خطبه جمعه، 24 تیر ماه 1401

مطالب مهم خطبه اول: پیامبر فرمان خدا را ابلاغ می‌کند / شایسته برای حفظ اسلام / امانتداراسلام / مصلحت اسلام در اولویت قرار دارد.

مطالب مهم خطبه دوم: پیامدهای فروپاشی / مشکلات پیش روی تشکیل دولت / رویارویی با دشمن / اهداف سفر بایدن / خاطره جنگ جولای / تبریک به دانشجویان... اما

 

بسم الله الرحمن الرحیم

16 ذی الحجه 1443 هـ برابر با 24 تیر 1401 هـ و 17/07/2022 م

روز غدیر؛ انتخاب علی(ع) برای حفظ اسلام و رهبری مسلمانان

 

مطالب مهم خطبه اول: پیامبر فرمان خدا را ابلاغ می‌کند / شایسته برای حفظ اسلام / امانتداراسلام / مصلحت اسلام در اولویت قرار دارد.

مطالب مهم خطبه دوم: پیامدهای فروپاشی / مشکلات پیش روی تشکیل دولت / رویارویی با دشمن / اهداف سفر بایدن / خاطره جنگ جولای / تبریک به دانشجویان... اما

 

خطبه دینی:

خداوند تبارک و تعالی در کتاب عزیزش می‌فرماید: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِيناً» [المائدة: 3] صدق الله العظيم.

 

پیامبر فرمان خدا را ابلاغ می‌کند

در هجدهم ماه مبارک ذی الحجه در غدیر خم، جبرئیل بر رسول خدا(ص) نازل شد؛ در حالی که آن حضرت به همراه انبوهی از مسلمانان در راه بازگشت از حجی بودند که حجة الوداع نامیده شد. رسول خدا(ص) در آن هنگام از نزدیک شدن اجل خود سخن گفت و در واقعیت نیز پس از گذشت چند ماه از دنیا رفت. خداوند متعال از او خواست آنچه را که به او امر کرده است، پیش از پراکنده شدن جمعیت حاجیان و این که هر کدام به کشورهایشان بازگردند، ابلاغ کند. پس به او فرمود: «يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَالله يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» [المائدة: 67].

این ندا گویای اهمیت و حساسیت این امر بود؛ چنان‌که خداوند از پیامبرش خواست که با وجود گرمای شدید خورشید و در آن بیابان لم یزرع، در اطلاع رسانی این امر شتاب کند و تأخیر نورزد. وگرنه تمام زحمات و فداکاری‌های او و یارانش بیهوده خواهند شد. در واقع رسول خدا(ص) سریعاً از کسانی که او را همراهی می‌کردند، خواست که نزد او جمع شوند و هیچ یک از آن‌ها عقب نماند تا که چیزی را که خداوند متعال او را به آن فراخوانده است، بشنوند.

به آن‌ها فرمود: «أيُّها النّاس، إِنِّي أُوشِكُ أَنْ أُدْعَى فَأُجِيبَ، وإني مسؤول وأنتم مسؤولون. أيُّها النّاس، إني لكم فرط، وإنّكم واردون عليَّ الحوض، فانظروا كيف تخلّفوني في الثّقلين". قيل: وما الثّقلان يا رسول الله؟ قال: "الأكبر كتاب الله عزّ وجلّ، والآخر الأصغر عترتي أهل بيتي، وإنَّ اللّطيف الخبير نبّأني أنهما لن يفترقا حتى يردا عليَّ الحوض، فلا تقصّروا عنهما فتهلكوا". بعدها، دعا إليه عليَّاً، فأخذه بيده ورفعها، ثم قال: "ألست أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟"، قالوا: بلى، قال: "ألست أولى بكلِّ مؤمن من نفسه؟"، قالوا: بلى، قال: "فمنْ كنت مولاه، فهذا عليٌّ مولاه، اللّهمَّ وال من والاه، وعاد من عاداه، وانصر من نصره، واخذل من خذله، وأدر الحقّ معه حيثما دار. ألا فليبلّغ الشّاهد منكم الغائب؛ ای مردم! نزدیک است که فراخوانده شوم و اجابت خواهم کرد و من مسئولم و شما مسئولید. فرمود: اى مردم! من جلودار شما هستم و شما در كنار حوض(كوثر) بر من وارد می‌شوید؛ پس ببینید که بعد از من چه رفتاری با ثقلین می‌کنید. عرض شد: ای رسول خدا! ثقلین چیست؟ فرمود: ثقل اکبر کتاب خدای تعالی است و دیگری کوچک‌تر است و آن عترت و اهل بیت من است. خدای لطیف و دانا به من خبر داده است که آن دو از هم جدا نمی‌شوند تا این که در حوض بر من وارد شوند. پس در مورد آن‌ها کوتاهی نکنید که هلاک خواهید شد. پس از آن علی(ع) را فراخواند و دستش را گرفت و بلند کرد و فرمود: آیا من بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر نیستم؟ گفتند: آری! فرمود: آیا من بر هر مؤمنی از خودش سزاوارتر نیستم؟ گفتند: آری! فرمود: پس هر که من مولای او هستم، علی مولای اوست. خدایا! هر کس او را دوست دارد، دوست بدار و هر کس او را دشمن می‌دارد، دشمن بدار و هر کس او را یاری می‌کند، یاری کن و هر کس او را وا‌می‌گذارد، وابگذار و هر جا رود، حق را بر مدار او قرار بده. آگاه باشید که شاهدان به غائبان اطلاع دهند.» پس از آن مسلمانان شروع به تبریک گفتن به علی(ع) کردند و گفتند: «مبارک باد بر تو ای علی! امروز تو مولای هر مرد و زن مسلمانی شده‌ای.»

