خطبه جمعه، 29 مهر ماه 1401

مطالب مهم خطبه اول: دنیا فریبنده است / داستان پندآموز / راه رسیدن به بهشت / حق لذت بردن از دنیا / عدم اطمینان به دنیا.

مطالب مهم خطبه دوم: فروپاشی حد و مرزی ندارد / چه کسانی مسئول خالی ماندن کرسی ریاست جمهوری هستند؟! / هوشیاری در ترسیم مرزهای دریایی / عراق؛ امیدواری به آغاز راه حل / حماس در سوریه.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

25 ربیع الاول 1444 برابر با 29 مهر 1401 و 21/10/2022 م

هشدار از غرق شدن در دنیا و تسلیم شدن در برابر زینت‌های آن

 

مطالب مهم خطبه اول: دنیا فریبنده است / داستان پندآموز / راه رسیدن به بهشت / حق لذت بردن از دنیا / عدم اطمینان به دنیا.

مطالب مهم خطبه دوم: فروپاشی حد و مرزی ندارد / چه کسانی مسئول خالی ماندن کرسی ریاست جمهوری هستند؟! / هوشیاری در ترسیم مرزهای دریایی / عراق؛ امیدواری به آغاز راه حل / حماس در سوریه.

 

خطبه دینی:

خداوند سبحانه و تعالی در قرآن کریم می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللهِ الْغَرُورُ» [فاطر:5].

 

دنیا فریبنده است

خداوند متعال در این آیه از مردم می‌خواهد که فریب دنیا را نخورند و دنیا آن‌ها را با زینت‌ها، تجملات، شهوات، مناصب و چیزهایی که در آن است فریب ندهند و با چشم بصیرت به دنیا بنگرند نه با چشم دیده تا حقایقی را که خداوند همیشه نسبت به آن‌ها هشدار داده و هر روز به دیده خویش ببینند که می‌گویند: دنیا برای هیچ‌کس ماندگار نمی‌شود و برای کسانی که روی آن زندگی می‌کنند، نمی‌ماند. پس این دنیا چنان‌که برای پیشینیان نماند، برای بعدی‌ها نیز باقی نخواهد ماند، پس هنگامی که وقت ترک دنیا فرارسد، آن را ترک می‌کنند، بدون آنکه اختیاری در این امر داشته باشند: «قُلْ إِنَّ الْمَوْتَ الَّذِي تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُ مُلَاقِيكُمْ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» [الجمعة: 8]، «أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكُكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ» [النساء: 78].

امام علی(ع) نیز در اشاره به این واقعیت فرموده است: «ألا و إنّ الدنيا دارٌ غَرّارةٌ خَدّاعةٌ، تَنكِحُ في كلِّ يومٍ بَعْلاً و تَقتُلُ في كلِّ ليلةٍ أهلاً و تُفَرِّقُ في كلِّ ساعةٍ شَملاً؛ بدانيد كه دنيا سرايى بس فريبنده و مكّار است. هر روزى يك شوهر می‌کند و هر شبى خانواده‌ای را می‌کشد و هر دم و ساعتى جمعى را از هم می‌پراکند.»، «فَلَا يَغُرَّنَّكُمْ كَثْرَةُ مَا يُعْجِبُكُمْ فِيهَا لِقِلَّةِ مَا يَصْحَبُكُمْ مِنْهَا؛ زیبایی‌ها و شگفتی‌های دنيا شما را مغرور نسازد، زيرا زمان كوتاهى دوام ندارد.»

و در موعظه‌ای به یاران خود چنین فرموده است: «أَلَسْتُمْ فِي مَسَاكِنِ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَطْوَلَ أَعْمَاراً، وَأَبْقَى آثَاراً، وَأَبْعَدَ آمَالاً، وَأَعَدَّ عَدِيداً(أكثر)، وَأَكْثَفَ جُنُوداً! تَعَبَّدُوا لِلدُّنْيَا أَيَّ تَعَبُّد، وَآثَرُوهَا أَيَّ إِيثَار، ثُمَّ ظَعَفُوا عَنْهَا بَغَيْرِ زَاد مُبَلِّغ، وَلاَ ظَهْر قَاطِع؛ آيا شما در جاى گذشتگان خود به سر نمی‌برید كه عمرشان از شما طولانی‌تر و آثارشان بادوام‌تر و آرزويشان درازتر و افرادشان بيشتر و لشكريانشان انبوه‌تر بودند دنيا را چگونه پرستيدند و آن را چگونه بر خود گزيدند؟ و سپس از آن رخت بربستند و رفتند: بی‌توشه‌ای كه آنان را براى رسيدن به منزلگاه كفايت كند و بى مركبى كه آنان را به منزلشان رساند.»

