خطبه جمعه، 8 دی ماه 1402

مطالب مهم خطبه اول: مسئولیت عمر / هشدار در مورد تلف کردن عمر / استفاده از نعمت عمر / برنامه‌ریزی برای عمر جدید.

مطالب مهم خطبه دوم: دشمن همچنان به کشتار مردم ادامه می‌دهد / حماسه‌های پایداری در غزه / سکوت، خدمت به دشمن است / لبنان، ضرورت تقویت کشور.

 

بسم الله الرحمن الرحیم

16 جمادی‌الثانی 1445 برابر با 9 دی 1402 و 29/12/2023 م

مسئولیت استفاده از نعمت عمر و به هدر ندادن آن

 

مطالب مهم خطبه اول: مسئولیت عمر / هشدار در مورد تلف کردن عمر / استفاده از نعمت عمر / برنامه‌ریزی برای عمر جدید.

مطالب مهم خطبه دوم: دشمن همچنان به کشتار مردم ادامه می‌دهد / حماسه‌های پایداری در غزه / سکوت، خدمت به دشمن است / لبنان، ضرورت تقویت کشور.

 

خطبه اول:

خداوند سبحانه و تعالی در کتاب عزیز خود می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ * وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ * لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ»(الحشر: 18- 19) صدق الله العظيم.

 

مسئولیت عمر

این آیات شریفه مؤمنان را به ترس از خدا دعوت می‌کند. این‌که به روزی بنگرند که در برابر او می‌ایستند و در آن روز خداوند از آنان درباره عمری که در دنیا به آن‌ها عطا کرده، می‌پرسند. این‌که در چه راهی آن را فانی کردند و چه کارهایی برای این روز انجام دادند و عرضه کردند. اگر برای خود کار نیک کردند و آنچه را که خداوند آن‌ها را به آن فراخواند، انجام دادند، از وعده خداوند مبنی بر سعادت ابدی بهره‌مند خواهند شد و اگر درباره این امر الهی کوتاهی کردند، دچار حسرت و پشیمانی خواهند شد؛ زیرا عزیزان، عمر با دقایق و ثانیه‌ها و روزها و شب‌هایش مسئولیتی است که انسان باید در قبال آن پاسخگو باشد و این همان چیزی است که در این حدیث آمده است: «لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ حَتَی يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعَةٍ: عَنْ جَسَدِهِ فيمَا أَبْلَاهُ، وَعُمرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ؛ بنده قدم از قدم برنمی‌دارد تا این‌که درباره چهار چیز از او می‌پرسند: از بدنش كه در چه راهي آن را فرسوده و از عمرش كه آن را در چه راهي صرف نموده است و...»

رسول خدا(ص) این آیات را به تصویر کشید و خطاب به اصحاب خود فرمود: «تَصَدَّقُوا وَ لَوْ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ وَ لَوْ بِبَعْضِ صَاعٍ وَ لَوْ بِقَبْضَةٍ وَ لَوْ بِبَعْضِ قَبْضَةٍ وَ لَوْ بِتَمْرَةٍ وَ لَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَبِكَلِمَةٍ لَيِّنَةٍ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لاَقٍ اَللَّهَ فَقَائِلٌ لَهُ أَ لَمْ أَفْعَلْ بِكَ أَ لَمْ أَجْعَلْكَ سَمِيعاً بَصِيراً أَ لَمْ أَجْعَلْ لَكَ مَالاً وَ وَلَداً فَيَقُولُ بَلَى فَيَقُولُ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَانْظُرْ مَا قَدَّمْتَ لِنَفْسِكَ قَالَ فَيَنْظُرُ قُدَّامَهُ وَ خَلْفَهُ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ فَلاَ يَجِدُ شَيْئاً يَقِي بِهِ وَجْهَهُ مِنَ اَلنَّارِ؛ صدقه بدهيد گرچه آن مال را كه صدقه مى‌دهيد يك صاع (سه كيلو) خرما باشد، يا كمتر از صاع باشد، يا يك مشت خرما باشد، يا كمتر از آن يك مشت خرما باشد، يا كمتر از آن يك دانه خرما باشد، يا كمتر از آن پاره خرمايى باشد و هركه توان مالى ندارد با سخن ملايم با فقير برخورد كند، زیرا که يكى از شماها روز قيامت خدا را ملاقات خواهد كرد. به او گفته خواهد شد: آيا دربارۀ تو كارهايى را انجام ندادم‌؟ آيا تو را گوش شنوا و چشم بينا قرار ندادم‌؟ آيا براى تو مال و فرزندى قرار ندادم‌؟ عرض مى‌كند: چرا. خداوند متعال مى‌فرمايد: بنگر كه براى خود چه چیزی فرستاده‌اى‌؟! فرمود: بنده به پيشاپيش، پشت سر و طرف راست و چپ خود نگاه مى‌كند، چيزى كه او را از آتش نگاه دارد، نمى‌بيند.»