و سپس این آیه نازل شد: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِيناً».

آنگاه رسول خدا(ص) ندا داد: «الله أكبر، الله أكبر على إكمال الدِّين وإتمام النّعمة ورضا الرّبّ برسالتي؛ الله اکبر الله اکبر از کامل شدن دین و تمام شدن نعمت و رضایت پروردگار از رسالت من.»

 

شایسته برای حفظ اسلام

مفاهیم و دلالت‌های این ابلاغ روشن بود و خداوند متعال از پیامبر خواست فردی را انتخاب کند که شایستگی حفظ اسلام را داشته باشد. اسلامی که رسول خدا(ص) برای ابلاغ آن آمد و فداکاری‌های بسیاری برای آن انجام شد تا ناب و دست نخورده باقی بماند که دست تحریف بدان نرسد و مسلمانان را به سوی رویارویی با چالش‌هایی که از ناحیه مشرکان یا منافقین داخلی و یا روم و ایرانی و در تمام سطوح، پس از فقدان رسول خدا(ص) همچنان در برابرشان قرار داشت، رهبری کند.

خداوند سبحان علی(ع) را برگزید؛ زیرا او دارای تمام خصوصیات فردی و شایستگی‌های روحی و علمی و شجاعت بود که شایستگی و صلاحیت لازم را برای او فراهم می‌کرد.

علی(ع) کسی است که در خانه رسول خدا(ص) و در برابر دیدگان او تربیت شد و اولین کسی است که اسلام آورد و هیچ‌کس مگر رسول خدا(ص) در ایمان بر او پیشی نگرفت.

در این باره ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می‌گوید: «و من چه بگویم درباره مردی که از مردم به سوی هدایت سبقت جست و به خدا ایمان آورد و بنده خدا بود. آن هم در زمانی در روی زمین همه سنگ می‌پرستیدند و خالق را انکار می‌کردند و جز سبقت گیرنده به همه خوبی‌ها، محمد رسول خدا(ص) کسی در توحید بر او پیشی نگرفت».

او تکیه‌گاه و حامی رسول خدا(ص) بود؛ از این رو دیدیم در روزی که رسول خدا(ص) می‌خواست از مکه به مدینه هجرت کند، در بستر پیامبر خوابید؛ چون قریش تصمیم به کشتن پیامبر گرفته بودند؛ اما علی با پذیرش همه خطرات، این شب در بستر او خوابید. اگرچه می‌دانست شمشیرزن منتظر طلوع صبح هستند تا در رختخواب به او حمله کنند. در آن روز علی(ع) به رسول خدا(ص) فقط به گفتن این حرف بسنده کرد: آیا شما سالم می‌مانید یا رسول الله؟ فرمود: آری! پس گفت: مهیای سفر شوید! به خدا قسم برایم مهم نیست که من به مرگ درآیم یا مرگ به سراغ من آید.

در این زمان این آیه نازل شد: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللهِ وَاللهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ» [البقرة: 207].