 

داستان پندآموز

حكايتى كه از يكى از پادشاهان نقل شده است، به زيباترين تعبیر اين حقيقت را بيان کرده است. آمده است كه چون مرگ پادشاه فرارسید، فرمانده سپاه خود را فراخواند و سه فرمان به او داد. اول: فقط پزشکانش باید تابوت او را حمل کنند. دوم: پاره‌های طلا و نقره و سنگ‌های قیمتی را که با خود دارند، در راه قصر تا محل دفن پراکنده کنند. سوم: دستش را از تابوت بیرون بگذارند. از او پرسیدند: این کارها برای چیست؟ گفت: اما امر اول تا مردم بدانند که پزشکان ماهر نیز نتوانستند او را نجات دهند و چون مرگ به سراغش آمد، درمانده ایستادند و اما امر دوم تا بدانند آنچه را که داشته با خود نخواهد برد. سومین امر برای این است که مردم بدانند که من دست‌خالی از این دنیا می‌روم و از پول و اموال و امور دنیوی چیزی با خود ندارم.

و این تصویر همان چیزی است که قرآن کریم به آن اشاره کرده و می‌فرماید: «وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُمْ مَا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاءَ ظُهُورِكُمْ» [الأنعام: 94].

و خداوند متعال فرموده است: «كَمْ تَرَكُواْ مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ * وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ * وَنَعْمَةٍ كَانُواْ فِيهَا فَاكِهِينَ * كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْماً آخَرِينَ» [الدّخان: 25 – 28].

 

حق لذت بردن از دنیا

اما همه این‌ها به هیچ وجه به این معنا نیست که خداوند متعال که ما را از دنیا و زینت‌های آن، شادی، زیبایی و لذت‌های آن بر حذر می‌دارد و نمی‌خواهد که ما از این نعمت‌ها بهره ببریم: «وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا»، «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ» [الأعراف: 32] و فرموده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ» [المائدة: 87]؛ و خداوند همان کسی است که به ما دستور داده است که او را بخوانیم و بگوییم: «رَبَّنَا آَتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآَخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ» [البقرة: 201].

و در حديث آمده است: «فأمّا اِذا أقبَلَتِ الدّنیا فَأَحَقُّ أَهلِهَا بِهَا أبرارُها لا فُجّارُها و مؤمنُوها لا مُنافقُوها و مُسلموها لا کفّارُها؛ اگر دنیا اقبال کرد، کسانى که سزاوارترند، مؤمنین و خوبان و مسلمین‌اند، نه کفار و فاسقان و منافقان.»

به همین دلیل چون رسول خدا(ص) شنید که گروهی از اصحاب بدی دنیا را می‌گویند و به آن دشنام می‌دهند، به آن‌ها فرمود: «لا تَسُبُّوا الدنيا فَنِعمَتْ مَطِيَّةُ المؤمنِ، فعلَيها يَبلُغُ الخيرَ وبها يَنجو مِن الشرِّ؛ به دنيا ناسزا مگوييد كه آن نيكو مَركبى است براى مؤمن؛ زيرا به وسيله آن به خير و خوبى می‌رسد و از شر و بدى می‌رهد.»

 

عدم اطمینان به دنیا

ولی خداوند سبحان به ما هشدار داده است: اولاً به دنیا اطمینان نداشته باشیم. نباید مانند کسانی باشیم که معتقدند در مراسم فاتحه دیگران شرکت می‌کنند و هیچ کس در مراسم فاتحه آن‌ها شرکت نمی‌کند و تا زمانی که جوان و سالم باشند، امنیتشان پایدار و امورشان به سامان باشد، زندگی‌شان طولانی است؛ بدون این که به یاد داشته باشند مرگشان بدون هشدار فرامی‌رسد، حتی اگر همه این شرایط برایشان فراهم باشد. خداوند در این باره به انسان هشدار می‌دهد: «إِنَّ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا وَرَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّوا بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آَيَاتِنَا غَافِلُونَ * أُولَئِكَ مَأْوَاهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ» [يونس: 7 – 8].

