خطبه جمعه، 5 فروردین 1401

مطالب مهم خطبه اول: خطر دروغ‌گویی / نهی احادیث از دروغ‌گویی / دروغ و ایمان با هم جمع نمی‌شوند / دروغ جایز / دروغ سفید؟! / باید با این آفت مقابله کرد.

مطالب مهم خطبه دوم: رنجی ماندگار / دولت موظف به چاره‌اندیشی است / درگیری بانک‌ها و قوه قضائیه / موضوع انتخابات / آرمانی که هرگز نمی‌میرد / عید بشارت.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

22 شعبان 1443 هـ برابر با 5 فروردین 1401 و 25/03/2022 م

دروغ، خطری که افراد و جوامع را تهدید می‌کند

 

مطالب مهم خطبه اول: خطر دروغ‌گویی / نهی احادیث از دروغ‌گویی / دروغ و ایمان با هم جمع نمی‌شوند / دروغ جایز / دروغ سفید؟! /  باید با این آفت مقابله کرد.

مطالب مهم خطبه دوم: رنجی ماندگار / دولت موظف به چاره‌اندیشی است / درگیری بانک‌ها و قوه قضائیه / موضوع انتخابات / آرمانی که هرگز نمی‌میرد / عید بشارت.

 

خطبه دینی:

خداوند سبحانه و تعالى می‌فرماید: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ * وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ» صدق الله العظيم.

 

خطر دروغ‌گویی

خطرناک‌ترین چیزی که دولت‌ها و جوامع را تهدید، ارکان آن‌ها را تضعیف و روابط بین اجزای آن‌ها را مورد تهدید قرار می‌دهد، انتشار دروغ در میان آن‌هاست که ممکن است به از بین رفتن و جعل واقعیت‌ها و نابودی اعتماد مردم به یکدیگر شود و از این طریق درهای شرارت و راه‌های انحراف گشوده شوند تا جایی که در حدیث آمده است: «إنَّ أَعْظَمُ الخطايا اللّسانُ الكَذُوبُ؛ بزرگ‌ترین گناهان، زبان دروغ‌گوست».

در خطرناکی دروغ همین بس که دروغ سلاحی است که شیطان آن را برای بیرون راندن آدم و حوا از بهشت به کار برد و چون دانست که خدای متعال آن‌ها را از خوردن درختی مشخص نهی کرده است، به سراغشان آمد و در لباس نصیحت گران به دروغ به آن‌ها گفت: «مَا نَهَاكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ الْخَالِدِينَ» و برای این که این سلاح کارایی داشته باشد، برایشان سوگند یاد کرد که او از نصیحتگران است و چیزی برای خود نمی‌خواهد.

دروغ سلاحی است که شیطان برای فریب مردم به کار می‌گیرد تا همراه او در آتش سوزان جهنم باشند که خداوند متعال در اشاره به آن فرموده است: «يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُوراً» و در روز قیامت نیز به این امر اعتراف خواهد کرد: «وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ».

 

نهی احادیث از دروغ‌گویی

آیات و روایات به این خطرات اشاره کرده‌اند. نقل شده است که مردى به پيامبر خدا(ص) عرض كرد: اى رسول خدا! چهار كار خوشايند من است: زنا، شراب‌خواری، دزدى و دروغ. (می‌دانم که خداوند این کارها را حرام کرده است؛ ولی توان ترکشان را ندارم.) اما هرکدام را كه بفرماييد به خاطر شما ترک می‌کنم. حضرت فرمود: دروغ را رها كن. مرد رفت و تصميم گرفت، زنا كند؛ اما با خودش گفت: پيامبر از من می‌پرسد: [كه زنا کرده‌ای يا نه؟] اگر انكار كنم، قولى را كه به ايشان داده‌ام، شکسته‌ام و اگر اقرار كنم، حدّ می‌خورم. سپس تصميم گرفت دزدى كند، بعد تصميم گرفت شراب بخورد، اما هر بار همين فكر را با خود كرد. لذا نزد رسول خدا برگشت و عرض كرد: شما راه را به كلى بر من بستيد؛ من همه اين كارها را رها كردم.(مرد از سه گناه دیگر و از تمامی گناهان دیگری که شاید می‌خواست انجام دهد، توبه کرد.)