در زمینه علم، او دروازه شهر علم رسول خدا بود که در فرمایش رسول خدا(ص) آمده است: «أنا مدينة العلم وعليّ بابها، فمن أراد أن يدخل المدينة، فلا يدخلها إلا من بابها؛ من شهر علمم و علی دروازه آن است، پس هر که اگر بخواهد وارد شهر شود، جز از دروازه آن وارد نشود.» و خلیل بن احمد فراهیدی، امام علم عروض در شعر، وقتی از او پرسیدند: چرا علی را بر دیگران ترجیح دادی؟ گفت: نیاز همه به او و بی‌نیازی او از همه دلیل بر این است که او امامت همه است.»

و گفت: «چه بگویم درباره مردی که دشمنانش از روی حسد و دوستدارانش از ترس فضائل او را پنهان داشتند و میان این و آن، فضائلش شرق و غرب را پر کرد؟»

او در تمام جنگ‌هایی که در زندگی رسول خدا(ص) صورت گرفتند، حضور داشت. بدر، احد، احزاب، خیبر، فتح مکه و حنین شاهد این واقعیت هستند. او کسی است که وقتی در جنگ خندق به مصاف عمرو بن عبدود عامری رفت، رسول خدا(ص) درباره او فرمود: «برز الإيمان كلِّه إلى الشّرك كلّه؛ تمام ایمان به مصاف تمام کفر رفت.»، «إن ضربة علي يوم الخندق تعادل أعمال الثقلين؛ ضربه علی در روز خندق معادل اعمال جن و انس است.» و در جنگ خیبر پس از آنکه دیگران نتوانستند درب قلعه را بگشایند، فرمود: «لأُعطينَّ الرَّاية غداً رجلاً يُحبُّ اللهَ ورسولَه، ويُحبُّه اللهُ ورسولُه، يفتح الله على يديه، كرّاراً غير فرّار؛ فردا پرچم را به دست مردی می‌دهم که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند. خداوند پیروزی را به دست او رقم می‌زند. مکرر حمله می‌کند و فرار نمی‌کند.» و در آن روز پرچم را به دست علی(ع) داد.

 

امانتداراسلام

اما با همه این‌ها، وقتی خلافت به غیر از علی(ع) واگذار شد، کارها آن طور که رسول خدا(ص) می‌خواست پیش نرفت.

اما علی(ع) که امین به اسلام و مسلمین امین و از حساسیت اوضاع آگاه بود، با وجود اینکه می‌توانست با ظلمی که بر او وارد شده بود، مقابله کند، کاری نکرد و سکوت پیشه کرد؛ زیرا از خطری که از ناحیه فرصت طلبان، اسلام و مسلمانان را تهدید می‌کرد، آگاه بود. آنان منتظر فرصت بودند تا به اسلام هجوم آورند. در آن هنگام فرمود: «لأسالمنّ ما سلمت أمور المسلمين ولم يكن بها جورٌ إلا عليّ خاصّة؛ تا زمانی که امور مسلمین به سامان است و به واسطه آن جز به علی، ستمی نیست، من در صلح و سازش هستم.»

روزها گذشت تا زمان مناسب برای تثبیت جایگاه علی(ع) در حفظ مصالح مسلمین فرارسید. هنگامی که پس از دور شدن از خلافت، عهده‌دار این مسند شد، به ضرر مسلمانان با هیچ کس تعارف نکرد و به همین دلیل با ناکثین، قاسطین و مارقین مقابله کرد و در این باره فرمود: «ما ترك الحقّ لي من صاحب؛ حق همراهی برایم باقی نگذاشت.»

 

مصلحت اسلام در اولویت قرار دارد

بنابراین دوستان عزیز! وقتی عید غدیر را جشن می‌گیریم، برای تحریک و تعمیق غرایز فرقه‌ای و تعصب نیست؛ بلکه برای تأکید بر این حقیقت است که مصلحت عمومی اسلام بالاتر از همه ملاحظات است. تأکید بر مشترکات و تقویت زبان گفتگوی منطقی به دور از واکنش و تنش بین مذاهب اسلامی پیرامون واقعه غدیر است که همه مسلمانان بر آن اتفاق نظر دارند.