از این رو، احادیث شریف آمده‌اند تا انسان را به غنیمت شمردن فرصت عمر دعوت کنند. این‌که این عمر هدر نرود. این‌که به‌ گونه‌ای مفید و ماندگار از آن بهره‌مند شود و بداند که عمر زود می‌گذرد و آنچه گذشت دیگر بازنمی‌گردد. پس ساعت‌های روز چه زود می‌گذرند و روزهای ماه چه زود می‌گذرند و ماه‌های سال چه زود می‌گذرند.

علاوه بر این، حدیث می‌فرماید: «إنَّ العُمرَ مَحدودٌ لَن يَتَجاوَزَ أحَدٌ ما قُدِّرَ لَهُ، فبادِروا قَبلَ نَفاذِ الأجَلِ؛ مدت زندگانى، محدود است و هيچ كس از عمرى كه برايش مقدّر شده است، هرگز فراتر نمی‌رود. پس پيش از آن كه عمر به سر آيد بشتابيد.»

و فرموده است: «إِنَّ اللَّيلَ وَالنـَّهارَ يَعْمـَلانِ فيـكَ فَاعْمَلْ فيهِما وَ يَأخُذانِ مِنْكَ فَخُذْ مِنْهُما؛ شب و روز در تو عمل می‌کنند، تو هم در شب و روز عمل كن و از تو می‌گیرند، پس تو هم از آن‌ها بگير.»

و فرموده است: «كُنْ عَلى عُمرِكَ أشَحَّ مِنكَ عَلى دِرهَمِكَ و دينارِكَ؛ به عمر خود بخیل‌تر باش تا به درهم و دينارت.» یعنی در مصرف کردن عمرت بخیل باش؛ از آن به‌گونه‌ای استفاده نکن که برای دنیایت مفید نباشد و موجب نجات در آخرتت نیز نشود. همان طور که در مورد اموال خود، بسیار به این امر توجه داری؛ زیرا اموال اگر از بین بروند، می‌توانی آن را جایگزین کنی، اما برای عمر انسان جایگزینی وجود ندارد؛ زیرا ساعتی که رفت دیگر برنمی‌گردد.

 

هشدار در مورد تلف کردن عمر

از این رو نسبت به اتلاف عمر و عدم بهره‌مندی از آن هشدار شدیدی داده شده است. در حدیث آمده است: «اِحذَروا ضَياعَ الأعمارِ فيما لا يَبقى‏ لَكُم، فَفائتُها لا يَعودُ؛ زنهار كه عمر خود را براى چيزى هدر دهيد كه برايتان باقى نمی‌ماند؛ زيرا عمرهاى از دست رفته برنمی‌گردد.»