و در حدیث آمده است: «انْظُرُوا إِلَى الدُّنْيَا نَظَرَ الزَّاهِدِينَ فِيهَا، الصَّادِفِينَ عَنْهَا، فَإِنَّهَا وَاللهِ عَمَّا قَلِيلٍ تُزِيلُ الثَّاوِيَ السَّاكِنَ، وَتَفْجَعُ الْمُتْرَفَ الآْمِنَ؛ به دنيا چونان زاهدان روی‌گردان از آن، بنگريد. به خدا سوگند، دنيا به زودى ساكنان خود را از ميان می‌برد و رفاه‌زدگان ايمن را به درد می‌آورد.»

ثانیاً: این که با دنیا به عنوان هدف و غایت برخورد نکنیم، بلکه آن را وسیله‌ای برای کسب رضایت خداوند و رسیدن به بهشت بدانیم و این چیزی است که خداوند متعال آن را بیان فرموده است: «وَابْتَغِ فِيمَا آَتَاكَ اللهُ الدَّارَ الْآَخِرَةَ» [القصص: 77] و فرموده است: «وَإِنَّ الدَّارَ الْآَخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ» [العنكبوت: 64].

و در حديث آمده است: «إنّ اللّهَ سبحانَهُ قد جَعَلَ الدنيا لِما بعدَها و ابتَلى فيها أهلَها، لِيَعلَمَ أيُّهُم أحسَنُ عَمَلاً و لَسنا للدنيا خُلِقنا و لا بالسَّعي فيها اُمِرنا؛ همانا خداى سبحان دنيا را براى پس از آن آفريده و اهل دنيا را در آن می‌آزماید تا معلوم شود كه چه كسى نيك كردارتر است، ما براى دنيا آفريده نشده‌ایم و به كوشش در آن [براى به دست آوردن حطام دنيوى] مأمور نگشته‌ایم.»

و خداوند سبحانه و تعالی کسانی را که زندگی دنیوی را ترجیح دهند، مورد نکوهش قرار داده و می‌فرماید: «بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * وَالْآَخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى» [الأعلى: 16 – 17]، «فَأَمَّا مَنْ طَغَى * وَآَثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى» [النّازعات: 37 – 39].

 

راه رسیدن به بهشت

اما راهی که به آخرت منتهی می‌شود، راه را برای نائل شدن به رضوان الهی فراهم می‌کند. خداوند در اشاره به این راه می‌فرماید: «وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى» [البقرة: 197].

این همان چیزی است که امام علی(ع) با مخاطب قرار دادن اهل قبور آن را بیان داشته و به آن‌ها می‌فرماید: «يَا أَهْلَ الدِّيَارِ الْمُوحِشَةِ، وَالْمَحَالِّ الْمُقْفِرَةِ، وَالْقُبُورِ الْمُظْلِمَةِ، يَا أَهْلَ التُّرْبَةِ، يَا أَهْلَ الْغُرْبَةِ، يَا أَهْلَ الْوَحْدَةِ، يَا أَهْلَ الْوَحْشَةِ، أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ سَابِقٌ، وَنَحْنُ لَكُمْ تَبَعٌ لاَحِقٌ. أَمَّا الدُّورُ فَقَدْ سُكِنَتْ، وَأَمَّا الْأَزْوَاجُ فَقَدْ نُكِحَتْ، وَأَمَّا الْأَمْوَالُ فَقَدْ قُسِمَتْ. هذَا خَبَرُ مَا عِنْدَنَا، فَمَا خَبَرُ مَا عِنْدَكُمْ؟ ثم التفت إِلى أَصحابه فقال: أَمَا لَوْ أُذِنَ لَهُمْ فِي الْكَلاَمِ، لِأَخْبَرُوكُمْ أَنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى؛ اى ساكنان خانه‌های وحشت‌زا و محلّه‌های خالى و گروهاى تاريك، اى خفتگان در خاك، اى غريبان، اى تنها شدگان، اى وحشت زدگان، شما پيش از ما رفتيد و ما در پى شما روانيم و به شما خواهيم رسيد. امّا خانه‌هایتان ديگران در آن سكونت گزيدند و امّا زنانتان با ديگران ازدواج كردند و امّا اموال شما در ميان ديگران تقسيم شد. اين خبرى است كه ما داريم، حال شما چه خبر داريد. [سپس به اصحاب خود رو كرد و فرمود]: بدانيد كه اگر اجازه سخن گفتن داشتند، شما را خبر می‌دادند كه: بهترين توشه، تقوا است.»