این در دایره عام اسلامی است و اما احیای این مناسبت برای کسانی که به سیره اهل بیت(ع) پایبند هستند، این است که خداوند را برای آنچه به ما عطا کرده شکرگزار باشیم و با قدرت به خط اهل بیت(ع) پایبند باشیم. التزام به روش اهل بیت(ع) فقط هواداری و محبت نیست، بلکه باید رفتار و منش ائمه(ع) را تبلور ببخشیم و از گفتارشان ‌که از سخنان رسول خدا(ص)، کردار و دعوتشان سرچشمه گرفته‌ است، الگو بگیریم. در حدیثی از امام باقر(ع) به یکی از یارانش آمده است: «فَوَ اللّه ِ! ما شيعَتُنا إلا مَن اتَّقَى اللّه َ وَ أطاعَهُ. وَ ما كانُوا يُعْرَفُونَ ـ يا جابِرُ ـ إلاّ بِالتَّواضُعِ وَ التَّخَشُّعِ وَالأمانَةِ وَ كَثْرَةِ ذِكْرِاللّه ِ وَ الصَّومِ وَ الصَّلاةِ وَ الْبِرِّ بِالوالِدَيْنِ وَ التَّعاهُدِ لِلْجيرانِ مِنَ الْفُقَراءِ وَ أهْلِ الْمَسْكَنَةِ وَ الغارِمينَ وَ الأيتامِ وَ صِدْقِ الْحَديثِ وَتِلاوَةِ القُرْآنِ وَ كَفِّ الألْسُنِ عَنِ النّاسِ إلاّ مِنْ خَيْرٍ وَ كانُوا أُمَناءَ عَشائِرِهِمْ فِى الاْشْياءِ؛ سوگند به خدا! شيعه ما نيست مگر كسى كه تقواى الهى داشته باشد و از او اطاعت كند. اى جابر! شيعيان، شناخته نيستند مگر به تواضع و فروتنى و امانت‌داری و زياد ياد خدا كردن و روزه و نماز و نيكى به پدر و مادر و تعهد نسبت به همسايگان فقير و زمین‌گیر و مقروض و يتيمان و راست‌گویی و تلاوت قرآن و بازداشتن زبان از گفت‌وگوی در مورد مردم، جز نيكى آن‌ها. آنان، در همه كارها، امين اطرافیانشان هستند.»

 و در حدیثی از امام صادق(ع) آمده است: «لا تَذهَبَنَّ بِكُمُ المَذاهِبُ، فَوَاللّه ِ لا تُنالُ وَلايَتُنا إلاّ بِالوَرَعِ وَالاِجتِهادِ فِي الدُّنيا ومُواساةِ الإِخوانِ فِي اللّه ولَيسَ مِن شيعَتِنا مَن يَظلِمُ النّاسَ؛ مبادا راه‌های گوناگون، شما را به بيراهه كشاند؛ زيرا به خدا سوگند كه ولايت و دوستى ما، جز با پارسايى و سخت‌کوشی در دنيا و هميارى و همدردى با برادران دينى به دست نيايد و كسى كه به مردم ستم كند، شيعه ما نيست.»

عزیزان! تنها التزام به این منطق باعث می‌شود که در زمره پیروان رسول خدا(ص) و علی(ع) و شیعیان اهل بیت(ع) قرار گیریم و بگوییم: ستایش خدایی را که در این روز ما را گرامی داشت و ما را در زمره مؤمنان به عهد و میثاق و عدالت جویان قرار داد که در آن به ولایت امر و عدالت جویان او اطمینان داریم.

 

خطبه سیاسی:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را به همان چیزی توصیه می‌کنم که امام هادی(ع) به یکی از یارانش سفارش کرد. امامی که ولادت او را در پانزدهم ماه ذی الحجه گرامی می‌داریم. به او فرمود: «أذكُرْ مَصرَعَكَ بينَ يَدَي أهلِكَ؛ و لا طَبيبَ يَمنَعُكَ و لا حَبيبَ يَنفَعُكَ؛ به يادآور آن هنگامى را كه پيش روى خانواده‌ات در بستر مرگ افتاده‌ای و نه طبيبى می‌تواند جلو مردنت را بگيرد و نه دوستى به كارت می‌آید.» امام(ع) می‌خواهد لحظه‌ای را به یاد بیاوریم که زندگی را ترک می‌کنیم، لحظه‌ای که نه خانواده، نه عزیزان و نه پزشک معالج نمی‌توانند ما را از مرگ بازدارند و علیرغم علاقه شدیدی که به زندگی ما دارند، از کمک به ما ناتوان‌اند.

آن لحظه را به خاطر می‌آوریم تا با انجام آنچه به نفع ماست، برای آن آماده شویم و یقیناً وقتی تنها در قبر و سپس در برابر پروردگارمان می‌ایستیم، با آن روبرو خواهیم شد. آماده شدن برای آن وقتی ممکن است که مجهز به ایمان همراه با عمل صالح و اثر خوب در زندگی دیگران باشیم.