در حديث آمده است: «يُفتَح للعبد يومَ القيامة على كُلِّ يومٍ مِن أيَّامِ عُمُرِه أربعة وعشرون خزانةً عدد سَاعَات اللَّيل والنَّهار، فخزانةٌ يجدها مملوءةً نُوراً وسروراً، وهي السَّاعةُ الَّتي أطاعَ فيها ربَّه، ثُمَّ يُفتَحُ له خزانةٌ أخرى فيَرَاهَا مظلمةً مُنتِنَةً مُفزِعَةً، وهي السَّاعةُ التي عَصَى فيها رَبَّه، ثُمَّ يُفتَح له خزانة أخرى فيراها فارغةً ليس فيها ما يُسِرُّهُ ولا ما يَسُوؤُه، وهي السَّاعة التي نام فيها أو اشتغلَ فيها بشيء مِن مباحات الدُّنيا، فينالُهُ مِن الغُبْنِ والأسف على فَوَاتِهَا ما لا يُوصَف؛ در قيامت، براى هر روز از ايّام عمر بندگان، ۲۴ پرونده به تعداد ساعت‌های شبانه‌روز، گشوده می‌شود. [بنده]، پرونده‌ای را پُر از روشنى و شادى می‌یابد و از ديدنش چنان شادى و فرح به وى دست می‌دهد كه اگر بر دوزخيان تقسيم شود، احساس كردن رنج آتش را از آنان، بازمی‌دارد و اين، ساعتى است كه پروردگارش را در آن، اطاعت كرده است. سپس، پرونده‌ای ديگر گشوده می‌شود و [بنده] آن را تاريك، بدبو و ترس‌آور می‌بیند و از مشاهده‌اش چنان بی‌تابی و ترس به وى دست می‌دهد كه اگر بر بهشتيان تقسيم گردد، خوشى را از آنان، بازمی‌ستاند و اين، لحظه‌هایی است كه پروردگارش را در آن، نافرمانى كرده است. سپس، پرونده‌ای ديگر برايش گشوده می‌شود و آن را تُهى می‌بیند؛ نه چيزى در آن است كه او را شادمان كند و نه چيزى كه ناراحت سازد و اين، ساعتى است كه خوابيده و يا به كارهاى مباح دنيايى سرگرم بوده است. آنگاه، به جهت از دست دادن اين لحظه‌ها، احساس حسرت و تأسّف به وى دست می‌دهد.»

امام علی(ع) هنگامی که از حال انسان در حالی که مرگ او را فرامی‌گیرد و جانش را رو به پایان می‌برد، سخن می‌گوید، به این حسرت اشاره می‌کند و می‌فرماید: «ثُمَّ ازدادَ المَوتُ فيهِم وُلوجا، فحِيلَ بينَ أحَدِهِم و بينَ مَنطِقِهِ و إنّهُ لَبَينَ أهلِهِ يَنظُرُ ببَصَرِهِ و يَسمَعُ باُذُنهِ على صِحَّةٍ مِن عَقلِهِ و بَقاءٍ من لُبِّهِ، يُفَكِّرُ فيمَ أفنى عُمرَهُ و فيمَ أذهَبَ دَهرَهُ؛ سپس، مرگ به وجود آنان بيشتر نفوذ می‌کند و هر يك از آنان را از سخن می‌اندازد، او در ميان اعضاى خانواده‌اش با چشم خود می‌بیند و با گوشش می‌شنود و خردش صحيح و سالم است و عقلش به جاست و به اين می‌اندیشد كه عمرش را در چه راه صرف كرده و روزگارش را چگونه گذرانده است.»

قرآن کریم در اشاره به سخنانی که خداوند متعال به کسانی که از او خواهش می‌کنند تا آن‌ها را از آتش جهنم بیرون ببرد و به نظر می‌رسد که در صورت بازگشت مجدد به دنیا، کار نیک انجام می‌دهند، می‌فرماید: «وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحاً غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ»، پس جواب می‌شوند: «أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ»(فاطر: 37). چرا برای در امان ماندن از این آتش، از عمری که به شما داده شد، استفاده نکردید.