از اين رو در حديث آمده است: «اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ اَقْفالاً وَ جَعَلَ مَفاتيحَ تِلكَ الاَقْفالِ الشَّرابَ وَالكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ؛ به راستى كه خداوند عزوجل براى شر قفل‌هایی گذارد و كليد آن قفل‌ها را شراب قرارداد و دروغ از شراب بدتر است.»

آثار و خطرات دروغ به کسانی که به آن‌ها دروغ می‌گویند و حقایق را برایشان تحریف می‌کنند، ختم نمی‌شود؛ بلکه شامل فرد دروغ‌گو نیز می‌شود. در حدیث آمده است: «مَن عُرِفَ بالكذبِ قَلَّتِ الثِقَةُ بهِ؛ كسى كه به دروغ‌گویی شناخته شود اعتماد به او كم می‌شود.»

در حديث آمده است: «إنّ الكذبَ يُسَوِّدُ الوَجهَ؛ دروغ، روسياهى می‌آورد.»، «الكِذبُ يَنقُصُ الرِّزقَ؛ دروغ، روزى را كم می‌کند.»، «اعتِيادُ الكِذبِ يُورِثُ الفَقرَ؛ عادت به دروغ‌گویی فقر می‌آورد.»، «ثَمَرَةُ الكذبِ المَهانَةُ في الدُّنيا والعَذابُ في الآخِرَةِ؛ نتيجه دروغ، خوارى در دنیا و عذاب در آخرت است.» و کار به جایی می‌رسد که از رحمت الهی دور می‌شود: «لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ».

در حديث آمده است: «يَكْتَسِبُ الْكَاذِبُ بِكَذِبِهِ ثَلَاثاً سَخَطَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ اسْتِهَانَةَ النَّاسِ بِهِ وَ مَقْتَ الْمَلَائِكَةِ لَه‏؛ دروغ‌گو با دروغ‌گویی خود سه چيز به دست می‌آورد: خشم خدا را نسبت به خود، نگاه تحقيرآميز مردم را نسبت به خود و دشمنى فرشتگان را نسبت به خود.»

 

دروغ و ایمان با هم جمع نمی‌شوند

لذا عزیزان! اسلام برای جلوگیری از پیامدهای خطرناکی که دروغ می‌تواند به دنبال داشته باشد، از انسان خواسته است هنگام گوش دادن، مطالعه و پیگیری اوضاع سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی یا آنچه به دین نسبت داده می‌شود، آگاه و بصیر باشد و در دام کسانی که واقعیت‌ها را تحریف می‌کنند و با اندیشه، احساسات و موقعیت مردم بازی می‌کنند، نیفتد. آیه‌ای که تلاوت کردیم: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ * وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ» به همین امر اشاره دارد.

اسلام در عین حال که به پیامدهای دروغ اشاره می‌کند، دروغ را با ایمان قابل جمع نمی‌داند و این همان چیزی است که در این آیه شریفه آمده است: «إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآَيَاتِ اللهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْكَاذِبُونَ».

از پیامبر خدا(ص) نقل شده است: «عَلامَةُ الإيمانِ: أَن تُؤثِرَ الصِّدْقَ حَيْثُ يَضُرُّكَ عَلَى الكِذْبِ حَيْثُ يَنفَعُكَ؛ علامت ايمان اين است كه راست‌گویی را آنجا كه به زيان توست، بر دروغى كه براى تو سود می‌رساند ترجیح دهی»؛ زیرا این دروغ در آینده به تو ضرر خواهد زد.

خداوند سبحان راه جهنم را به دروغ و راه بهشت را به راستی پیوند زده است. مردی نزد رسول خدا(ص) آمد و از او پرسید: یا رسول الله: عمل اهل بهشت چیست؟ به او فرمود: «صدق» و هنگامی که از او در مورد کار اهل دوزخ سؤال کرد؛ به او فرمود: «دروغ».

در حديث آمده است: «كَبُرَتْ خِيانَةً اَنْ تُحَدِّثَ اَخاكَ حَديثا هُوَ لَكَ مُصَدِّقٌ وَ اَنْتَ بِهِ كاذِبٌ؛ خيانت بزرگى است كه به برادرت سخنی بگويى كه او سخنان تو را تصديق كند، در حالى كه تو به او دروغ گفته باشى.» روایات چنین فردی خیانت‌کار و بلکه بزرگ‌ترین خائنان و منافقان دانسته‌اند و خداوند می‌فرماید: «فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ».