ما نیاز مبرمی‌ داریم تا به این وصیت امام عمل کنیم تا متعهدتر و وفادارتر به امام شویم و نسبت به زندگی آگاه‌تر باشیم. زندگی‌ای که وقتی آن را ترک می‌کنیم از مال، مقام و اولاد چیزی نمی‌توانیم با خود ببریم بلکه آنچه خواهیم برد، عمل و رفتار نیکوست. با این کار مسئولیت‌پذیرتر و تواناتر به رویارویی با چالش‌ها خواهیم شد.

 

پیامدهای فروپاشی

از فروپاشی‌ای آغاز می‌کنیم که این کشور را گرفتار کرده و پیامدهای آن به رنجی که لبنانی‌ها برای دستیابی به حداقل نیازهای خود متحمل می‌شوند، منحصر نشده، بلکه به ناتوانی دولت در تأمین نیازهای لازم برای راه‌اندازی نهادهای خود و کاهش حقوق ناچیز مدیران، کارمندان و کارگران نیز سرایت کرده است که دیگر نمی‌تواند تأمین ابتدایی‌ترین مایحتاج زندگی‌شان را تأمین کند و برای رفتن به محل کارشان کفایت نمی‌کند و منجر به اعتصاب عمومی و فراگیر شد که امروز وارد هفته چهارم خود شده است و در حال گسترش به تمام نهادهای دولتی است و می‌ترسیم که به ارتش و نیروهای امنیتی نیز برسد.

همه این‌ها اتفاق می‌افتد بدون آن‌که هیچ‌گونه رسیدگی قابل‌ توجهی در این زمینه صورت گیرد، آن هم در زمانی که با توجه به پیامدهای منفی اعتصابات بر سیمای دولت و منافع شهروندان و نیاز فوری‌شان به این نهادها برای راه افتادن کارهایشان، به درمان فوری این قضیه نیاز است.

در اینجا هشدار می‌دهیم آن طور که در مورد قضات اتفاق افتاد، این درمان‌ها موضعی نباشند، با وجود اهمیتی که این دستگاه دارد، ممکن است اعتصاب به دستگاه‌های دیگر نیز سرایت کند که به وحدت دولت و یکپارچگی نهادهای آن آسیب می‌رساند.

 

مشکلات پیش روی تشکیل دولت

متأسفانه این بی‌تفاوتی حاصل سستی و رخوت در عرصه سیاست و حکومت است؛ چرا که پیچیدگی و مشکلات در زمینه تشکیل دولت ادامه دارد و اظهار نظرهای تند و متقابل، زدن اتهام مانع تراشی و رکود در برقراری تماس برای از بین بردن موانعی که از شکل‌گیری دولت جلوگیری می‌کنند، همین واقعیت را نشان می‌دهند.

از این رو، ما در کنار علاقه‌مندان این کشور ایستاده‌ایم و خواهان به کار گرفتن تمام امکانات، گذار از حساب‌های شخصی و منافع گروهی هستیم که تشکیل سریع یک دولت باصلاحیت را تضمین می‌کند. دولتی که قادر به مقابله با این مرحله دشوار است. ترس ما این است که اگر این وضعیت ادامه یابد منجر به یک انفجار اجتماعی شود که عواقب آن مشخص نیست.

 

رویارویی با دشمن

در همین زمان، پس از بی‌تفاوتی دشمن نسبت به حقوق لبنانی‌ها برای دست رسی به منابع نفت و گازشان ‌که به مثابه ستون فقرات زندگی آن‌هاست و بی‌توجهی به پیام راهپیمایی‌هایی که برای دادن هشدار به دشمن برای متوقف کردن تلاش برای استخراج گاز، موضوع ترسیم مرزها دوباره به صحنه بازگشته است؛ زیرا مقاومتی که به منابع کشور و همچنین سرزمین خود علاقه دارد، موضع خود را در قبال دشمن تشدید کرده و دوباره به دشمن گفته است که به بی‌تفاوتی خود ادامه ندهد و در حالی که لبنانی‌ها رنج کشیده از گرسنگی از این کار منع شده‌اند، حق ندارد از منابع گازی استفاده کند.