از این رو، دعای امام زین‌العابدین(ع) این بود: «وَانقُلني إلى دَرَجَةِ التَّوبَةِ إلَيكَ، وأَعِنّي بِالبُكاءِ عَلى نَفسي، فَقَد أفنَيتُ بِالتَّسويفِ وَالآمالِ عُمري، وقَد نَزَلتُ مَنزِلَةَ الآيِسينَ مِن خَيري. فَمَن يَكونُ أسوَأَ حالاً مِنّي إن أنَا نُقِلتُ عَلى مِثلِ حالي إلى قَبري لَم اُمَهِّدهُ لِرَقدَتي، ولَم أفرُشهُ بِالعَمَلِ الصّالِحِ لِضَجعَتي؛ مرا به درجه توبه به پيشگاهت منتقل فرما و در گريستن بر حال خويشتن كمكم كن؛ زيرا عمرم را به امروز و فردا كردن [براى توبه] و به آرزوها بر باد دادم و به جايى رسیده‌ام كه از خير [و اصلاح] خود، نوميد گشته‌ام. پس كيست بد حال و روزتر از من، اگر با چنين حال وروزى به قبرم منتقل شوم، در حالى كه آن را براى خفتنم آماده نساخته‌ام و براى آرام گرفتن، فرش نکرده‌ام.»

اما راه تحقق هدف عمر و داشتن بهانه در پیشگاه خداوند همانی است که در این حدیث آمده است: «إنَّ عُمرَكَ مَهرُ سَعادَتِكَ إن أنفَدتَهُ في طاعَةِ رَبِّكَ؛ عمر تو مهريه خوشبختى توست به شرط اين كه آن را در راه طاعت پروردگارت بگذرانى.»، «اِحفَظْ عُمرَكَ مِنَ التَّضييعِ لَهُ في غَيرِ العِبادَةِ والطّاعاتِ؛ زندگی خود را از هدر دادن آن در غیر عبادت و طاعت حفظ کن». به هر حال عمر خود را از دست می‌دهی، پس کوشش کن که آن را نزد پروردگارت به سرمایه‌ای برای خود و به کاری که در دنیا بتوانی نتیجه آن را ببینی و در آخرت برایت توشه باشد، تبدیل کنی.

 

استفاده از نعمت عمر

عزیزان وقتی از این نعمت بزرگ به خوبی استفاده کنیم، می‌توانیم برای خود و زندگی اطرافمان کارهای زیادی انجام دهیم. نعمتی که خداوند به همه بندگانش عطا کرده است، هر کدام سهمی از آن دارند؛ بنابراین دقیقه‌ای که می‌گذرد و ممکن است به گذشت آن اهمیت ندهیم و اهمیت آن را دست کم بگیریم، می‌توانیم از طریق آن به چیزهای زیادی برسیم. در عرض یک دقیقه می‌توانیم تلفنی با یکی از اقوام تماس بگیریم، سخنی محبت‌آمیز بگوییم که دل دیگران را به سوی نیکی و ایمان باز کند. می‌توانیم به کسانی که نیاز دارند، نصیحت کنیم. می‌توانیم با لبخند یا بیانی صمیمانه یا شنیدن شکایتی که بیانگر اندوه است، دل اطرافیانمان را شاد کنیم. در یک دقیقه می‌توانیم با خدا و فرشتگانش در فرستاد صلوات برای محمد و آل محمد شریک شویم. دقایق زیادی در زندگی وجود دارد که می‌توانیم از آن‌ها بهره ببریم و وقتی در برابر خدا قرار گرفتیم، حسرت آن را نخواهیم خورد.

عزیزان، واژه «وقت‌کشی» جزو فرهنگ لغت ما شده است و ما به هر نحوی که شده می‌خواهیم وقت را تلف کنیم، به طوری که آن را با حرف‌های بیهوده و سرگرمی و بیهودگی و حرف‌های بی‌فایده پر می‌کنیم. کار به جایی رسیده است که مردم در شب‌نشینی‌ها و دور همی‌ها یا از طریق شبکه‌های اجتماعی یا نشستن پای نمایشگرها و شبکه‌های ماهواره‌ای می‌خواهند با قیل و قال وقتمان را بگیرند و توجهمان را جلب کنند تا خودشان به محور گفتگو و موضوع ارتباط ما تبدیل شوند. در حالی که می‌توانیم وقت خود را با چیزهایی پر کنیم که می‌تواند اندیشه و ادب و دانش مفید به ما بیفزاید و موجب رضایت خداوند و رسیدن به بهشت او شوند.