در حديث آمده است: «ثَلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِن صامَ وَ صَلّى وَحَجَّ وَ اعتَمَرَ و َقالَ «اِنّى مُسلِمٌ» مَن اِذا حَدَّثَ كَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِذَا ائتُمِنَ خانَ؛ سه چيز است كه در هر كس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره كند و بگويد من مسلمانم؛ كسى كه هنگام سخن گفتن دروغ بگويد و وقتى كه وعده دهد تخلف نمايد و چون امانت بگيرد، خيانت نمايد.»

خداوند نیز دروغ‌گویان را به عذاب تهديد كرد: «وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْمُتَكَبِّرِينَ».

وقتی صحبت از دروغ می‌شود، به گفتار خلاصه نمی‌شود؛ مثل اخبار کذبی که از طریق رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به مردم منتقل می‌شود. بلکه شامل چاپلوسان صاحبان پول و قدرت به منظور جلب دوستی آنها و رسیدن به پول و مقام، وعده‌های دروغین، شهادت دروغ و بازاریابی برای کالاها و بیان خصوصیات و ویژگی‌های غیرواقعی نیز می‌شود.

 

دروغ جایز

ولی اسلام با این همه سخت‌گیری در حرمت دروغ و نکوهش آن، دروغ را در صورتی جایز دانسته است که اصلاح امور متوقف به آن باشد و بدون آن اصلاح صورت نگیرد.

از این رو در حدیث آمده است: «المُصلِحُ ليسَ بكاذِبٍ؛ مصلح دروغ‌گو نیست». نقل شده است: «اَلْكَلامُ ثَلاثَةٌ: صِدْقٌ وَكِذْبٌ وَ إِصْلاحٌ بَيْنَ النّاسِ؛ سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح ميان مردم.» برای دفع ظلم از مؤمن، دروغ جایز یا گاهی واجب می‌شود. چنانکه در حدیث آمده است: «احْلِفْ بِاللَّهِ كَاذِباً وَ نَجِّ أَخَاكَ مِنَ الْقَتْلِ؛ به خدا سوگند دروغ بخور و برادرت را از کشته شدن نجات بده.»، «اَلْكِذبُ مَذُمُومٌ اِلاّ فِى اَمْرَيْنِ دَفْعُ شَرِّ الْظَّلَمَةِ وَ اِصْلاحُ ذاتِ الْبَيْنِ؛ دروغ نكوهيده است؛ مگر در دو چيز: دفع شر ظالمان و اصلاح ذات البين».

 

دروغ سفید؟!

عزیزان! جای تأسف است که عده‌ای دروغ را ترویج می‌کنند و آن را مهارت، زرنگی و نمک مردان می‌دانند و دروغ سفید را از دروغ سیاه فرق می‌گذارند و کار به جایی رسیده است که برای دروغ‌گویی روزی خاص (اول آوریل) را اختصاص داده‌اند و از باب طنز آن را توجیه می‌کنند.

در حالى كه حديث می‌گوید: «اتَّقُوا الْكَذِبَ الصَّغِيرَ مِنْهُ وَالْكَبِيرَ فِي كُلِّ جِدٍّ وَهَزْلٍ؛ از دروغ كوچك و بزرگ با جديت و شوخى بپرهيزيد».

 

باید با این آفت مقابله کرد

ما نیاز شدیدی به مقابله و ریشه کن کردن این آفت داریم و این کار با افزایش آگاهی در میان مردم نسبت به عواقب ناشی از دروغ پیش خدا و جامعه رخ می‌دهد، ممکن است. زیرا تجربیات زندگی تأیید می‌کنند که دروغ شاید در ظاهر نجات‌بخش باشد و انسان از آن منفعتى به دست آورد، ولى ریسمان دروغ کوتاه است و اگر سودی هم باشد، آنچه انسان به خاطر دروغ از دست مى‏دهد بسیار بیشتر از آن چیزی است که به دست مى‏آورد؛ زیرا او رابطه‏اش را با پروردگارش که صاحب اختیار رزق، حیات و رستگاری اوست، از دست مى‏دهد و اگر در دنیا نشد، در آخرت در زمره خیانت‌کاران و منافقان قرار خواهد گرفت و خوار و ذلیل خواهد شد.