امام صادق(ع) در معنای تقوا فرموده است: «أن لا يَفقِدَكَ اللّه ُحَيثُ أمَرَكَ، ولا يَراكَ حَيثُ نَهاكَ؛ تقوا اين است كه خداوند تو را در جايى كه فرمانت داده است غايب نبيند و در آنجا كه نهيت كرده است، حاضر نيابد.»

در حديث درباره ويژگي‌هاي باتقوایان آمده است: «أنَّ أهلَ التَّقوى أيسَرُ أهلِ الدُّنيا مَؤونَةً، وأكثَرُهُم لَكَ مَعونَةً، تَذكُر فَيُعينونَكَ، وإن نَسيتَ ذَكَّروكَ، قَوّالونَ بِأَمرِ اللّه ِ، قَوّامونَ عَلى أمرِ اللّهِ، قَطَعوا مَحَبَّتَهُم بِمَحَبَّةِ رَبِّهِم و وَحَشُوا الدُّنيا لِطاعَةِ مَليكِهِم ونَظَروا إلَى اللّه ِ عز و جل وإلى مَحَبَّتِهِ بِقُلوبِهِم، وعَلِموا أنَّ ذلِكَ هُوَ المَنظورُ إلَيهِ لِعَظيمِ شَأنِهِ؛ باتقوايان، کم‌هزینه‌ترین مردم دنيا و بيشترين يارى رسانندگان به تو هستند؛ [خدا را] ياد می‌کنی و آنان، یاری‌ات می‌کنند و اگر فراموش كنى، به يادت می‌آورند؛ فرمان خدا را همواره بر زبان می‌آورند و پايبند به فرمان خدا و اجرا كننده آن هستند؛ محبت خود [به غير خدا] را براى دوستى پروردگارشان بریده‌اند و از دنيا براى پيروى از فرمانروايشان، روى گردانده‌اند و با دل‌های خود، به خداوند عز و جل و دوستی‌اش نگریسته‌اند و دانسته‌اند كه همو به سبب جايگاه بزرگش شايسته نگريستن است.»

خداوند به ما تقوا عنایت فرماید و ما را از اهل تقوا قرار دهد و منطق ما درباره دنیا همان چیزی باشد که خداوند به آن اشاره فرموده است: «وَابْتَغِ فِيمَا آَتَاكَ اللهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا» [القصص: 77].

 