ما باید حرکت مداوم عمر را مدام و با دقت زیر نظر داشته باشیم تا به هیچ بهانه‌ای از نحوه گذراندن و بهره‌مندی آن غافل نشویم و اجازه ندهیم اطرافیان به ما دیکته کنند که چگونه وقت خود را پر کنیم. ما را به جایی که می‌خواهند ببرند و وقتمان را با چیزهایی که مورد نظر خودشان است و برای ما فایده‌ای ندارند، پر کنند بلکه باید خود ما چگونگی گذران عمر خود را تعیین کنیم؛ بنابراین آن را فقط در راهی مصرف کنیم که برای دنیایمان خوب است و به وضعیت ما در برابر پروردگارمان کمک می‌کند.

 

برنامه‌ریزی برای عمر جدید

با این روحیه، یعنی روحیه مسئولیت‌پذیری نسبت به عصر و زمانی که در آن زندگی می‌کنیم، باید منتظر آغاز سال جدید باشیم، باید در حالی سال قبل را ترک کنیم که از سال قبل بهتر عمل کرده‌ایم. باید از همه عواقب، گناهان و کاستی‌های خودمان در این سال توبه کنیم و آماده شویم و با برنامه‌ریزی و مدیریت زمان وارد سال جدید شویم تا اهداف این عمر را که همان رضایت خداوند و رسیدن به اطاعت او و رهایی از جهنم و رسیدن به بهشت است، تحقق ببخشیم.

دعای ما باید همانی باشد که رسول خدا(ص) در آغاز هر سال می‌فرمودند: «وَ هذِهِ سَنَةٌ جَدِيدَةٌ، فَأَسْأَلُكَ فِيهَا الْعِصْمَةَ مِنَ الشَّيْطانِ وَ الْقُوَّةَ عَلى‌ هذِهِ النَّفْسِ الْأَمّارَةِ بِالسُّوءِ، وَ الاشْتِغالَ بِما يُقَرِّبُنِي إِلَيْكَ، يا كَرِيمُ؛ این است سال نو، در این سال از تو درخواست می‌کنم حفظ شدنم را از شیطان و قدرت و غلبه بر این نفس فرمانده به گناه و مشغول بودن به آنچه مرا به تو نزدیک می‌کند، ای صاحب کرامت.»

باید طوری دعا کنیم که امام زین‌العابدین(ع) هر روز دعا می‌کرد: «أللَّهُمَّ وَوَفِّقْنا في يَوْمِنَا هَذا، وَلَيْلَتِنَا هَذِهِ، وَفِي جَمِيعِ أيَّامِنَا، لاسْتِعْمَالِ الخَيْرِ، وَهِجْرانِ الشرِّ، وَاتِّبَاعٍ السُّنَنِ، وَمجانَبَةِ البِدَعِ، والأمْرِ بِالمَعْروفِ وَالنَّهْي عَنِ المنْكَرِ، وَحِياطَةِ الإسْلامِ، وَانْتِقَاصِ البَاطِلِ وَإذْلالِهِ، وَنُصْرَةِ الحَقِّ وَإعْزَازِهِ، وَإرْشَادِ الضَّالِّ، وَمُعَاوَنَةِ الضَّعِيفِ، وَإدْرَاكِ اللَّهِيفِ؛ بار خدایا بر محمد و آلش درود فرست و ما را در این روزمان و در این شبمان و در تمام ایاممان برای انجام خیر و دوری از شر و شکر نعمت‌ها و پیروی سنّت‌ها و دوری از بدعت‌ها و امر به معروف و نهی از منکر و پاسداری اسلام و عیب‌جویی از باطل و خوار ساختن آن و یاری حق و گرامیداشت آن و ارشاد گمراه و یاری ناتوان و پناه دادن به ستمدیده موفق بدار.»

