.

با این کار در سالروز رحلت حضرت زهرا(س) به سوی پروردگار تا در نزد او از کرامتی که به او وعده داده شده، برخوردار شود، به آن حضرت اظهار ارادت می‌کنیم.

ارادت ما به حضرت زهرا(س) فقط با شادمانی در سالروز ولادت و اشک‌هایی که در سالروز وفاتشان می‌ریزیم، حاصل نمی‌شود و با این کارها او از ما راضی نمی‌شود. او از ما می‌خواهد که به او اقتدا کنیم. او با انسانیت، محبت، بخشش و خدمت به مردم الگوی زنان و مردان است.

پس از خداوند بخواهیم که ما را در این امر یاری فرماید تا به محبت، شفاعت و ملاقات با آن حضرت در بهشت جاودان او نائل شویم.

درود بر او روزی که به دنیا آمد، روزی که به جوار رحمت پروردگارش منتقل شد و روزی که باز زنده برانگیخته می‌شود تا از نعمت پایداری که خداوند مهیا کرده است، برخوردار گردد.

 

خطبه سیاسی:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را به آنچه رسول خدا(ص) به حضرت زهرا(س) سفارش کرد، توصیه می‌کنم. او و علی(ع) نزد پیامبر خدا(ص) آمدند و از آن حضرت خادمه ای درخواست کردند تا در کارهای خانه او را یاری کند؛ چرا که به خاطر وظایف سنگین خانه، دعوت به سوی خدا و رسیدگی به امور مردم یاریگر او باشد. او مقصد طالبان علم و نیازمندان بود. پس رسول خدا(ص) به آنان فرمود:‌«آیا می‌خواهید به شما چیزی بیاموزم که بهتر از خادم باشد؟» وقتی خواستید بخوابید، سی و چهار مرتبه الله اکبر و سی و سه مرتبه سبحان الله و سی و سه مرتبه الحمد لله بگویید. فاطمه(س) سر خود را بیرون آورد و فرمود: از خدا و رسولش راضی شدم؛ از خدا و رسولش راضی شدم؛ و این تسبیح هنگام خواب و بعد از هر نماز، ورد زبانش بود.

عزیزان! ما شدیداً نیاز داریم که از راهنمایی حضرت زهرا(س) رهنمود بگیریم و تسبیح او هنگام خواب و بعد از هر نمازی ورد زبانمان باشد؛ باید این ذکر را فراموش کنیم تا از برکات آن بهره‌مند گردیم و در دشواری‌های زندگی از آن یاری بگیریم و از عابدان شویم. در حدیث آمده است: «مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَیْءٍ مِنَ اَلتَّحْمِیدِ أَفْضَلَ مِنْ تَسْبِیحِ فَاطِمَةَ عَلَیْهَا اَلسَّلاَمُ وَ لَوْ کَانَ شَیْءٌ أَفْضَلَ مِنْهُ لَنَحَلَهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فَاطِمَةَ عَلَیْهَا اَلسَّلاَمُ؛ خداوند متعال با هیچ تسبیحی از حمد و ستایش عبادت نشده که از تسبیح حضرت فاطمه(س) بهتر باشد؛ زیرا اگر چیزی بهتر از آن بود، رسول خدا(ص) آن را به حضرت فاطمه(س) عطا می‌کرد.»

تا نزد خداوند از کسانی ثبت و ضبط شویم که ذکر او را بسیار می‌گویند، او را شکر می‌کنند، مقام او را بزرگ می‌دارند و از او قدرت، عزم و اراده بگیریم و از توان بیشتری برای مقابله با چالش‌ها برخوردار شویم.

 

در عمق رنج

از درد و رنج مستمر مردم لبنان از نظر معیشتی و زندگی آغاز می‌کنیم؛ چرا که نرخ دلار همچنان در حال افزایش است. این مسئله دیگر بازی گروه‌های مالی برای کسب سود به شمار نمی‌آید؛ بلکه بعد از این افزایش گروه‌ها و طبقات جدیدی از فقرا شکل گرفته‌اند که قادر به تأمین حداقل نیازهای خود نیستند، به شاخصی برای تعیین قیمت همه کالاها و خدمات و در نتیجه تعیین سبک زندگی لبنانی‌ها تبدیل شده است. این فروپاشی به جای این که باعث شود مدیران کشور اختلافات، درگیری‌ها و منافع شخصی و جناحی خود را فراموش کنند و برای بررسی همه راه‌های ممکن برای درمان این فروپاشی یا حداقل کشیدن ترمز آن دست به دست هم دهند، شاهد تشدید اختلافات هستیم و برخی از نشانه‌های آن را در روزهای گذشته شنیدیم و دیدیم. به نظر می‌رسد با شروع تبلیغات انتخاباتی، جامعه آماده تشدید این درگیری‌ها و اختلافات است. تبلیغات انتخاباتی مؤثرترین سلاح برای بالا بردن میزان درگیری با مخالفان و حتی با متحدان برای دامن زدن به تعصبات طایفه‌ای، مذهبی و شخصی و جلب افکار عمومی است؛ بدون این که اینان عواقب این بحران را بر جامعه و میزان تأثیر آن را بر کار نهادها و ثبات کشور و نرخ دلار که بحران سیاسی یکی از دلایل اصلی افزایش آن است، در نظر بگیرند.