خطبه سیاسی:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا! شما و خودم را توصیه می‌کنم که از نصیحت رسول خدا(ص) به ابوذر غفاری صحابی بزرگ درس بگیریم. به او فرمود: «يا أبا ذَرٍّ، إذا سُئلتَ عن عِلمٍ لا تَعلَمُهُ فَقُل: لا أعلَمُهُ تَنجُ مِن تَبِعَتِهِ و لا تُفْتِ بما لا عِلمَ لكَ بهِ تَنجُ مِن عَذابِ اللّه ِ يَومَ القِيامَةِ. يا أبا ذَرٍّ، يَطَّلِعُ قَومٌ مِن أهلِ الجَنَّةِ إلى قَومٍ مِن أهلِ النّارِ، فَيَقولونَ: ما أدخَلَكُمُ النّارَ، وإنَّما دَخَلنَا الجَنَّةَ بِفَضلِ تَأديبِكُم وتَعليمِكُم؟! فَيَقولونَ: إنّا كُنّا نَأمُرُكُم بِالخَيرِ ولا نَفعَلُهُ. يَا أَبَا ذَرٍّ، لَا تَنْظُرْ إِلَى صِغَرِ الْخَطِيئَةِ وَ لَكِنِ انْظُرْ إِلَى مَنْ عَصَيْتَ. یا أَباذَرٍ! ... إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَیری ذَنْبَهُ کَاَنَّهُ تَحْتَ صَخْرَهٍ یخافُ اَنْ تَقَعَ عَلَیهِ وَ إِنَّ الْکافِرَ لَیری ذَنْبَهُ کَاَنَّهُ ذُبابٌ مَرَّ عَلی اَنْفِهِ؛ اى ابوذر! اگر درباره چيزى از تو سؤال شد كه نمی‌دانی، بگو: نمی‌دانم تا از پيامدهاى آن خلاص شوى و درباره آنچه نمی‌دانی فتوا مده تا از عذاب خدا در روز قيامت نجات يابى. اى ابوذر! گروهى از مردم بهشت به سوى گروهى از اهل دوزخ سركشى می‌کنند، پس می‌پرسند: به چه علت شما در آتش افتاده‌اید، در حالى كه ما به بركت تعليم و تربيت شما به بهشت رسیده‌ایم؟ در جواب گويند: ما ديگران را به كار خير و اعمال شايسته دستور می‌دادیم، ولى خود از بكار بستن آن فروگذارى می‌کردیم. اى اباذر! نگاه به كوچكى گناه مكن؛ بلكه نگاه به عظمت خدايى كن كه او را عصيان می‌کنی. ای ابوذر! ... انسان با ایمان گناه خود را چنان بااهمیت می‌نگرد به مانند آن که زیر تخته سنگی قرارگرفته که بیم دارد بروی فرود آید، ولی انسان کافر و خدانشناس به گناه چنان می‌نگرد که گویا مگسی بر روی بینی او درگذر است.»

عزیزان! در ایام و ماه رسول خدا(ص) نیاز داریم که از توصیه‌های او راهنمایی بجوییم تا تعهد و محبت خود و حرکت در مسیر راهنمایی های او را ابراز کنیم و آگاه تر و توانمندتر وارد رویارویی با چالش ها شویم.

 

فروپاشی حد و مرزی ندارد

از وضعیت زندگی و معیشتی که لبنانی‌ها از آن رنج می‌برند شروع می‌کنیم که به دلیل تداوم افزایش نرخ دلار، پس از عبور از چهل هزار لیره لبنانی، روز به روز بدتر می‌شود و مستعد افزایش بیشتر است و با توجه به بی‌ثباتی در سطح سیاسی، فروپاشی اقتصادی و سوء مدیریت اموال عمومی و فشارهای خارجی و پیامدهای تحولات بین‌المللی که اثرات آن دیگر به ناتوانی لبنانی‌ها در تأمین نیازمندی‌هایشان اعم از غذا، دارو، درمان، حمل و نقل و برق محدود نمانده و به دلیل تنش‌هایی که ایجاد می‌کند، پیامدهای آن‌ها امنیت، ثبات و زندگی‌شان را تهدید می‌کند و ما شاهد گسترش جنایت و نرخ بالای سرقت هستیم، به نظر نمی‌رسد که در آینده نزدیک این روند متوقف شود.

همه این‌ها در شرایطی است که هیچ نشانه‌ای از اصلاح یا کاهش وخامت وضع موجود از سوی کسانی است که عرصه سیاسی و مالی را مدیریت می‌کنند، دیده شود.

لازم است که دولت پیش از فردا، همین امروز دولت تشکیل شود و علاقه‌مندان کشور و ثبات آن به دنبال رفع موانع تشکیل آن باشند؛ چرا که همچنان اسیر شروط متضاد و منافع متعارض است، بدون این که عواقب خطرناک ناشی از عدم تشکیل دولت در نظر گرفته شود، در حالی که جلسات متوالی هیچ تحولی را در زمینه انتخاب رئیس جمهور کشور ایجاد نکرده و این پرونده همچنان گروگان خلأ اجتناب‌ناپذیر باقی مانده است.

 

چه کسانی مسئول خالی ماندن کرسی ریاست جمهوری هستند؟!