 

خطبه دوم:

بسم الله الرحمن الرحیم

ای بندگان خدا، به شما و خودم نصیحت می کنم که از فرمایش امیرالمؤمنین(ع) در نحوه حسابرسی خود درس بگیریم. آن حضرت فرمود: «إِذَا أَصْبَحَ ثُمَّ أَمْسَى رَجَعَ إِلَى نَفْسِهِ وَ قَالَ: یَا نَفْسُ! إِنَّ هَذَا یَوْمٌ مَضَى عَلَیْکِ لَایَعُودُ إِلَیْکِ أَبَداً وَاللَّهِ سَائِلُکِ عَنْهُ فِیمَا أَفْنَیْتِهِ فَمَا الَّذِی عَمِلْتِ فِیهِ أَذَکَرْتِ اللَّهَ أَمْ حَمِدْتِیهِ أَقَضَیْتِ حَقَّ أَخٍ مُؤْمِنٍ أَنَفَّسْتِ عَنْهُ کُرْبَتَهُ أَحَفِظْتِیهِ بِظَهْرِ‌الْغَیْبِ فِی أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ أَحَفِظْتِیهِ بَعْدَ الْمَوْتِ فِی مُخَلَّفِیهِ أَکَفَفْتِ عَنْ غِیبَةِ أَخٍ مُؤْمِنٍ بِفَضْلِ جَاهِکِ أَأَعَنْتِ مُسْلِماً مَا‌الَّذِی صَنَعْتِ فِیهِ فَیَذْکُرُ مَا کَانَ مِنْهُ فَإِنْ ذَکَرَ أَنَّهُ جَرَى مِنْهُ خَیْرٌ حَمِدَاللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ کَبَّرَهُ عَلَى تَوْفِیقِهِ وَ إِنْ ذَکَرَ مَعْصِیَةً أَوْ تَقْصِیراً اسْتَغْفَرَاللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عَزَمَ عَلَى تَرْکِ مُعَاوَدَتِهِ وَ مَحَا ذَلِکَ عَنْ نَفْسِهِ؛ وقتی روز را شب می‌کند، در شب مراجعه به نفس خود کند و خطاب نماید: ای نفس! این روز، گذشت و شب شد و هرگز برگشت ندارد؟ خداوند سؤال می‌کند: این روز را در چه چیزی فانی کردی و چه عملی انجام دادی؟ شب وقت محاسبه از نفس خود سؤال کن، آیا ذکر و حمد خدا را در این روز کردی؟ آیا حق برادر مؤمن خود را ادا کردی؟ آیا از برادر مؤمن خود گرفتاری را برطرف کردی؟ آیا در غیاب برادر مؤمن به اهل و عیال او رسیدگی نمودی؟ و بعد از مرگ او اموال و دارایی او را حفظ کردی و خیانت نکردی؟ آیا برای حفظ برادر مؤمن خود از آبروی خود مایه گذاشتی؟ آیا مسلمانی را اعانت نمودی؟ باز یادآور شو که در این روز چه کاری انجام دادی؟ آن کارهایی را که انجام دادی، متذکر شو! اگر یادآور شدی که کار خیر از تو سر زده است، حمد خداوند عزوجل را به  جا آور و خداوند را برای توفیق بیشتر تکبیر بگو! و اگر دیدی که روز گذشته معصیت خداوند از تو سر زده است و تقصیر نمودی، استغفار کن و عزم را جزم کن بر ترک آن معصیت و آن گناه را از خود محو کن.»

اما بیش از همه به راهنمایی گرفتن از این سیره نیاز داریم، برای این‌که هر روز مسیر خود را مرور کنیم، نسبت به خود آگاهی بیشتری داشته باشیم و اطمینان حاصل کنیم که مسئولیت خود را انجام داده‌ایم و آینده ما بهتر از گذشته است. به این ترتیب می‌توانیم زمام خود را به دست بگیریم و با چالش‌ها روبرو شویم.