از این رو مجدداً از همه کسانی که عرصه سیاسی کشور را مدیریت می‌کنند می‌خواهیم که از بازی با اعصاب، سرنوشت، الزامات معیشت و زندگی لبنانی‌ها دست بردارند.

لبنانی‌ها از این گفتمان خسته شده‌اند و دنبال کسی هستند که زخم‌هایشان را التیام بخشد و نگرانی‌ها و مشکلاتشان را درمان کند، نه کسی که نگرانی‌ها و مشکلاتشان را تشدید و ناامیدی‌شان را تقویت کند.

کسانی که از زبان تشدید استفاده می‌کنند، باید بدانند که تشدید راه مناسبی برای جلب محبت و آرای لبنانی‌ها یا در اختیار گرفتن زمام تصمیمشان نیست. راه یافتن به میان مردم از طریق دامن زدن و گسترش دشمنی‌ها یا افزایش شکاف میان اقشار گوناگون میهن نیست؛ زیرا کشور با همکاری طوایف، مذاهب و همه اقشار آن پابرجا می‌ماند، نه با دست کشیدن از مسئولیت‌ها و مقصر جلوه دادن دیگران.

تنها راه کسب آرای لبنانی‌ها اعلام عقب نشینی از کل گذشته‌ای که در آن به منافع و مقدرات لبنانی‌ها آسیب زدند یا کوتاهی کردند و آماده شدن برای اصلاح آنچه رخ داده و جبران کاستی‌های گذشته است

هر کس در گذشته مسئولیتی داشته است، نمی‌تواند از مسئولیت خود و عواقب اعمال خود در زمان تصدی مسئولیت طفره برود و هر کس می‌دید از عهده مسئولیتی که بر عهده‌دارد، برنمی‌آید، باید استعفا می‌داد تا دیگران می‌آمدند و عهده‌دار ایفای این وظیفه می‌شدند.

قدرتمند کسی است که اشتباهات یا کاستی‌های خود را می‌پذیرد و ضعیف کسی است که آن‌ها را توجیه می‌کند یا تقصیر را به گردن دیگران می‌اندازد.

 

بحران با کشورهای خلیج فارس

در همین حال مجدداً درخواست خود را مبنی بر لزوم تلاش برای حل بحران مربوط به روابط لبنان با کشورهای عربی به طور کلی و کشورهای خلیج فارس به طور خاص که منجر به شکاف داخلی شده است، مطرح می‌کنیم. درهای این کشور باید به روی جهان عرب باز بماند که در دوره‌های قبلی دست یاری‌اش به سوی لبنان دراز بود و هنوز هم آغوش آن به روی لبنانی‌ها باز است.

اما این امر مستلزم پذیرش اتهام تروریستی بودن یک گروه لبنانی نیست؛ در حالی که لبنانی‌ها و عرب‌ها می‌دانند که این گروه برای رهایی کشور از زیر یوغ اشغالگری صهیونیست‌ها فداکاری‌های بزرگی انجام داده است تا این رژیم در منطقه دست بالا را نداشته باشد و سدی غیرقابل نفوذ در برابر تروریسم بود.

ما معتقدیم که احترام متقابل راه حل مشکلات است نه تشدید بحران. من فکر نمی‌کنم که کسی در لبنان خواستار تشدید بحران باشد، بلکه همه خواهان روابط مثبت و متعادل با جهان عرب هستند.

 

خطر سویه جهش یافته کرونا

در زمینه دیگر، ما به خاطر شیوع سریع سویه جهش یافته کرونا، خطر واقعی را احساس می‌کنیم و می‌ترسیم بدنه کشور با شیوع خطرناک این بیماری در تعداد بسیار زیاد که بیمارستان‌ها و تاب‌آوری جامعه را تهدید می‌کند، آلوده شود. لازم است که دولت با تشدید اقدامات پیشگیرانه مسئولانه عمل کند. در عین حال از دولت می‌خواهیم که به بیمارستان‌ها کمک کند تا نقش خود را در تحمل پیامدهای این شیوع ایفا کنند؛ زیرا مشخص شده است که بیمارستان‌ها به تنهایی قادر به تحمل این وضعیت نیستند.

 

شکم خالی پیروز می‌شود

در خاتمه به روحیه پیروزی اراده با روده خالی بر دشمن و پیروزی زندانی بر زندانبانان را که اسیر فلسطینی هشام ابوهوّاش با ایستادگی بی‌مثال خود در دنیا نشان داد، درود می‌فرستیم. این ایستادگی نمایانگر تصویری درخشان از کل اراده مردم فلسطین است که قلدری و وحشی‌گری دشمن را شکست داد و آن را دلیلی دیگر بر توانایی پیچاندن بازوی اشغالگر و شکستن قدرت آن می‌دانیم.

 

پی‌نوشت‌ها:

[1] بحار الأنوار، العلّامة المجلسي، ج 43، ص 193.

[2] البحار، ج 43، ص 84.

[3] البحار، ج 42، ص 258.

[4] أعيان الشّيعة، السيّد محسن الأمين، ج 1، ص 528.

[5] ميزان الحكمة، محمّد الريشهري، ج 1، ص 444.

[6] الكافي، الشّيخ الكليني، ج 2، ص 508.

[7] الكافي، ج 2، ص 507.

[8] البحار، ج 90، ص 356.

[9] البحار، ج 90، ص 383.

[10] البحار، ج 90، ص 385.