در مقابل این وضعیت، از همه نیروهای سیاسی می‌خواهیم به مسئولیت خود در قبال مردمی که این مناصب و مسئولیت‌ها را در اختیارشان گذاشته است، عمل کنند چون مردم حق دارند که یک دولت تمام عیار و یک رئیس جمهور جامع داشته باشند که کشتی کشور را به ساحل امنیت سیاسی و ثبات اقتصادی برساند. بازی با سرنوشت این کشور و غرق کردن کشور در فروپاشی بیشتر و افزودن بر درد و رنج آن بس است.

مایه تأسف است که در باشگاه سیاسی لبنان کسانی هستند که به راحتی زمینه را برای ایجاد خلأ در دولت یا ریاست جمهوری فراهم می‌کنند و عذر می‌خواهند که اولین باری نیست که چنین اتفاقی رخ می‌دهد. البته لبنانی‌ها به این مسئله عادت دارند و پیش از این نیز تکرار شده است ولی فراموش کرده‌اند که این بار از حیث داخلی و خارجی، با دفعات قبل فرق می‌کند؛ زیرا کشور در آن زمان چیزی برای تحمل عواقب و عواقب این مسئله چه در داخل و چه در خارج از کشور داشت؛ اما موضوع امروز متفاوت است؛ زیرا خارجی‌ها نسبت به بحران‌های لبنان بی‌تفاوت شده‌اند و داخلی‌ها هم توان و امکانات مالی ندارند که آنها را قادر به تحمل عواقب ناشی از یک فروپاشی کامل کند.

از این رو، ما موافق گفتگو بین لبنانی صرف نظر از مکان گفتگو و حتی کسانی که آن را ترغیب می‌کنند، هستیم. ما گفتگو را بهترین راه برای پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز انتخاب‌ها و به چرخش درآوردن چرخ دولت و حل بحران‌هایی می‌دانیم که لبنانی‌ها از آن‌ها رنج می‌برند.

 

هوشیاری در ترسیم مرزهای دریایی

در موضوع ترسیم مرزهای دریایی، در عین حال که دستاوردهای حاصله را به دیده تقدیر می‌نگریم، خواهان احتیاط و هوشیاری هستیم تا این قضیه به طور کامل، در زمینه متن توافق و یا اقداماتی که دشمن ممکن است در میدان عمل انجام دهد، روشن شود. در عین حال باید با جدیت کاری کرد که لبنان هر چه زودتر از این ثروت بهره‌مند شود، چه با تسریع در شروع حفاری و چه حصول اطمینان از اینکه این ثروت به مانند بسیاری دیگر از منابع کشور از بین نمی رود.

 

عراق؛ امیدواری به آغاز راه حل

در مسئله عراق، امیدواریم انتخاب نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور در عراق آغاز راه حلی برای تضمین خلاصی این کشور عزیز از درد و رنج طولانی باشد که موجودیت و ثبات آن را مورد تهدید قرار داد و این که عراق قدرت و نیروی بازدارندگی گذشته خود را بازیابد که نقطه قوتی برای خود، اعراب و مسلمانان است و این امر با کامل شدن روند تشکیل دولت فراگیر تحقق می‌یابد که می‌خواهیم دربرگیرنده همه اقشار و طیف‌های مردم عراق باشد.

 

افتخار به ملت فلسطین

در قضیه فلسطین، پس از عملیات موفقیت آمیز و قهرمانانه شهید عدی التمیمی، به فداکاری‌های مردم فلسطین در مقابل قلدری و ستم دشمن افتخار می‌کنیم که توانست رژیم صهیونیستی را سردرگم کند و باعث شد از رشد روحیه مقاومت فزاینده در کرانه باختری و بیت المقدس، با وجود همه روش‌های فشار، ترور و کشتار که علیه این مردم اعمال می‌کند، نسبت به موجودیت خود احساس خطر و ترس کند.

 

حماس در سوریه

باید دیداری را که اخیراً در دمشق اتفاق افتاد و روابط بین حماس و سوریه را احیا کرد، بستاییم. این دیدار باعث تقویت موضع عربی در مقابل فتنه‌های داخلی و توطئه‌های خارجی و حمایت از آرمان فلسطین در برابر رژیم صهیونیستی خواهد شد که به تجاوزات مستمر خود به سرزمین‌های عربی در فلسطین و سوریه ادامه می‌دهد.