 

دشمن همچنان به کشتار مردم ادامه می‌دهد

از غزه شروع می‌کنیم، جایی که مشخص شد دشمن صهیونیستی بر ادامه کشتار غیرنظامیان و تخریب زیرساخت‌های آن اصرار دارد، بنابراین تمام ابتکاراتی را که خواستار توقف خونریزی و بازگشت به مذاکرات بود را لغو کرده است و ما شاهد تمایل دشمن به گسترش دامنه حملات به اهدافی در کرانه باختری یا سوریه یا مثل آنچه اخیراً علیه یکی از فرماندهان سپاه پاسداران ایران رخ داد و تداوم تجاوزات آن به لبنان هستیم.

این امر ناشی از تمایل شدید کسانی است که تصمیمات امنیتی و سیاسی این رژیم را در اختیار دارند، آن هم پس از تحقیری است که دامن‌گیر این رژیم شد و در تلاش است تا اعتبار از دست رفته خود را احیا کند و پس از هزینه سنگینی که در سطح انسانی و مادی و معنوی متحمل شد و از ترس این‌که اگر جنگ متوقف شود و دستاورد قابل‌توجهی حاصل نشود، می‌خواهد به یک پیروزی نظامی یا سیاسی دست یابد و آن را به هواداران و افکار عمومی ارائه دهد.

مایه تأسف است کسانی را بیابیم که هنوز این رژیم را به ادامه جنگ تشویق می‌کنند و با همه ابزارهای مادی، نظامی، سیاسی و اقتصادی از آن حمایت می‌کنند و بر حمایت از آن در مجامع بین‌المللی اصرار می‌ورزند، بدون این‌که تمام مصائب و فجایع جنگ را در نظر بگیرند. این امر نشان‌دهنده فروپاشی اخلاقی و انسانی حامیان این رژیم یا کسانی است که در برابر جنایات آن سکوت می‌کنند و کمک‌های بشردوستانه‌ای که به مردم فلسطین ارائه می‌کنند تا زمانی که خونریزی ادامه دارد، برای مردم فلسطین سودی نخواهد داشت.

 

حماسه‌های پایداری در غزه

در همین زمان و با همه این زخم‌ها و دردها، مقاومت مردم فلسطین ادامه دارد و شگفت‌انگیزترین حماسه‌های دلاوری، رشادت و فداکاری تا شهادت را در میدان به نمایش می‌گذارد؛ با وجود نابرابری در امکانات و توانمندی‌ها و عدم توازن بین مقاومت‌گران و رژیم دشمن، نمونه‌ای برای آن نمی‌یابیم. چیزی که باعث شد رهبران نظامی دشمن به سنگینی نبرد و هزینه سنگین آن برای ارتش خود و اذعان به این‌که پیروزی احتمالی به دست نمی‌آید و ممکن است به دست نیاید، اعتراف کنند و برای جلوگیری از اعلام شکست، شروع به صحبت در مورد آغاز مرحله نظامی جدید در هفته‌های آینده کنند. می‌توانیم تأیید کنیم که این حملات نیز هیچ فایده‌ای برای دشمن نخواهد داشت، بلکه تنگنایشان را افزایش می‌دهد. چون مردم فلسطین تصمیم گرفته‌اند هر چقدر هم که هزینه‌ها و جان‌فشانی‌ها بالا باشد، محکم بایستند و در سرزمین خود ایستادگی کنند و زیر بار آتش و جنایات دشمن از شروط و خواسته‌های خود دست برندارند.

 

سکوت، خدمت به دشمن است

با توجه به آنچه در حال رخ دادن است، بار دیگر از کشورهای عربی و اسلامی می‌خواهیم که از سیاست سکوت و بسنده کردن به اظهارات و ابتکارات دست بردارند که واقعیت‌ها ثابت کرده است تا زمانی که موجودیت یا منافع این رژیم تهدید نشود، هیچ توجهی به آن‌ها ندارد. در همین زمان مجدداً از ملت‌های عربی و اسلامی و همه آزادگان جهان می‌خواهیم تا به ابراز خشم خود نسبت به اقدامات و جنایات این رژیم علیه مردم فلسطین در غزه و کرانه باختری که رسانه‌ها و سایت‌های شبکه‌های اجتماعی از آن‌ها پر شده است، ادامه دهند و دولت‌های خود را تحت فشار قرار دهند تا به مسئولیت‌های خود در قبال این ملت عربی و اسلامی که خواهان آزادی سرزمین و مردم خود هستند، عمل کنند. در اینجا تکرار می‌کنیم: نتایج و آثار این جنایت به مردم فلسطین محدود نخواهد بود و اگر بازخواست و مجازاتی نباشد، امنیت ملی آن‌ها را در عرض تهدید دشمن قرار خواهد داد و اگر منافع دشمن ایجاب کند از تکرار آن در برابر هر کشور دیگری دریغ نخواهد کرد.