ما از هیئت لبنانی درگیر در مذاکرات می‌خواهیم که از این موضع‌گیری در روند مذاکرات برای کسب حقوق خود نهایت استفاده را ببرد و در سطح بین‌المللی دست به تحرک بزند تا حق لبنانی‌ها بر این منابع و میزان نیازمندی‌شان را مورد تأکید قرار دهد و جلو تداوم مانورهای مذاکره‌ای و تعلل اسرائیل با هدف وقت کشی برای تحمیل واقعیت موجود را بگیرد. دشمن در این مدت می‌خواهد که سیطره خود را تحمیل کند و هدف اعلامی خود برای استخراج گاز در ماه سپتامبر را بدون این که حقوق لبنان را به رسمیت بشناسد و خود را در این در این باره بی‌علاقه می‌بیند، تحقق ببخشد.

در مقابل آنچه در جریان است، از لبنانی‌ها می‌خواهیم که در این مرحله توان خود را متحد کنند و اختلاف‌ها را به درون خود نکشانند و به جای گرفتن مواضع مورد استفاده دشمن، در برابر اشغال جدید منابع خود متحد بایستند.

 

اهداف سفر بایدن

در زمینه جریانات منطقه پس از سفر رئیس جمهور آمریکا به منطقه، مشخص شد هدف از این دیدار حمایت از رژیم صهیونیستی و تقویت حضور آن در منطقه است تا این کشور جایگاه ممتاز و مستحکم‌تری در مرحله بعدی داشته باشد تا با گسترش روند عادی‌سازی با آن، به جزء اساسی از نظام سیاسی، امنیتی و اقتصادی منطقه تبدیل شود و از منابع و توانمندی‌های آن بهره‌مند شود و اهداف توسعه طلبانه این رژیم، حقوق مردم فلسطین و مصائب مستمر آن‌ها فراموش شود که آخرین آن ماجرای روزنامه‌نگار آمریکایی شیرین ابوعاقله است.

در این راستا از کشورهای عربی و حوزه خلیج [فارس] که رئیس جمهور آمریکا برای دلجویی و به دست آوردن نفتشان، با سخنان و وعده‌های شیرینی که گذشته‌های دور و نزدیک جدی نبودن آن‌ها را به اثبات رسیده است، می‌خواهیم که این بار منافع خود را در نظر گرفته و استقلال خود را به اثبات برسانند و از موضع قدرت و نیاز جهانیان به آن‌ها انتخاب‌های خود را تحمیل کنند. نباید بازتاب انتخاب‌های دیگران باشند یا گاو شیری در مواقع نیاز یا عرصه جنگ‌هایی که منابع و امکاناتشان را از بین می‌برند، باقی بمانند.

 

خاطره جنگ جولای

از سوی دیگر، این روزها سالروز جنگ جولای است که لبنان پس از پیروزی سال 2000 به لطف انسجام مقاومت، ارتش و ایستادگی مردمش، بار دیگر توانایی خود را در مقابله با دشمن، دفع تجاوزات آن و جلوگیری از دستیابی دشمن به اهداف مورد نظر از این جنگ را نشان داد.

در اینجا باید اصرار سید(رض) برای اقامه نماز جمعه در این مسجد، علیرغم وخیم بودن اوضاع در این مکان را یادآور شویم. او می‌خواست اهمیت نماز جمعه، اراده استقامت در این نبرد، در آغوش کشیدن مجاهدان مقاوم و ترک نکردنشان در روزهای سخت را مورد تأکید قرار دهد.

هدف ما از یادآوری این خاطره، ماندن در گذشته و یادآوری پیروزی‌ها و متوقف شدن در آن‌ها نیست، بلکه مقابله با چالش‌هایی است که پس از این دستاورد به وجود آمد. این که نقاط قوتی را که منجر به این پیروزی شد، تقویت کنیم، همه عوامل رشد و پیشرفت را برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و شکاف سیاسی که منجر به تضعیف میهن شد، بسیج کنیم و با همان عزم، اراده و اتحاد با چالش جدیدی که دشمن صهیونیستی با تهاجم به منابع گازی ایجاد کرده است، مقابله کنیم.

 

تبریک به دانشجویان... اما

در پایان به دانشجویانی که در آزمون‌های گواهینامه رسمی موفق شده‌اند، تبریک می‌گوییم و در عین حال نسبت به ابراز خوشحالی با تیراندازی هشدار می‌دهیم؛ زیرا تیراندازی روش نشان دادن خوشحالی نیست و پیامدهای خطرناک و کشنده‌ای دارد. پیامدهایی که قبلاً شاهد بودیم و ممکن است بعداً نیز شاهد باشیم.