عزیزان! جز در سایه صداقت، امنیت، آرامش و ثباتی در جامعه وجود نخواهد داشت؛ زیرا در حدیث آمده است: «الصِّدقُ صَلاحُ كُلِّ شيءٍ الكِذبُ فَسادُ كُلِّ شَيءٍ؛ راستى، مايه درستى هر چيزى است؛ دروغ، مايه تباهى هر چيزى است.»، «الصِّدقُ يُنجِيكَ و إن خِفتَهُ الكِذبُ يُردِيكَ و إن أمِنتَهُ؛ راستى، تو را نجات می‌دهد، هرچند از آن بيمناك باشى و دروغ، تو را نابود می‌کند، گر چه از آن خطرى براى خود حس نكنى.»

و در حديث آمده است: «لاَ تَنْظُرُوا إِلَى طُولِ رُكُوعِ اَلرَّجُلِ وَ سُجُودِهِ فَإِنَّ ذَلِكَ شَيْءٌ اِعْتَادَهُ فَلَوْ تَرَكَهُ اِسْتَوْحَشَ لِذَلِكَ وَ لَكِنِ اُنْظُرُوا إِلَى صِدْقِ حَدِيثِهِ وَ أَدَاءِ أَمَانَتِهِ؛ به طول دادن ركوع و سجود مرد ننگريد؛ زيرا به آن عادت گرفته و اگر ترك كند، وحشتش گيرد، ولى به‌راستی گفتار و اداء امانتش بنگريد.» جز به صداقت، در روز قیامت برای ما رستگاری و نجاتی وجود نخواهد داشت. این همان چیزی است که خداوند بدان اشاره کرده و فرموده است: «هَذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً رَضِيَ اللهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ».

از خدا بخواهیم که از راست‌گویان باشیم. کسانی که گفتارشان با کردارشان، آشکارشان با نهانشان و ایمانشان با رفتارشان مطابقت داشته باشد. با راست‌گویان باشیم، هر چند دورترین مردم باشند و در مقابل دروغ‌گویان باشیم، حتی اگر نزدیک‌ترین مردم باشند.

 

خطبه سیاسی:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را به همان چیزی توصیه می‌کنم که امیر مؤمنان(ع) به یکی از اصحابش سفارش کرد. فرمود: «اتَّقِ اللهَ فِي كُلِّ صَبَاحٍ وَمَسَاءٍ، وَخَفْ عَلَى نَفْسِكَ الدُّنْيَا الْغَرُورَ، وَلَا تَأْمَنْهَا عَلَى حَالٍ، وَاعْلَمْ أَنَّكَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ نَفْسَكَ عَنْ كَثِيرٍ مِمَّا تُحِبُّ مَخَافَةَ مَكْرُوهٍ سَمَتْ بِكَ الْأَهْوَاءُ إِلَى كَثِيرٍ مِنَ الضَّرَرِ، فَكُنْ لِنَفْسِكَ مَانِعاً رَادِعاً، وَلِنَزْوَتِكَ عِنْدَ الْحَفِيظَةِ وَاقِماً قَامِعاً؛ در هر صبح و شام از خدا بترس و از فریب‌کاری دنيا بر نفس خويش بيمناك باش و هیچ‌گاه از دنيا ايمن مباش، بدان كه اگر براى چيزهايى كه دوست می‌داری، يا آنچه را كه خوشايند تو نيست، خود را بازنداری، هوس‌ها تو را به زیان‌های فراوانى خواهند كشيد، سپس نفس خود را بازدار و از آن نگهبانى كن و به هنگام خشم، بر نفس خويش شكننده و حاكم باش.»

بیایید به توصیه امیرالمؤمنین(ع) عمل کنیم که از ما می‌خواهد زمام نفس خود را در اختیار داشته باشیم. نگذاریم که هوا، هوس و عواطف آن را کنترل کنند؛ بلکه خود بر مسیر تمایلات خویش حاکم باشیم و راهبری آن را به عهده داشته باشیم تا تمایلات نفسانی ما را تباه نکنند و خودمان آن‌ها را به ساحل امن در دنیا و آخرت برسانیم. به این ترتیب آگاه‌تر، مسئولیت‌پذیرتر و تواناتر برای رویارویی با چالش‌ها خواهیم شد.