در اینجا باید از همه کسانی که با وجود همه فشارها از سوی کسانی که به خوبی از خطر این رژیم آگاهی ندارند یا در کنار دشمن قرار گرفته‌اند، در عرصه سیاسی و رسانه‌ای، از طریق شبکه‌های اجتماعی یا عرصه اقتصادی و مالی یا در راهپیمایی‌ها و تظاهرات اعتراضی در صحنه حضور دارند، قدردانی کنیم.

 

لبنان، ضرورت تقویت کشور

به لبنان می‌رسیم، جایی که دشمن به حملات خود علیه آن ادامه می‌دهد که به هدف قرار دادن غیرنظامیان در خانه‌ها و شهرک‌هایشان نیز رسیده است. آخرین این حملات در بنت جبیل اتفاق افتاد و نزدیک بود در عیناثا و شهرهای دیگر اتفاق بیفتد. ما از لبنانی‌ها می‌خواهیم برای مقابله با حملات دشمن که روز به روز بر تعداد آن‌ها افزوده می‌شود، متحد شوند و تسلیم درخواست دشمن برای تأمین امنیت خود، حتی اگر به ضرر این کشور و امنیت آن تمام شود، نشوند و نگذارند که دشمن از تفرقه و مجادلاتی که در این باره رخ می‌دهد، سود ببرد. در اینجا از مواضع اخیر که بیانگر اجماع لبنانی‌ها را در محکومیت این تجاوز بود، قدردانی می‌کنیم.

در عین حال، مجدداً از مقامات و مسئولان کشور می‌خواهیم که با جدیت تمام تلاش کنند تا این کشور را برای مقابله با چالش‌های پیش رو که بیم آن می‌رود در سطوح امنیتی، سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی، تاریک‌تر باشد، تقویت کنند و از سیاست تعلل در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و اتخاذ تدابیری که توانایی پیشرفت اقتصادی و حل بحران‌های مبرم کشور را تضمین می‌کند، دست بردارند؛ چرا که با این سستی امکان مواجهه با آنچه برای منطقه و این کشور ترسیم شده است، وجود ندارد.

به سیاستمداران نیز می‌گوییم: پیش از آنکه کشور در میان طوفان‌های سهمگین از بین برود، به این کشور و مردم آن رحم کنید و به وظایف خود برای حفظ آن عمل کنید. اگر بخواهید می‌توانید انجام دهید. نگرانی من این است که شما این را نخواهید یا برای آن تلاش نکنید.

در پایان، در حالی که به پیشواز سال میلادی جدید می‌رویم، از خداوند متعال می‌خواهیم که سال جدید برای لبنان و لبنانی‌ها آکنده از خیر و خوبی باشد و لبنانی‌ها در آن از امنیت، امان و صلح و ثبات از دست رفته برخوردار شوند و خونریزی در لبنان و فلسطین متوقف شود و تلاش شود تا جهان عادلانه‌تر و آزادتری داشته باشیم.

در اینجا به همه کسانی که می‌خواهند این مناسبت را جشن بگیرند، هشدار می‌دهیم تا مصیبت‌ها و دردهایی را که بر مردم فلسطین وارد می‌شود و آنچه را در مرزهای فلسطین می‌گذرد، در نظر بگیرند و حتی اگر با احساسات و وجدان هم شده، همدردی و ایستادن خود در کنار مردم فلسطین را نشان دهند.