 

رنجی ماندگار

از کشوری شروع می‌کنیم که به نظر می‌رسد رنج‌های انسانی در آن نه تنها متوقف نخواهند شد؛ بلکه به دلیل تشدید بحران‌های همه‌جانبه و بازتاب حوادث جاری در خارج کشور احتمالاً ادامه خواهد یافت؛ چرا که جنگ جاری در اوکراین با همه عواقب و آثار آن به ویژه در زمینه مواد غذایی باعث شده است تا مردم در این سرمای شدید به ویژه در مناطق کوهستانی، در تأمین اولیه‌ترین مایحتاج زندگی خود از جمله دارو، درمان، غذا، برق، وسایل گرمایشی، سوخت و راه‌های انتقال ناتوان باشند؛ آن هم در شرایطی که قیمت دلار دوباره در حال افزایش است و بیم آن می‌رود که صف خودروها دوباره به جایگاه‌های عرصه سوخت بازگردد.

همه این‌ها در شرایطی است که دولت در ایفای مسئولیت خود ناتوان است؛ زیرا هنوز بر سر طرحی برای احیای اقتصادی و مالی کشور و خروج آن از بحران توافقی وجود ندارد. آن هم بعد از این که ذخایر دولت پراکنده و بیشتر ذخایر تکلیفی بانک مرکزی مصرف شده است و در صورت تداوم این وضعیت مابقی آن نیز مصرف می‌شود؛ اما دولت به بحران‌ها و مشکلات خود یا موضوعاتی که آن‌ها را دارای اولویت می‌بیند، مشغول است. کسانی نیز هستند که تصمیم گرفته‌اند به دولتی که آن را شکست‌ خورده می‌دانند و دولتی که هیچ گام اصلاحی برنداشته است یا خواسته‌هایی دارند و پیش از رسیدن به خواسته‌های خود چیزی نمی‌دهند، کمک نکنند. کسانی دیگری نیز در این دنیا هستند که منتظرند ببینند پیروز انتخابات آتی چه کسانی هستند و چه تصویری برای این کشور ترسیم می‌شود تا بر اساس آن چیزی را بنا کنند.

 

دولت موظف به چاره‌اندیشی است

در این راستا مجدداً از دولت می‌خواهیم که در برخورد با بحران‌های کشور به ‌ویژه در عرصه معیشت و زندگی، جدی‌تر عمل کند و به دولت موقت تبدیل نشود و مانند دولت‌های گذشته مشکلات را به دولت آینده منتقل کند؛ چون کشور و مردم چنین دولتی را تحمل نخواهند کرد.

دولت باید به وعده‌های خود عمل کند؛ چون پیش از این اعلام کرده بود در کشوری که به شدت نیازمند نجات است، این دولت، دولت نجات است؛ بنابراین کسی که مسئولیت دارد باید آن را انجام دهد یا به دیگری واگذار کند تا مثل مسئولان و مقامات گذشته ادعا نکنند که نگذاشتند ما کار کنیم؛ بنابراین کسانی که توانایی کار کردن ندارند یا به آن‌ها اجازه کار کردن نمی‌دهند، باید منصب و مسئولیت خود را ترک کند.

 

درگیری بانک‌ها و قوه قضائیه

درگیری‌های قوه قضائیه و بانک‌ها ادامه دارد که پس از برخی اقدامات قضایی در مورد بانک‌ها، واکنش‌ها به اوج خود رسیده و کار به تهدید توقف یا تعلیق خدمات رسیده است. این کار بر منافع سپرده‌گذاران و کسانی که از این خدمات بهره‌مند‌ می‌شوند، تأثیر منفی به جای می‌گذارد.

در این زمینه آنچه را قبلاً گفتیم، تکرار می‌کنیم که قوه قضائیه موظف است که در این قضیه ایفای نقش کند و اختیارات و صلاحیت داشته باشد تا کسانی را که از امانت سوء استفاده کرده‌اند و در مورد پول سپرده‌گذاران غفلت ورزیده و عمرشان را تباه کرده‌اند، تحت پیگرد قرار دهد. نباید در برابر دستگاه قضایی، خط قرمزی وجود داشته باشد یا برای دلسرد کردن دستگاه قضایی از ایفای نقش، فشار یا تهدیدی وجود داشته باشد.

اما در عین حال، از قوه قضائیه که در هر پرونده‌ای، در موضع اتهام قرار گرفته است، درخواست می‌کنیم که ثابت قدم بماند و استقلال خود را حفظ کند و به دور از هر گونه انتساب و تسلیم در برابر هرگونه دستور کار سیاسی به وظیفه خود عمل کند. دستگاه قضایی نباید به بخشی از درگیری جاری بین نیروهای سیاسی بر سر دستاوردها و منافع یا مچ گیری در میان آن‌ها تبدیل شود.

ما از قوه قضائیه می‌خواهیم که در صورت کوتاهی، گذشت و دخالت مقامات سیاسی، چشم بیدار مردم باشد و منافعشان را در نظر بگیرد و در این پرونده مالی نیز مانند سایر پرونده‌ها با معیارهای شفافیت، وضوح، عدالت و حکمت عمل کند تا هدف مورد نظر یعنی بازگرداندن وجوه غارت شده و تحقق خواسته سپرده‌گذاران با بازگرداندن حقوق آن‌ها تأمین شود.

در عین حال برای همه نیروها، مراجع سیاسی و غیرسیاسی تأکید می‌کنیم که به نفع آن‌هاست که قوه قضائیه را از هرگونه رقابت دور نگه دارند؛ زیرا هر کسی که امروز قوی است، ممکن است در آینده قوی نباشد تا این که قوه قضائیه مرجعی برای همگان برای رسیدن به عدالت و فقط عدالت باقی بماند.

 

موضوع انتخابات

در موضوعات انتخابات که تنور آن در حال گرم شدن است، بار دیگر درخواست می‌کنیم باید رقابت بر اساس انتخاب خوب نامزدها و متحدان و کیفیت برنامه‌های مرحله بعدی برای مقابله با بحران‌های اقتصادی و معیشتی و نجات کشور از فروپاشی باشد.

ما می‌خواهیم که آماده گیری برای انتخابات باید بر این اساس باشد. نباید شعارها یا اظهار نظرها بر اساس دامن زدن به غرایز طایفه‌ای و مذهبی، دامن زدن به کینه‌ها و نفرت‌ها، اتهام زنی‌های متقابل، معرفی کردن یک گروه به عنوان مسئول وضعیت فعلی کشور توسط گروه دیگر که مردم از آن خسته شده‌اند یا سرازیر کردن هدایا به سوی مردم باشد.

در اینجا از همه کسانی که برای پاسخگویی نسبت به گذشته خود عجله کردند، دستاوردهای خود را توضیح دادند و اگر کوتاهی کردند، علت آن را بیان کردند، قدردانی می‌کنیم. ما می‌خواهیم که این روش به قاعده کار انتخاباتی تبدیل شود؛ زیرا بدون این قاعده هیچ‌کس پاسخگوی اشتباهات و اقدامات خود نخواهد بود و ما وطنی را نخواهیم ساخت.

 

آرمانی که هرگز نمی‌میرد

اما در موضوع فلسطین باید به عملیات قهرمانانه بئرالسبع بپردازیم. ما این عملیات را بیانگر اراده ملت فلسطین در مقابله با تهدیدات دشمن صهیونیستی می‌دانیم که به سیاست تهاجمی خود ادامه می‌دهد.

این عملیات بار دیگر تأیید می‌کند که شعله مقاومت در فلسطین زنده است و با وجود همه تجاوزات و جنایات دشمن، این آرمان از بین نخواهد رفت.

 

عید بشارت

در خاتمه باید عرض کنیم که امروز روز عید بشارت است؛ روزی که فرشتگان به حضرت مریم(س) تولد حضرت مسیح(ع) را بشارت دادند. می‌خواهیم که این روز، فرصتی برای تحکیم ارزش‌های معنوی، اخلاقی و انسانی باشد که حضرت مریم(س) آن‌ها را تجسم بخشید و حضرت عیسی(ع) به آن دعوت کرد.